Το υπερατλαντικό ταξίδι του Ηρακλέους

(Ο Ηρακλής απελευθερώνει τον Προμυθέα – Πίνακας του Christian Griepenkerl. 1870)

Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο.

Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε χθες το βράδυ σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.

«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος. «Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς».

Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ.

«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος. «Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος. Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».

Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε – η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.

Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; «Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα». Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας. «Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό»

«Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»

Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική. «Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά». Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο.

Τι γύρευε εκεί;

Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τη λίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν. Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι.

Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!

Πρόκληση τεχνητής βροχής από ρώσικη εταιρεία

Μέθοδο πρόκλησης τεχνητής βροχής παρουσίασε σήμερα ρωσική εταιρεία σε ιθύνοντες του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων και της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας Κύπρου:
«Με μικρά αεροπλάνα βομβαρδίζονται τα νέφη με ιωδιούχο άργυρο, δημιουργώντας σταγόνες. Οι ειδικοί επιλέγουν ποιά νέφη πρέπει να βομβαρδιστούν, επιλέγουν τις γομμώσεις των βλημάτων και όπως δηλώνουν, μια ώρα μετά, αρχίζει βροχή μεγάλης έντασης», δήλωσε ο διευθυντής του Τμήματος Ανάπτυξης Υδάτων Κύπρου, Σοφοκλής Αλετράρης.

Σύμφωνα με τον Σ. Αλετράρη, σε δηλώσεις του οι οποίες και φιλοξενήθηκαν στην ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας στις 23 Νοεμβρίου 2010 οι ειδικοί της εταιρείας παρουσίασαν περιπτώσεις άλλων χωρών, στις οποίες εργάστηκαν και προκάλεσαν βροχή. Συγκεκριμένα, ανέφερε, την Κύπρο ενδιαφέρει το παράδειγμα της Συρίας, που έχει το ίδιο κλίμα και όπου επιτεύχθηκε ετήσια αύξηση της βροχόπτωσης μέχρι 17%.

Η εταιρεία παρουσίασε επίσης στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η μέθοδος δεν προκαλεί περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Ωστόσο , το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων, θα μελετήσει περισσότερο αυτό το ζήτημα, είπε ο Σ. Αλετράρης.
Δεν χρειάζεται πια να χορεύει κανείς γύρω από μια φωτιά για να εξευμενίσει το θεό της βροχής.
Στον 21ο αιώνα, οι βροχοποιοί δεν είναι πια μάγοι, αλλά φυσικοί. Μια ομάδα ευρωπαίων φυσικών παρουσίασαν μια καινοτομική τεχνολογία, η οποία με τη βοήθεια λέιζερ που «στοχεύουν» τον ουρανό, μπορεί να «πυροδοτήσει» το σχηματισμό νεφών και τη δημιουργία σταγόνων νερού μέσα σε αυτά, μια τεχνική που, όταν τελειοποιηθεί, θα είναι σε θέση να προκαλεί βροχή κατά παραγγελία σε οποιαδήποτε περιοχή.

Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό «Nature Photonics», έγινε από ελβετούς, γερμανούς καιγάλλους ερευνητές υπό τον οπτικό φυσικό Τζερόμ Κασπαριάν του πανεπιστημίου της Γενεύης, σύμφωνα με το «Nature» και το «New Scientist».
Εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια, οι προσπάθειες των επιστημόνων για τη δημιουργία τεχνητής βροχής έχουν επικεντρωθεί στη δημιουργία νεφών μέσω του διασκορπισμού στο αέρα μικροσκοπικών σωματιδίων ιωδιούχου αργύρου, τα οποία αποσκοπούν στο να δράσουν ως «πυρήνες συμπύκνωσης» γύρω από τους οποίους μπορεί να αναπτυχθούν σταγόνες βροχής. Μέχρι στιγμής, δεν έχει αποδειχθεί ότι η αυτή η μέθοδος είναι αποτελεσματική, ενώ εγείρει ανησυχίες για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν τα σωματίδια ιωδιούχου αργύρου για το περιβάλλον.
Ο Κασπαριάν και οι συνεργάτες του αναζήτησαν μια εναλλακτική τεχνική πιο φιλική προς το περιβάλλον.
Στέλνοντας στον αέρα μια ακτίνα λέιζερ, αποτελούμενη από βραχείς παλμούς, προκαλούν ιονισμό των μορίων αζώτου και οξυγόνου, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο πλάσμα ιονισμένων μορίων, τα οποία, στη συνέχεια, δρουν ως φυσικοί «πυρήνες συμπύκνωσης» για τις σταγόνες βροχής. Κάθε παλμός του λέιζερ αναπτύσσει ενέργεια 220 χιλιοστών του Τζάουλ μέσα σε μόλις 60 femtoseconds (κάθε femtosecond αντιστοιχεί στο ένα εκατομμυριοστό του ενός δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου), μια ένταση που ισοδυναμεί με την ενέργεια 1.000 εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρισμού, σύμφωνα με τον Κασπαριάν.
Οι ερευνητές δοκίμασαν την μέθοδό τους αρχικά στο εργαστήριο, όπου πέτυχαν να δημιουργήσουν μικρά νέφη και μικροσκοπικές σταγόνες βροχής με διάμετρο 80 μικρομέτρων η κάθε μια. Στη συνέχεια έκαναν ανάλογες δοκιμές σε εξωτερικό χώρο, πάνω από τον φθινοπωρινό ουρανό του Βερολίνου, όπου και κατόρθωσαν να δημιουργήσουν αδιόρατα σύννεφα με μικρές σταγόνες βροχής.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την υψηλής ενέργειας φορητή συσκευή εκπομπής λέιζερ «Teramobile», που οι ίδιοι δημιούργησαν, σε διαφορετικές νύχτες και με διαφορετικές συνθήκες υγρασίας και παρατήρησαν ότι, όταν η υγρασία ήταν υψηλή στην ατμόσφαιρα (αλλά όχι όταν ήταν χαμηλή), όντως πέτυχαν να δημιουργήσουν σταγόνες βροχής σε νέφη. Το λέιζερ στόχευε σε ύψος μόλις 60 μέτρων και το αποτέλεσμα (συμπύκνωση σταγόνων στην ατμόσφαιρα) δεν ήταν ορατό με γυμνό μάτι αλλά επιβεβαιώθηκε με άλλα επιστημονικά όργανα.
Είναι η πρώτη φορά που ένα λέιζερ έχει χρησιμοποιηθεί για να δημιουργηθεί τεχνητή βροχή.
Όμως η πολλά υποσχόμενη τεχνική βρίσκεται ακόμα σε πολύ αρχικό στάδιο.«Προς το παρόν μπορούμε να δημιουργήσουμε συμπύκνωση μόνο κατά μήκος του καναλιού του λέιζερ, συνεπώς δεν μπορούμε να φτιάξουμε βροχή αύριο κιόλας», δήλωσε ο Κασπαριάν, ο οποίος ήδη προσπαθεί με τους συνεργάτες του να διευρύνει την περιοχή της συμπύκνωσης (δηλαδή της δημιουργίας σταγόνων τεχνητής βροχής), σαρώνοντας με το λέιζερ μεγάλες περιοχές του ουρανού. Οι ερευνητές προσπαθούν να βρουν το άριστο μήκος κύματος του λέιζερ, τη σωστή εστίαση και την άριστη διάρκεια του κάθε παλμού που εκπέμπεται.
Σύμφωνα με τον φυσικό της ατμόσφαιρας Τόμας Λάισνερ του γερμανικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καρλσρούης, ακόμα και αν τελικά δεν καταστεί εφικτό να δημιουργηθεί τεχνητή βροχή κατά παραγγελία, η νέα τεχνολογία μπορεί να αξιοποιηθεί στην μετεωρολογία για να προβλέπει την πιθανότητα μελλοντικής βροχής.

«Τεχνητή βροχή»  ξεπλένει το Πεκίνο μετά τις αμμοθύελλες
Κινέζοι επιστήμονες κατάφεραν να προκαλέσουν τεχνητή έντονη βροχόπτωση για να ξεπλύνουν τις τεράστιες ποσότητες άμμου από την έρημο Γκόμπι που είχαν καλύψει τις τελευταίες εβδομάδες την κινεζική πρωτεύουσα, μεταδίδει το κρατικό πρακτορείο Νέα Κίνα.
Όπως αναμεταδίδει το Reuters, η Υπηρεσία Τροποποίησης Καιρού του Πεκίνου πραγματοποίησε την Πέμπτη βομβαρδισμό των νεφών με ουσίες που θεωρητικά επιταχύνουν το σχηματισμό σταγονιδίων βροχής στα νέφη.
«Συνολικά κάηκαν 163 ράβδοι σαν τσιγάρα που περιείχαν ιωδιούχο άργυρο και επτά πύραυλοι εκτοξεύτηκαν σε επτά περιφέρειες της χώρας, με αποτέλεσμα να εκδηλωθεί η εντονότερη βροχόπτωση στο Πεκίνο για αυτή την άνοιξη» αναφέρει το κινεζικό πρακτορείο.
Αν και η μέθοδος είναι αμφιλεγόμενη, με τους περισσότερους επιστήμονες να αμφισβητούν την αποτελεσματικότητά της, η Κίνα συχνά βομβαρδίζει τα σύννεφα για να σταματήσει την ξηρασία στον άνυδρο βορρά.
Κινέζοι επιστήμονες προκάλεσαν τεχνητή βροχή
Το πείραμα έγινε για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα εν όψει των εορτασμών της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της ΚίναςΤο μεγαλύτερο επίτευγμά τους έφεραν εις πέρας Κινέζοι επιστήμονες που ειδικεύονται στον έλεγχο των καιρικών συνθηκών . Συγκεκριμένα κατάφεραν να προκαλέσουν τεχνητή βροχή στο Πεκίνο εμπλουτίζοντας με χημικές ουσίες τα σύννεφα, σύμφωνα με το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα.
Όπως μεταδόθηκε, το πείραμα πραγματοποιήθηκε για τον καθαρισμό της ατμόσφαιρας, αφού το νέφος, η ομίχλη και πυκνά σύννεφα απειλούσαν τους εορτασμούς και κυρίως τις επιδείξεις της αεροπορίας κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής παρέλασης για τον εορτασμό των 60 ετών από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Στη διάρκεια της νύχτας, σύμφωνα με το πρακτορείο, δεκαοκτώ αεροπλάνα και 48 κινητές μονάδες του στρατού, συνεργάστηκαν με ιδιώτες στο Πεκίνο για να εμπλουτίσουν τα σύννεφα με ιωδιούχο άργυρο και ξηρό πάγο, ο οποίος είναι παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα, προκαλώντας βροχή και καθαρίζοντας έτσι την ατμόσφαιρα.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΑΡ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΕΧΝΗΤΗ ΒΡΟΧΗ
Το ξέρατε ότι δημιούργησαν βροχή στο Κατάρ; Ναι καλά διαβάσατε. Επιστήμονες από το Κατάρ, κατάφεραν να σχηματίσουν σύννεφα και να προκαλέσουν βροχή, έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν τον καύσωνα που έπληξε το 2010 το Κατάρ.
Το κατάφεραν, στέλνοντας αρνητικά ιόντα στον ουρανό που βοήθησαν στο σχηματισμό σύννεφων που προκαλούσαν βροχή.
Και δεν το έκαναν μόνο μία φορά αλλά πάνω από 100!
Βέβαια αυτό δεν είναι κάτι νέο, καθώς οι Κινέζοι έκαναν ακριβώς το αντίθετο το 2008 με τους ολυμπιακούς αγώνες. Αυτοί έστειλαν θετικά ιόντα έτσι ώστε να αποτρέψουν την πιθανότητα βροχής.
Όσο τρομακτικό και αν ακούγεται, οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να ελέγχουν τον καιρό. Κάθε ανακάλυψη φυσικά έχει και την καλή και την κακή της πλευρά. Μία τέτοια ανακάλυψη θα μπορούσε να βοηθήσει τους αγρότες σε περιοχές που δεν βρέχει πολύ, αλλά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και επιθετικά πλημμυρίζοντας μία εχθρική χώρα.
Σκεφτείτε να μπορούσαν να ελέγξουν τον σεισμό, τσουνάμι, ανεμοστρόβιλους κτλ. Δεν είναι να παίζεις με αυτά τα πράγματα γιατί αργά ή γρήγορα η φύση εκδικείται…

αντι-αισθητικα

Τα απόρρητα αρχεία για την Κούφια Γη!

  Το pyles.tv και ο Γιάννης Μούτσος επικοινώνησαν με τον Ρόντνεϊ Κλάφ, συγγραφέα του βιβλίου World Top Secret: Our Hollow Earth, ο οποίος μίλησε για την κούφια γη και τα μυστικά που κρύβει.

Τι κρύβουν οι κυβερνήσεις για την Κούφια Γη;

Ρόντνεϊ Κλάφ: Ο συγγραφέας Μάρσαλ Μπι Γκάρντερ το 1920 εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Ταξίδι στο κέντρο της γης», παρόμοιο με αυτό του Γάλλου συγγραφέα, Ιουλίου Βερν. Το βιβλίο του Ιουλίου Βερν αφορούσε μια αποστολή μέσα από ένα κούφιο βουνό στην Ισλανδία, το οποίο βιβλίο φαίνεται ότι βασιζόταν σε γεγονότα σύμφωνα με την δική μου έρευνα. Ο Μάρσαλ Μπι Γκαρντερ στο δικό του βιβλίο προκαλεί την κυβέρνηση να εξετάσει την θεωρία αυτή και τελικά όντως αυτό συμβαίνει.

Έστειλαν τον Ναύαρχο Μπερντ του Αμερικανικού  Ναυτικού με ιστορικό αποστολών στην Ανταρκτική και αξιόπιστοι μάρτυρες καταθέτουν ότι βρέθηκε το άνοιγμα το 1947 πετώντας πάνω από αυτό. Ισχυρίστηκε ότι ΑΤΙΑ τον απήγαγαν μαζί με το αεροσκάφος του και προσγειώθηκαν μέσα στο εσωτερικό της κούφιας γης. Έπειτα τον ανέκρινε ένας υψηλόβαθμος αξιωματικός της τοπικής τους κυβέρνησης και του ζήτησε να μεταφέρει ένα μήνυμα στην δική μας κυβέρνηση «ότι αντιτίθενται στην χρήση των πυρηνικών όπλων».

  Αυτό συνέβη ένα χρόνο πριν την ρήψη της ατομικής βόμβας στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και ανησυχούσαν πολύ για την χρήση πυρηνικών όπλων. Από τότε υπάρχουν ενδείξεις ότι ιπτάμενοι δίσκοι με προέλευση τον εσωτερικό κόσμο της γης απέτρεψαν την χρήση πυρηνικών πυραύλων.

Στο βίντεο που ακολουθεί είναι συγκεντρωμένες οι περισσότερες από τις φωτογραφίες και τα σχεδιαγράμματα που κατα καιρούς έχουν δημοσιοποιηθεί και – σύμφωνα με πολλούς ερευνητές- αποτελούν απεικονίσεις της «κούφιας γης».

Οι δορυφόροι  και τα απόκρυφα αρχεία

  Ρόντνεϊ Κλάφ: Αληθεύει ότι δεν έχουμε στην κατοχή μας φωτογραφίες του ανοίγματος του Βορείου πόλου. Ωστόσο υπάρχει ένα πελώριο τηλεσκόπιο ταγμένο σε κυκλική τροχιά γύρω από τον Πλανήτη Άρη, που παρουσιάζει μια φωτογραφία του ανοίγματος του Β. Πόλου  του Άρη. Μοιάζει με ένα πελώριο κρατήρα. Μπορείτε να διακρίνετε ακόμη και τα σύννεφα μέσα στο άνοιγμα. Συνήθως το άνοιγμα αυτό καλύπτεται από σύννεφα τα οποία διαλύονται με την βοήθεια του εσωτερικού ηλίου αλλά με το συγκεκριμένο τηλεσκόπιο μπορεί κανείς να διακρίνει το γιγαντιαίο μέγεθος τους ανοίγματος. Αυτό πιστεύουμε εμείς ότι είναι το άνοιγμα του Βορείου Πόλου του Άρη.

Θεωρούμε επίσης ότι τέτοια ανοίγματα υπάρχουν και στους πόλους της γης κι έχουμε ενδείξεις από ένα συνάδελφο ερευνητή -τον Τζον Λοφπρικ- που μας αναφέρει ότι ο γιος του διηγήθηκε ένα περιστατικό όταν το σχολείο του είχε καλέσει ένα επιστήμονα από την ΝΑΣΑ να δώσει μια διάλεξη. Μετά το τέλος της διάλεξης, ο γιος του ακολούθησε τον επιστήμονα στο βάθος του διαδρόμου και τον ρώτησε εν ψυχρώ αν υπάρχουν φωτογραφίες του ανοίγματος της γης. Ο επιστήμονας αφού κοντοστάθηκε για λίγο απάντησε πως «ναι  έχουμε, τις επεξεργαζόμαστε έτσι ώστε να δείχνουν πως υπάρχουν σύννεφα όταν πλέον δημοσιεύονται». 

  Αυτές είναι ενδείξεις πως η κυβέρνηση διαθέτει τέτοιες φωτογραφίες αλλά τις αποκρύπτει ιδιαίτερα μετά την ανακάλυψη της ύπαρξης της κούφιας γης από τον Ναύαρχο Μπερντ. Δεν έχουν κοινοποιήσει στο ευρύτερο κοινό αυτή την μεγάλη ανακάλυψη.

 Η κούφια γη και τα μυστηριώδη ΑΤΙΑ

  Ρόντνεϊ Κλάφ: Θεωρώ ότι τα περισσότερα ΑΤΙΑ προέρχονται από το εσωτερικό της γης. Διαθέτουμε πληροφορίες ότι όλοι οι πλανήτες καθώς και ο Ήλιος είναι κούφιοι. Ο Δρ Γκριρ προσεγγίστηκε από εξωγήινους και τελικά πείστηκε να τους ακολουθήσει στο φεγγάρι όπου και προσγειώθηκε στο εσωτερικό της σελήνης σε ένα θόλο στη βάση, σε μια εξωγήινη βάση.

Περιέργως ο Δρ Γκριρ διαθέτει ως μάρτυρα έναν πρώην στρατιωτικό. Ένας από τους μάρτυρες που αναφέρει στη μελέτη του περιγράφει πως αυτός μπήκε στο θάλαμο επεξεργασίας φιλμ για να επισκευάσει τον φωτογραφικό εξοπλισμό και τότε του αποκαλύφτηκε από φωτογράφο που ήταν παρών ότι «διαθέτουμε φωτογραφίες από την σελήνη, που λήφθηκαν από το διαστημόπλοιο Απόλλων και πως υπάρχει μια βάση εξωγήινων στο φεγγάρι».

Αυτό μου αποδεικνύει πως ο Χάουαρντ Μέντζερ έλεγε την αλήθεια σχετικά με τους ανθρώπους που τον κατεύθυναν στην άλλη πλευρά του φεγγαριού και πως συνάντησε πολλούς ανθρώπους που προέρχονταν από άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Ενδεχομένως όλοι οι πλανήτες να μην κατοικούνται στην επιφάνεια τους αλλά, θα μπορούσαν να κατοικούνται στο εσωτερικό τους.

pyles

Η μαγειρική σόδα

Μαγειρική σόδα ή αλλιώς baking soda.

Τη μαγειρική σόδα την χρησιμοποιούμε συχνά στην κουζίνα μας για τη μαγειρική μας.

Χρησιμοποιείται για να απελευθερώσει τη νοστιμιά των λαχανικών, να διατηρήσει το πράσινο χρώμα των φύλλων κατά το βράσιμο (1 κουταλάκι του καφέ στο νερό που βράζει).

1 κουταλάκι σόδας στο νερό που μουλιάζετε τα όσπρια (φασόλια, ρεβίθια) τα κάνει πολύ τρυφερά και ευκολόβραστα (προσοχή, ξεπλύνετε τα καλά πριν τα μαγειρέψετε).

Στα γλυκίσματα, όταν αναμιχθεί με αλεύρι, βοηθάει να φουσκώσει το ζυμάρ.

Επίσης 1 κουταλάκι του καφέ σε 1 ποτήρι νερού αρκεί για να παρασκευάσετε μια γκαζόζα.

 

Όμως εκτός από τη μαγειρική, η σόδα μπορεί να μας χρησιμεύεσει σε πολλά άλλα πράγματα:

 

  • Η μαγειρική σόδα καταστρέφει τις δυσάρεστες μυρωδιές. Αν βάλετε ένα μεγάλο ανοιχτό κουτί με σόδα στο ψυγείο, απορροφά όλες τις μυρωδιές.
  • Εξαφανίστε μελάνια ή σημάδια από ζωγραφισμένες επιφάνειες. Βάλτε απλώς σόδα σε ένα βρεγμένο σφουγγάρι, τρίψτε και ξεβγάλτε
  • Καθαρίστε λεκέδες από λάδια αυτοκινήτου. Ρίξτε απλώς σόδα πάνω τους και τρίψτε.
  • Ξεβουλώστε τα σιφόνια. Ρίξτε 1/4 φλ. σόδα στο σιφόνι και αμέσως μετά 1/2 φλ. ξύδι. Σκεπάστε το σιφόνι και μόλις σταματήσει το άφρισμα ρίξτε βραστό νερό. Μπορείτε επίσης να το χρησιμοποιήσετε προληπτικά. Φτιάξτε ένα μείγμα από 1 φλ. σόδα και 1 φλ. αλάτι. Μία φορά την εβδομάδα ρίξτε στο σιφόνι 1/4 φλ. από αυτό το μείγμα και ξεπλύντε το με βραστό νερό και μετά κρύο.
  • Τρίψτε τα εμαγιέ σκεύη σας με μαλακό νάυλον βουρτσάκι και ένα παχύ στρώμα μαγειρικής σόδας με νερό.
  • Τρίψτε τα ανοξείδωτα σκεύη σας με μαλακό ύφασμα και 4 κ.σ. σόδα διαλυμένες σε 250 γρ. νερό.
  • Ρίξτε μαγειρική σόδα πάνω στα υπολείμματα από το μαγείρεμα που έχουν μείνει πάνω σε τηγάνια και κατσαρόλες. Περιμέντε λίγα λεπτά και μετά τρίψτε απαλά και ξεβγάλτε.
  • Επίσης κάνει καλό και στο στομάχι. 1/2 κ.γ. σόδα σε μισό φλ. νερό και πιείτε το!

Πηγή

Pravda: Παράλληλος κόσμος κρυμμένος μέσα στη Γη;

Φαίνεται οτι οι επιστήμονες εντοπίζουν ολοένα και περισσότερα στοιχεία για να αποδείξουν την ύπαρξη παράλληλων κόσμων. Φυσικοί στο Πανεπιστήμιο του Stanford κατάφεραν να υπολογίσουν τον θεωρητικό αριθμό των…



σύμπαντων που δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα της Μεγάλης Έκρηξης (Big Bang).

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η Μεγάλη Έκρηξη δημιούργησε 10 εις την χιλιοστή δεκάτη έκτη (10^1016) σύμπαντα. Είναι όμως αρκετά πιθανό το ένα σύμπαν να υπάρχει μέσα στο άλλο, συμπεριλαμβανομένου και του πλανήτη μας. Συνεπώς, ίσως υπάρχει μια άλλη κρυμμένη Γη στο εσωτερικό του πλανήτη μας!

Στην Αρχαία Ελλάδα, υπήρχε o μύθος των Ταρτάρων-ο δυσοίωνος υπόγειος κόσμος. Ο φιλόσοφος Αναξαγόρας(5ος αιώνας π.Χ) εφήυρε ένα μοντέλο της Κτίσης αποτελούμενης από την επίπεδη Γή, η οποία περικυκλωνόταν απο την αέρια σφαίρα και το στρώμα του αιθέρα. Έγραψε για την ύπαρξη ενός παράλληλου κόσμου με τους λαούς, τις πολιτείες και τα ουράνια ακόμη σώματά του. Αν ο πλανήτης Γή είναι το κέντρο του Σύμπαντος πού ζούν αυτοί οι άνθρωποι; Ζούν κάτω από το έδαφος;

Υποθέσεις σχετικά με την ύπαρξη του Κοίλου χώρου μέσα στον πλανήτη Γη εμφανίζονται και αργότερα. Η θεωρία μεταξύ άλλων προωθήθηκε από τους Γαλιλαίο, Φραγκλίνο και Λίχτενμπεργκ.

Το 1818, ο John Cleves Symmes κατέκλυσε το Κογκρέσο των ΗΠΑ, τα πανεπιστήμια και διακεκριμένους επιστήμονες με μηνύματα, στα οποία προσπαθούσε να αποδείξει ότι η Γη φτιάχτηκε από αρκετές ομόκεντρες σφαίρες με ανοίγματα κοντά στους πόλους.

Ο Σοβιετικός ακαδημαϊκός V. Obruchev προέκρινε μια υπόθεση σχετικά με έναν γιγαντιαίο μετεωρίτη ο οποίος έπεσε στη Γη στα πολύ παλιά χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο μετεωρίτης μπορεί να είχε σπάσει μέσω της κρούστας του πλανήτη και να δημιούργησε κοιλότητα στο εσωτερικό.

Ο αμερικανός ερευνητής Cyrus Teed είπε ότι η επιφάνεια της Γης μπορεί να είναι το εσωτερικό κέλυφος μιας σφαίρας. Η θεωρία έγινε γνωστή ως η υπόθεση της» κούφιας κοίλης Γης». Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, όλοι μας ζούμε στο εσωτερικό κέλυφος της Γης.

Ας υποθέσουμε ότι ο υπόγειος κόσμος υπάρχει και ότι κάποιοι ζουν σε αυτόν τον κόσμο. Με τι μπορεί αυτά τα πλάσματα να μοιάζουν; Μπορεί να είναι μυστηριώδη τέρατα, η ύπαρξη ή η μη ύπαρξη των οποίων να έχει περιπλέξει την ανθρωπότητα εδώ και αιώνες;

Πως γνώριζαν οι αρχαίοι πότε έπρεπε να πάνε στο μαντείο των δελφών αφού δεν είχαν κοινό ημερολόγιο;

Σύμφωνα λοιπόν με ερευνητές του Τμήματος Αρχαιολογίας και Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστήμιου τou Leicester, είναι πιθανό ένα αίνιγμα 2.700 ετών να βρήκε την απάντησή του!

Το μυστήριο γύρω από το Μαντείο των Δελφών, ήταν το εξής: πώς κατάφερναν οι αρχαίοι από όλη την Ελλάδα – συχνά και από τη Μεσόγειο-, να μαζεύονται από παντού μία συγκεκριμένη ημερομηνία στο Μαντείο, αφού δεν υπήρχε κάποιο κοινό ημερολόγιο για όλες τις περιoxές;

Αρχικά οι χρησμοί της Πυθίας δίνονταν μόνο μια φορά το χρόνο, στις 7 του Βυσίου μήνα, δηλαδή στις 7 Φεβρουαρίου. Αργότερα, το Μαντείο άρχισε να χρησμοδοτεί στις 7 κάθε μήνα εκτός από τους τρεις του χειμώνα (Νοέμβριο, Δεκέμβριο, Ιανουάριο) αφού -σύμφωνα με τον μύθο- ο Απόλλωνας έφευγε τότε από τους Δελφούς και πήγαινε στους Υπερβορείους.

Και η πιθανή λύση του!

Οι ερευνητές του Leicester, σκέφτηκαν πως ένας τρόπος υπήρχε να γνωρίζουν οι άνθρωποι από όλη την αρχαία Ελλάδα την ακριβή ημέρα που το Μαντείο χρησμοδοτούσε: να παρακολουθούν την κίνηση κάποιων άστρων στον ουρανό. Αφού μελέτησαν δεκάδες αρχαία χειρόγραφα, παρατήρησαν ότι ο αστερισμός του Δελφινιού αναδυόταν στον ανατολικό ορίζοντα στα τέλη Δεκεμβρίου με αρχές Ιανουαρίου, ακριβώς δηλαδή την περίοδο που πολλές πόλεις έκαναν τελετές και θυσίες στον Δελφίνιο Απόλλωνα.

Το περίεργο ήταν ότι αυτούς τους μήνες το Μαντείο δεν χρησμοδοτούσε- όπως θα περίμενε κανείς αν ίσχυε ότι οι άνθρωποι συνδίαζαν τις θυσίες στον Απόλλωνα με τους χρησμούς της Πυθίας. Τι ήταν λοιπόν εκείνο που έκανε τους αρχαίους από την Ελλάδα και τη Μεσόγειο να επισκέπτονται τους Δελφούς, έναν μήνα μετά από τις τελετές αυτές;

Η λύση στο μυστήριο ήρθε όταν οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ψηλοί βράχοι που υψώνονται στην περιοχή των Δελφών καθυστερούν την ανατολή των άστρων του Δελφινιού κατά ένα μήνα. Δηλαδή εκείνοι που ήθελαν να συμβουλευτούν τον Απόλλωνα, έφταναν στους Δελφούς από διάφορα μέρη και παρατηρούσαν τον ουρανό, μέχρι να δουν τον αστερισμό του Δελφινιού να εμφανίζεται στον ανατολικό ορίζοντα. Αυτό γινόταν με καθυστέρηση ενός μηνός από ότι στις πεδινές περιοχές, άρα στις αρχές Φεβρουαρίου!

Συμβαίνει άραγε και σήμερα;

Και αν αναρωτιέστε κατά πόσο θα μπορούσαμε σήμερα να παρατηρήσουμε το αντίστοιχο φαινόμενο στον ουρανό, η απάντηση έρχεται και πάλι από το Πανεπιστήμιο του Leicester. » Το μεγάλο πρόβλημα είναι η φωτορύπανση που υπάρχει πλέον σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Αν ο ουρανός στους Δελφούς είναι αρκετά σκοτεινός, ίσως να είστε τυχεροί και να δείτε το «Δελφίνι» να αναδύεται όχι όμως στις αρχές Φεβρουαρίου όπως στην αρχαιότητα αλλά μάλλον έναν μήνα μετά».

Νέα εξωγήινα ευρήματα;

Ένας καθηγητής στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, ίσως ανακάλυψε τα πρώτα επιστημονικά αποδεδειγμένα εξωγήινα ευρήματα.

Ο Φρανκ Κίμπλερ διδάσκει Γεωλογία στο Στρατιωτικό Ινστιτούτο της πόλης Ρόσγουελ στην πολιτεία Νέο Μεξικό.

Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη πόλη, το 1947, ανακαλύφθηκαν κάποια μεταλλικά κομμάτια, τα οποία μερικοί υποστήριξαν πως προέρχονταν από τα συντρίμμια ιπτάμενου δίσκου.

Ο καθηγητής αποφάσισε να μεταβεί στην περιοχή και να ερευνήσει περαιτέρω ίσως το πιο διάσημο περιστατικό αναφορικά με θέαση εξωγήινων φαινομένων.

Αρχικά μελέτησε τις εικόνες της τοποθεσίας, όπου εντοπίστηκαν τα συντρίμμια, οι οποίες πάρθηκαν από δορυφόρο.

Στη συνέχεια πήγε ο ίδιος στο σημείο με ανιχνευτή μεταλλικών αντικειμένων, ώστε να διαπιστώσει και από μόνος του αν υπάρχουν και άλλα κομμάτια από τον υποτιθέμενο ιπτάμενο δίσκο.

Έτσι, ο καθηγητής ανακάλυψε μικρά κομμάτια που εξωτερικά μοιάζουν ασημένια και κατόπιν ζήτησε τη βοήθεια του Ερευνητικού Κέντρου και Μουσείου για το UFO του Ρόσγουελ.

Εκεί έδειξε το υλικό στη διευθύντρια του μουσείου, Τζούλι Σάστερ και συναντήθηκε με τον ερευνητή, Ντον Σμιντ.

Όλοι μαζί αποφάσισαν να στείλουν το υλικό για μοριακή εξέταση.

Η εξέταση έδειξε πως τα κομμάτια αποτελούνται από αλουμίνιο, σιλικόνη, μαγγάνιο και ένα κράμα χαλκού.

Στη συνέχεια ο Κίμπλερ πήγε το υλικό για εξέταση ισοτόπων, όπου φάνηκε ότι η αναλογία , σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, υποδηλώνει πως είτε έγινε λάθος στο εργαστήριο είτε το υλικό είναι εξωγήινο.

cosmo