Πολιτισμός… 9.000 ετών στη Σαουδική Αραβία

Τα άλογα είχαν εξημερωθεί τέσσερις χιλιάδες χρόνια νωρίτερα

Η Σαουδική Αραβία ανακοίνωσε την ανακάλυψη ενός αρχαίου πολιτισμού 9.000 ετών που είχε εξημερώσει τα άλογα και γνώριζε την τέχνη της ταρίχευσης.

«Η ανακάλυψη αυτή δείχνει πως το άλογο εξημερώθηκε στην Αραβική Χερσόνησο πριν 9.000 χρόνια και όχι πριν πέντε χιλιάδες, όπως προέκυπτε από ανάλογες μελέτες στην κεντρική Ασία», τόνισε ο αντιπρόεδρος της Υπηρεσίας Μουσείων και Αρχαιοτήτων Άλι αλ-Γάμπαν.

Δείγματα του πολιτισμού αυτού ανακαλύφθηκαν κοντά στην Άμπχα, στην επαρχία Αασίρ, η οποία στην αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα της «Ευτυχισμένης Αραβίας» (Υεμένη).

Ο πολιτισμός αυτός, στον οποίο δόθηκε το όνομα αλ-Μάκαρ, γνώριζε πώς «να ταριχεύει τους νεκρούς με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο από τον ήδη γνωστό», διευκρίνισε ο αλ-Γάμπαν.

Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και αγάλματα ζώων -σκύλων, κατσικών και γερακιών- αλλά και τμήμα αγάλματος ενός αλόγου με μήκος ενός μέτρου που σημαίνει ότι είναι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις άγαλμα ζώου αυτής της εποχής στο κόσμο, σύμφωνα με τον ίδιο.

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν επίσης αιχμές από βέλη, εργαλεία ύφανσης και γουδιά, δείγμα ενός προηγμένου πολιτισμού.

inews

Advertisements

Πλανήτης από διαμάντι

Ενα ασυνήθιστο ουράνιο σώμα εντόπισαν πανεπιστημιακοί αστρονόμοι.

Ο διαμαντένιος πλανήτης, που ίσως ονομαστεί Λούσι... Ο διαμαντένιος πλανήτης, που ίσως ονομαστεί Λούσι… Πρόκειται για άστρο που μεταβλήθηκε σε πλανήτη αποκτώντας μεγάλη πυκνότητα. Ο παράξενος δορυφόρος ενός νεκρού μητρικού άστρου-ήλιου πιθανότατα έχει δομή παρόμοια με εκείνη των διαμαντιών.

Μεγαλύτερη πυκνότητα απ’ οποιονδήποτε μέχρι τώρα γνωστό πλανήτη έχει, σύμφωνα με δημοσίευση διεθνούς ομάδας στην αμερικανική επιθεώρηση «Science», ο νέος πλανήτης, που απέχει από τη Γη 4.000 έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό του Οφεως (Serpens). Ο χρόνος περιστροφής γύρω από το μητρικό του άστρο, που ανακαλύφθηκε προσφάτως κι έχει το επιστημονικό όνομα PSR J1719-1438, είναι μόνον δύο ώρες και 10′ και έχει το μισό μέγεθος από εκείνο του πλανήτη Δία στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν το νέο ουράνιο σώμα παρατηρώντας με το ραδιοτηλεσκόπιο Parkes στην Αυστραλία τακτικές διακυμάνσεις στις ραδιοεκπομπές του πάλσαρ. Τα πάλσαρ είναι νεκρά άστρα που έχουν καταρρεύσει ή εκφυλιστεί, αλλά συνεχίζουν να εκπέμπουν στο σύμπαν ανιχνεύσιμη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία υπό μορφήν δεσμίδων ραδιοκυμάτων.

Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της ομάδας Μάθιου Μπέιλς από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας στο Σουίμπερν Αυστραλίας, «ο νέος πλανήτης είναι μάλλον ένας Λευκός Νάνος, που έχει χάσει 99,9% της μάζας του λόγω επίδρασης του πάλσαρ και από ένα άστρο με κάποτε μεγάλη μάζα απέμεινε ένας μικρός πυρήνας, ο οποίος έχει πυκνότητα πλατίνας».

Ο πυρήνας, που απέμεινε, αποτελείται πιθανότατα κυρίως από άνθρακα και οξυγόνο και έχει κρυσταλλική μορφή. Τα διαμάντια είναι ιδιαίτεροι, εξαιρετικά πυκνοί κρύσταλλοι άνθρακα. Οι ερευνητές διατείνονται ότι μεγάλο μέρος του πλανήτη μπορεί να έχει δομή παρόμοια με εκείνη των διαμαντιών.

Ελευθεροτυπία

Οι Βαθμίδες των Ελλήνων Θεών

Το Ένα, ο Νους (Ένα-ΌΝ) και η Ψυχή αποτελούν την κορυφαία τριάδα του Σύμπαντα Κόσμου, ενώ ο υλικός κόσμος αποτελεί την κατώτατη υπόσταση. Η πρόοδος του Ενός και η δημιουργία των κατώτερων όντων προχωρά σταδιακά, κατά ξεχωριστές βαθμίδες – υποστάσεις. Κάθε βαθμίδα αποτελεί έναν ξεχωριστό διάκοσμο, ήτοι ανώτερους Κόσμους, ή Κόσμο, ήτοι ορατό Σύμπαν, ενωμένο στην κορυφή του με τον αμέσως προηγούμενο του κόσμο και στο τέλος του με τον αμέσως επόμενο του. Κάθε βαθμίδα, επίσης, αποτελεί εικόνα της αμέσως προηγούμενης της, με μια μεγαλύτερη όμως ποικιλομορφία και πλήθυνση, ως πιο απομακρυσμένη από το Ένα, ενώ δέχεται από την ανώτερη της την λάμψη και τον φωτισμό και μέσω εκείνης από την ύψιστη αρχή των πάντων, το Ένα, που δίνει παντού το φως της αγαθότητας του. Έτσι όλο το Σύμπαν χαρακτηρίζεται από μια αδιάσπαστη ενότητα και συνέχεια, αφού κάθε βαθμίδα εμπεριέχει τις εικόνες – λάμψεις των προηγούμενων βαθμίδων, μετέχει σε αυτές και εμπεριέχεται αιτιωδώς μέσα σε αυτές. Κάθε βαθμίδα, εξάλλου, προσδιορίζεται ως ουσία από την βαθμίδα του εαυτού της, ενώ εμπεριέχει αιτιωδώς τις κατώτερές της. Κάθε ον δηλαδή ενυπάρχει κατ’ αιτία στις προηγούμενες του βαθμίδες, και κατά μέθεξη στις κατώτερές του βαθμίδες.

Η παρουσία κάθε θεϊκής μέσα στις ανώτερες και στις κατώτερες της, με διαφορετική κάθε φορά μορφή, οδηγεί στην στωική έννοια της κοσμικής συμπάθειας (ομοιοπάθειας), με την οποία δηλώνεται ότι κάθε τι που συμβαίνει σε μια βαθμίδα προκαλεί αντίδραση “ανταπόκρισης” και στις άλλες. Οι βαθμίδες – υποστάσεις βρίσκονται σε απολύτως αδιασάλευτη ιεραρχική τάξη. Οι ανώτερες βαθμίδες χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη ενότητα, καθολικότητα και δύναμη σε σχέση με τις χαμηλότερες, ενώ οι χαμηλότερες χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη ποικιλομορφία, επιμερισμό και πλήθυνση, καθώς και ύφεση της δυνάμεως σε σχέση με τις ανώτερες βαθμίδες – υποστάσεις. Κάθε βαθμίδα προοδεύει προς τις κατώτερες υποστάσεις, αλλά ταυτόχρονα επιστρέφει προς την προηγούμενη της μέσα στην οποία εμπεριέχεται και βρίσκεται εδραιωμένη, σταθεροποιημένη και τελειοποιημένη, παίρνοντας από εκείνη την σταθερότητα, την τελειότητα και την ενότητα για να διατηρηθεί. Έτσι ολόκληρο το σύμπαν χαρακτηρίζεται τόσο από την καθοδική όσο και από την ανοδική πρόοδο. Συνολικά κατά τους νεοπλατωνιστές αλλά κυρίως κατά τον Πρόκλο οι βαθμίδες είναι 10, χωρισμένα σε 3 ομάδες. Ο χωρισμός αυτός συμφωνεί απόλυτα και με τον “Παρμενίδη” του Πλάτωνος, βλέπε (137.c – 142.a) και (142.a – 155.e).

Α. Οι υπερούσιοι Θεοί.

  1. Το υπέρτατο Ένα.
  2. Οι θεϊκές ενάδες, υπερούσιες οντότητες όμοιων σε μεγάλο βαθμό με το Ένα, ο όρος εξάλλου Ενάς, δείχνει την μεγάλη σχέση τους με το ύψιστο Ένα. Οντότητες που έχουν τεθεί επικεφαλής κάθε βαθμίδας προόδου των όντων, που επιδέχονται τη συμμετοχή των όντων και αποτελούν τον συνδετικό κρίκο μεταξύ του υπερβατικού Ενός και των όντων.

Β. Οι υπερβατικοί Θεοί. Περιοχή του Νου.

1) Οι νοητοί θεοί. Περιοχή του Ενός Όντος και της Αληθινής Ουσίας. Αυτοί με την σειρά τους διακρίνονται τριαδικά ως εξής : …

  • Πέρας – άπειρο – Νοητό Ον.
  • Πέρας – άπειρο – Νοητή ζωή.
  • Πέρας – άπειρο – Νοητός Νους.

Η πρώτη τριάδα χαρακτηρίζει ολόκληρη την περιοχή. Στην πρώτη, δεύτερη και τρίτη τριάδα αντιστοιχεί το Ένα Όν (141.e.7 – 142.a, 142.b.5 – c.7), το όλον (137.c.4-5, 147.c.7 – d.9) και το παν ή παντελές πλήθος (142.d.9 – 143.a.3) των υποθέσεων του Παρμενίδη.

Στην δεύτερη βαθμίδα των νοητών θεών τοποθετείται ο Αιών(ας), που είναι η νοητή ζωή. Στην τρίτη βαθμίδα των νοητών θεών τοποθετείται το “αὐτοζῷον”, ήτοι το καθ’ αυτό ζωντανό όν ή παντελές ζώο ήτοι τέλειο ζωντανό ΟΝ, το οποίο αποτελεί το νοητό παράδειγμα που είχε ο δημιουργός όπως μας λέγει ο Πλάτων εις τον Τίμαιο όταν δημιούργησε το ορατό σύμπαν. Το “αὐτοζῷον” περιλαμβάνει τα 4 νοητά είδη των εγκόσμιων ζωντανών όντων. Τα 4 αυτά είδη αποτελούν το νοητά είδη των 4 στοιχείων ήτοι πυρ, αήρ, ύδωρ και γη. Επίσης στις 3 βαθμίδες των νοητών αντιστοιχεί η αγαθότητα, η σοφία και το κάλλος του Πλατωνικού “Φίληβου”.

2) Οι νοητοί – νοητικοί Θεοί. Περιοχή της ζωής. Αυτά διακρίνονται τριαδικά ως εξής :

  • Ον/ουσία – ζωή – νους, με την ουσία να χαρακτηρίζει ολόκληρη την τριάδα. Πρόκειται ουσιαστικά για τους συναγωγούς θεούς, τον νοητό υπερουράνιο τόπο του Πλατωνικού “Φαίδρου”.
  • Ον/ουσία – ζωή – νους, με την ζωή να χαρακτηρίζει ολόκληρη την τριάδα. Πρόκειται ουσιαστικά για τους συνεκτικούς θεούς, την νοητή ουράνια περιφορά του πλατωνικού “Φαίδρου”.
  • Ον/ουσία – ζωή – νους, με τον νου να χαρακτηρίζει ολόκληρη την τριάδα. Πρόκειται για τους τελεσιουργούς θεούς και την “ὑπουράνιον ἁψῖδα” του Πλατωνικού “Φαίδρου”.
  • Η δεύτερη τριάδα και ζωή χαρακτηρίζει ολόκληρη την περιοχή. Στις τρεις αυτές τριάδες αντιστοιχούνε ο τέλειος αριθμός (137 c 4 – 5, 142 a 4 – 144 e7) το όλον και τα μόρια (137 c 5 – d 4, 144 e 8 – 145 a 4) και το σχήμα (137 d 5 – 138 a1, 145 a 4 – 145 b 5) κατά τον Παρμενίδη. Στην περιοχή των νοητών – νοητικών θεών τοποθετείται και η Αδράστεια. Επίσης, στις τρεις βαθμίδες των θεών αυτών κάνουν την πρωταρχική εμφάνισή τους η επιστήμη – αλήθεια, η σωφροσύνη και η δικαιοσύνη.

3) Οι νοητικοί ή νοεροί θεοί. Περιοχή του Νου. Και αυτοί χωρίζονται τριαδικά ως εξής:

  • Πατρική τριάδα : καθαρούς νους (Κρόνος) – νοητική ζωή (Ρέα, πηγή της ζωής και κρατήρας των ψυχών) – δημιουργός νους / καθολικός δημιουργός (Δίας – Ζευς).
  • Άχραντη τριάδα, ή αλλιώς οι Κουρήτες.
  • Η διακριτική έβδομη θεότητα, ή αλλιώς η Αθηνά.
  • Στις τριάδες αυτές αντιστοιχούν το “ἐν ἑαυτῷ” και το “ἐν ἄλλῳ” (138 a2 – b 7, 145 b 6 – e 6), το “ἑστάνα” και το “κινεῖσθαι” (138 b 8 – 139 b 4, 145 e 7 – 146 a 8), το “ταὐτὸν” και το “ἕτερον” (139 b 5 – e 6, 146 a 9 – 147.b.8) του Παρμενίδη.

Γ. Οι Θεοί του Κόσμου.

1) Οι υπερκόσμιοι θεοί (ηγετικοί ή αρχικοί – αρχηγικοί ή εξομοιωτικοί ή, με τους αρχαίους όρους, αρχικοί ή ηγεμονικοί ή αφομοιωτικοί) που χωρίζονται σε 4 τριάδες ως εξής :

  • Δημιουργική τριάδα (Δίας – Ποσειδώνας – Πλούτωνας), ήτοι δημιουργός νους, κοσμική – καθολική ψυχή και καθολική Φύση.
  • Ζωογόνος τριάδα ή Κόρη (αρχή της ζωής), ήτοι Άρτεμις Κορική (Εκάτη) – Περσεφόνη – Αθηνά Κορική.
  • Επιστρεπτική τριάδα, ή αλλιώς Απόλλων.
  • Άχραντη τριάδα, ή αλλιώς Κορύβαντες.

Εδώ εντοπίζεται το “όμοιον” και το “ανόμοιον” (139.e 7- 140.b5, 147.c.1–148.d.4) των υποθέσεων του Παρμενίδη.

2) Οι 12 υπερκόσμιοι – εγκόσμιοι Θεοί (ανεξάρτητοι ή απόλυτοι). Χαρίζονται και αυτοί σε 4 τριάδες ως εξής :

  • Δημιουργική τριάδα, ήτοι Δίας – Ποσειδώνας – Ήφαιστος.
  • Φρουρητική τριάδα, ήτοι Εστία – Αθηνά – Άρης
  • Ζωογονική τριάδα, ήτοι Δήμητρα – Ήρα – Άρτεμις.
  • Αναγωγός τριάδα, ήτοι Ερμής – Αφροδίτη – Απόλλωνας.

Σε αυτήν την βαθμίδα αντιστοιχεί το “άπτεσθαι” και το “μη άπτεσθαι” (148.d.5 – 149.d.7) των υποθέσεων του Παρμενίδη.

3) Οι Εγκόσμιοι Θεοί (ουράνιοι και υποσελήνιοι).

Εδώ εντοπίζονται το “ίσον” και το “άνισον” (140 b – d 8, 149 d 8 – 151 e 2) του Παρμενίδη.

4) Οι θεϊκές ή καθολικές ψυχές οι οποίες αντιστοιχούν στο σύνολο του χρόνου (140 e 1 – 141 d 7, 151 e 3 – 153 b 7) των υποθέσεων του Παρμενίδη.

5) Τα ανώτερα από εμάς ή “κρείτονα” γένη. Όπως μπορούμε να συμπεράνουμε από τα χωρία της Πλατωνικής Θεολογίας (βλ. βιβλίο Γ΄, κεφ. 28) αλλά και άλλων έργων του Πρόκλου (βλ. Υπόμνημα εις τον Πλάτωνος Παρμενίδην 6, 1055, 5 -9) αυτά είναι οι Άγγελοι, οι Δαίμονες και οι Ήρωες. Η βαθμίδα τους ταυτίζεται με τον συλλογισμό για τα μέρη του χρόνου (141 d 8 – e 7, 153 b 8 – 155 d 1) εις τον Παρμενίδη.

Βεβαίως δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι μια σημαντικότατη βαθμίδα είναι η περιοχή της ψυχής η οποία είναι τριμερής – επταμερής, ήτοι έχει μια διαίρεση σε υπερβατική – θεϊκή ψυχή, σε ψυχή του κόσμου ή καθολική ψυχή και σε επιμέρους ψυχές, οι οποίες είναι συνδεδεμένες με τα αισθητά σώματα. Ακόμη η ψυχή είναι η αιτία της κατά τόπο κίνησις των σωμάτων και υπάρχει σε κάθε τι που κινείται τοπικά, ακόμη και στα ουράνια σώματα, ή μεταβάλλεται. Αυτή βεβαίως είναι το κατώτατο μέρος, η φυτική δηλαδή ψυχή και όχι η λογική ψυχή. Ενώ ο Νους ατενίζει τον κόσμο με μία άχρονη ενατένιση, η ψυχή ατενίζει τον κόσμο κινούμενη μέσα εις τον χρόνο. Στην βαθμίδα της, άλλωστε, πρωτοεμφανίζεται και ο χρόνος, ήτοι η εικόνα της αιωνιότητας. Ως ψυχή βεβαίως του Κόσμου νοείται η ψυχή εκείνη η οποία θέτει σε κίνηση ολόκληρο τον Σύμπαντα Κόσμο. Ακόμη εις την τάξη της ψυχής ανήκει και μία κατώτερη ή δεύτερη ψυχή, όπως την ονομάζουν, το επονομαζόμενο “όχημα” της ψυχής, μία ενδιάμεση, θα λέγαμε, ψυχή ανάμεσα στην ασώματη και άϋλη ψυχή και στο υλικό σώμα. Το αυτό όχημα είναι ένα αιθερικό φωτεινό περίβλημα. Το ονομαζόμενο και αυγοειδές.

θα αναφέρουμε βέβαια ότι :

Το Ένα – Αγαθό είναι ανυπόθετο, αναίτιο & ανύπαρκτο!!!

Όντα

  • το Ένα-ΟΝ, το οποίο προέρχεται από το ΕΝΑ-ΑΓΑΘΟ.
  • Η Ζωή, η οποία προέρχεται από το Ένα-Αγαθό και το Ένα-ΟΝ.
  • Ο Νους, ο οποίος προέρχεται από το Ένα-Αγαθό, το Ένα-ΟΝ και τη Ζωή.
  • Η Ψυχή, η οποία προέρχεται από το Ένα-Αγαθό, το Ένα-ΟΝ, τη Ζωή και τον Νου.

Γεννητά

  • Τα ζώα, που προέρχονται από το Ένα-Αγαθό, το Ένα-ΟΝ, τη Ζωή και τον Νου.
  • Τα φυτά, που προέρχονται από το Ένα-Αγαθό, το Ένα-ΟΝ και τη Ζωή.
  • Τα άψυχα σώματα, που προέρχονται από το Ένα-Αγαθό, το Ένα-ΟΝ.
  • Η Ύλη, που προέρχεται από το Ένα-Αγαθό.

Ο υπόγειος ποταμός του Αμαζονίου

Βρέθηκε να κυλά κάτω από τον μεγαλύτερο σε όγκο νερού ποταμό του πλανήτη
Ρίο ντε Ζανέιρο
Ένα υπόγειο ποτάμι, που ρέει αργά σε βάθος τεσσάρων χιλιομέτρων μέσα στο υπέδαφος, κρύβεται κάτω από το τροπικό υγρό δάσος του Αμαζονίου, ανακοίνωσαν Βραζιλιάνοι ερευνητές. Ο υπόγειος ποταμός «Άμζα» φαίνεται ότι έχει το ίδιο μήκος με τον Αμαζόνιο και ακολουθεί περίπου την ίδια πορεία.

Το νέο ποτάμι πήρε το όνομα του Βαλία Άμζα, γεωλόγο του Εθνικού Παρατηρητηρίου της Βραζιλίας, ο οποίος εντόπισε πρώτος τις ενδείξεις για την ύπαρξη αυτού του υδάτινου δρόμου.

Η ανακάλυψη ανακοινώθηκε σε συνέδριο της Γεωφυσικής Εταιρείας της Βραζιλίας που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Ζανέιρο. Οι ερευνητές δεν διευκρίνισαν αν έχουν υποβάλει τη μελέτη για έλεγχο και δημοσίευση σε επιστημονική επιθεώρηση.

Όπως ανέφερε ο Χάμζα, η ανακάλυψη του ποταμού βασίστηκε στη μελέτη των θερμοκρασιακών διακυμάνσεων μέσα σε 241 ανενεργές γεωτρήσεις πετρελαίου της Petrobras, της βραζιλιάνικης κρατικής εταιρείας πετρελαίου.

Βουτιά κάτω από τον Αμαζόνιο

Τα θερμικά δεδομένα που προσέφερε η εταιρεία επέτρεψαν τη μελέτη της κίνησης του νερού, περίπου 4.000 μέτρα κάτω από τον ίδιο τον Αμαζόνιο.

Όπως και ο υπέργειος ξάδελφός του, ο Άμζα έχει μήκος περίπου 6.000 χιλιόμετρα, ρέει προς τα ανατολικά και χύνεται στον Ατλαντικό.

Δεν σχηματίζει όμως δέλτα, αφού αδειάζει τα νερά του στον ωκεανό σε μεγάλο βάθος.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, «είναι πιθανό ότι αυτό το ποτάμι ευθύνεται για τα χαμηλά επίπεδα αλατότητας στα νερά του ωκεανού» στις εκβολές του Αμαζονίου.

Τα ανεξήγητα φαινόμενα των Δελφών

Στις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού και σε εποχές που η μνήμη του ανθρώπου χάνεται στην αχλή του χρόνου, εκεί όπου και η σημερινή περιοχή των Δελφών, άγνωστο πως και γιατί οι προγονοίτων σημερινών Ελλήνων έκτισαν μαντείο και ιερά, ονομαστά σε όλη τη γη που κατά καιρούς ονομαζόταν Δελφύς, Πυθώ, Όμφη, στα οποία λατρεύτηκαν ο Ουρανός η Γαία, ο Ζεύς και ο Απόλλωνας…

 

Η παράδοση αναφέρει ότι το -9650 μετά τον μεγάλο κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, οι άνθρωποι για να σωθούν ανέβηκαν στο βουνό. Σταμάτησαν στο σημείο όπου άκουγαν τα ουρλιαχτά των λύκων. Την περιοχή αυτή θεώρησαν ασφαλή από τα νερά και σε ανάμνηση της σωτηρίας τους, έκτισαν την πόλη Λυκόρεια.. (Λύκος + ρεία = Αμεριμνησία που προσήλθε από τους Λύκου

Σήμερα τα αρχαιότερα ευρήματα της περιοχής χρονολογούνται στο –7000. Αν σκεφτούμε ότι οι Δελφοί γνώρισαν την ανελέητη δήωση και πυρπόληση από κάποιους ανθρωπόμορφους μαυροφορεμένους, που κουβαλούσαν μαζί τους τον θάνατο και τις κατάρες του θεού της ασιατικής ερήμου και ούρλιαζαν, «Ες έδαφος φέρειν» (Γκρεμίστε τα-ισοπεδώστε τα), ή «Θεοδόσιος η Ρομφαία του θεού», ή «θάνατο στους εχθρούς του Ισραήλ», γκρέμιζαν τα ιερά, έσπαζαν τα αγάλματα, και έκαιγαν ότι στεκόταν όρθιο ώστε να μη θυμίζει το παρελθόν, ασφαλώς θαβρίσκαμε και παλαιότερα ευρήματα που θα φώτιζαν το απώτερο παρελθόν της ιστορίας μας.
Η αρχαία Ελληνική θρησκεία δεν ήταν δογματική, δεν συστηματοποιούσε ούτε κωδικοποιούσε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και το σημαντικότερο όλων ποτέ δεν περιφρόνησε το θρησκευτικό πιστεύω άλλων λαών. Όλα αυτά γιατί οι Έλληνες δεν παρουσίαζαν την θρησκεία τους σαν έκφραση τελειότητας και έργο θεού. Δεν δεχόταν για τους θεούς ότι μπορούν να διαπράξουν κακές και άδικες πράξεις. Η ηθική δεν ήταν θεμελιωμένη στη θρησκεία αλλά στην λογική και τον αυτοσεβασμό του ατόμου. Δεν πίστευαν πως όταν τιμάς τον θεό έπρεπε να αξιώνεις την εύνοια του. Αυτό εξασφαλιζόταν μόνο με τον ηθικό και ενάρετο βίο του ατόμου. Ο σεβασμός και η τιμή προς το θείο αποτελούσε εσωτερική υποχρέωση, που εκδηλωνόταν σαν έκφραση της αγάπης προς τον δημιουργό και το έργο του.
Η ελληνική θεουργία εξύψωνε τον άνθρωπο στην υπέρτατη θρησκευτική συγκίνηση, σε αντίθεση με το χριστιανικό δόγμα που στοχεύει στην καταπίεση και τον έλεγχο του πιστού και πολεμά με μίσος κάθε τι που διαφωνεί μαζί του, ενώ δεν παύει να αυτοδιαφημίζεται σαν θρησκεία αγάπης, που εξοντώνει όμως τους αντιπάλους της.
Οι Δελφοί ήταν τόπος πανίερος για τους Έλληνες. εκεί συντελούσαν μια ιερή μυσταγωγία μεταξύ προσκυνητή και θειου. Στον χώρο αυτό κυριαρχούσε η μορφή του «Κραταιού Άρχοντα του Φωτός, Απόλλωνα». Ο Απόλλωνας Φοίβος είναι η κεντρική ενσαρκωμένη ακτίνα του Όλου Φωτός, που σηματοδοτεί την αναγέννηση του ανθρωπίνου πνεύματος, μετά τα σκοτάδια που έφερε στο ανθρώπινο μυαλό ο τρόμος του μεγάλου κατακλυσμού.
Είναι ο μοναδικός ΕΝΣΑΡΚΩΜΕΝΟΣ ΘΕΟΣ (όχι ημίθεος) από θνητή γυναίκα και τον πατέρα θεών και ανθρώπων, Δία. Είναι η θεϊκή οντότητα που χρησιμοποιούνταν σαν σύνδεσμος των ανθρώπων με το ουράνιο και το θείο, των θνητών με τους αθανάτους.
Είναι ο ελεήμων θεός που εξασφαλίζει την σωτηρία και των καθαρμό της ανθρώπινης ψυχής από τους ρύπους των εγκλημάτων ώστε να αποφύγει την καταδίωξη των Ερινυών. Θεράπευε τις ανθρώπινες ψυχές που υπέφεραν από την καταπάτηση του ηθικού νόμου. Έδινε άφεση αμαρτιών χωρίς να οργίζεται με τους ενόχους και τους παραβάτες του ηθικού νόμου, λύτρωνε τις ψυχές από τα λάθη, τα πάθη, τις κακίες και τα ανομήματα μέχρι την τελική εξιλέωση.
Δεχόταν με συγκατάβαση την μεταμέλεια, έθετε υπό την προστασία του τον αμαρτωλό και μεριμνούσε για την σωτηρία του από τον αδέκαστο και αυστηρό τιμωρό Δία, για αυτό ο Απόλλωνας ονομαζόταν, ΣΩΤΗΡ, Λυτρωτής, Ανορθωτής, Ευσπλαχνικός και Ανεξίκακος.
Ο Κραταιός Ήλιος θεός ήταν η παρηγοριά και η καταφυγή των πονεμένων, δυστυχισμένων και μετανοούντων αμαρτωλών που ζητούσαν την συγχώρεση του. Ο μετανοιωμένος ικέτης επικαλούνταν τον θεό, για να του προσφέρει την κάθαρση από το ανόμημα του και παρακαλούσε να τον δεχτεί υπό την σκέπη του με εύνοια, μέχρι την αποκάθαρση του.
Ο ικέτης που πήγαινε στους Δελφούς παρουσιαζόταν στον ιεροφάντη του ναού στον οποίο εξομολογούνταν τους λόγους που τον έφεραν στο ιερό του θεού και τι έγκλημα είχε διαπράξει. Ο ιεροφάντης αφού άκουγε τον επισκέπτη ικέτη, τον συμβούλευε τι έπρεπε να πράξει και του πρότεινε τον τρόπο εξιλέωσης του.Ακλουθούσε το άναμμα της ιερής δάδας (σημερινό κερί), έκαιγε λιβάνι μπροστά το άγαλμα του θεού, κατόπιν γινόταν σωματικός καθαρμός και ακρεοφαγία (νηστεία), για όσο διάστημα καθοριζόταν, μέχρι την στιγμή που συμμετείχε των μυστηρίων, τρώγοντας ψωμί και πίνοντας κρασί (μετάληψη το λέμε σήμερα). Ο ιεροφάντης άγγιζε το κεφάλι του μετανοιωμένου με κλαδάκι από την ιερή δάφνη των Δελφών, για να διώξει τους ρύπους της ψυχής του. Από τη στιγμή αυτή και μετά είχε την προστασία του Απόλλωνα. Στη συνέχεια ο ικέτης με ελευθέρα βούληση, γινόταν για όσο διάστημα επιθυμούσε, υπηρέτης των ιερών, μέχρι να αισθανθεί εξιλεωμένος και έτοιμος να ενταχθεί στην κοινωνία πάλι αγνός, ήρεμος, λυτρωμένος και καθαρός. Όριζε την ημέρα της αναχώρησης του και εξαγνισμένος πλέον, άναβε την ιερή δάδα και έκαιγε λιβάνι μπροστά στο άγαλμα του θεού και αφού έδενε στα μαλλιά του κλαδάκια από την ιερή δάφνη επέστρεφε και πάλι στην προηγούμενη ζωή του. (Στη σημερινή θρησκεία η δάφνη χρησιμοποιείτε σε ανάμνηση των βαΐων με τα οποία κατά την χριστιανική παράδοση υποδέχτηκαν το Χριστό στα Ιεροσόλυμα).
Όλες αυτές οι ιερουργίες ονομάστηκαν ειδωλολατρία από το Ελληνοκτόνο δόγμα, αν και πήρε όλα τα λατρευτικά και τυπικά του στοιχεία αυτούσια, για τη δική του θρησκεία.
Τι κι αν ο Κραταιός Ήλιος – Απόλλωνας έχασε τον θρόνο του από τους ανθρώπους της παρακμής και του τίποτα.
Τι κι αν ασέβησε πάνω στα ιερά του ο μαυροφορεμένος συρφετός των χαλαστάδων.
Τι κι αν τον είπαν είδωλο και τον αντικατέστησαν με τον εγκληματία Γιαχβέ του ασιατισμού και του μισανθρωπισμού.
Τι κι αν γκρέμισαν και έσπασαν τα αφθάστου κάλλους αγάλματα του.
Τι κι αν ο χριστιανικός σκοταδισμός σκέπασε την πατρίδα του.
Ο Φοίβος δεν μνησικάκησε. Επέστρεψε στην γενέτειρα του όχι μόνο σαν ελεήμονας θεός αλλά και σαν τιμωρός των ιερών παραμυθολόγων, για να εξαγνίσει τις ψυχές των Ελλήνων και να φωτίσει το πνεύμα τους.
Από τα πανάρχαια χρόνια στους Δελφούς συνέβαιναν ανεξήγητα φαινόμενα, που μόνο οι Ιεροφάντες, οι Μύστες και οι Πυθίες μπορούσαν να εξηγήσουν.Εξελίσσονταν υπερφυσικές καταστάσεις, που κατέστησαν τους Δελφούς γνωστούς σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο και την Πυθία αλάθητη στους χρησμούς, την οποία αργότερα γελοιοποίησε το χριστιανικό ιερατείο με τα συκοφαντικά του μυθεύματα.
Και σήμερα τα ουράνια και μυστηριώδη φαινόμενα επαναλαμβάνονται, μόνο που οι Έλληνες τα αγνοούν, ή τα θεωρούν σατανικά, αφού έγιναν καλοί χριστιανοί και δεν πρέπει να διαφωνούν με την απόφαση του ιερατείου.
Οι Δελφοί είναι το κέντρο της γης που συνδέει τον πλανήτη μας με το σύμπαν, είναι ο ενεργειακός χώρος που χρησιμοποιούν οι ουράνιοι προγονοί μας κατά την κάθοδο τους στην Γη στην εποχή μας. Όποιος επισκεφτεί τους Δελφούς σήμερα θα αισθανθεί και πάλι την ιερή παρουσία τους σε ένα καθαρά προσωπικό θεϊκό αντάμωμα, που συνοδεύεται από πλήθος υπερφυσικών φαινομένων. Παρατίθενται φωτογραφίες που υποστηρίζουν τα γραφόμενα μου και έχουν τραβηχτεί σε διαφορετικές ημερομηνίες και από διαφορετικά άτομα, στην Κασταλία πηγή των Δελφών.

(Φωτογραφία 1) Έχει παρθεί κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο (21/22 Δεκ.2002 και ώρα 00.15) από μια παρέα από το Αγρίνιο μέσα στο χάσμα της Κασταλίας πηγής των Δελφών, με φωτογραφική μηχανή συμβατικής τεχνολογίας. Το φως που πέφτει από το φωτεινό αντικείμενο πάνω από το σκούρο κυκλικό σώμα, αναλύεται στα χρώματα της ίριδας και μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ήταν διαφανές ή υπερβολικής στιλπνότητας αφού λειτούργησε σαν πρίσμα και ανέλυσε το φως. Από εξέταση της φωτογραφίας σε φασματογράφο, προέκυψε η ύπαρξη βηρυλλίου στο σώμα.

Οι φωτογραφίες 2και 6, έχουν τραβηχτεί το βράδυ της εαρινής ισημερίας (21/22 Μαρτ. 2003 και ώρα 00.10 έως 02.30). Την νύχτα αυτή είχαν συγκεντρωθεί μέσα στο χάσμα της Κασταλίας πηγής περίπου 40 άτομα, προερχόμενα από διάφορα μέρη της Ελλάδος, περιμένοντας κάποιο μήνυμα, ένασημάδι από τις οντότητες που αυτοαποκαλούνται Ολύμπιοι*. Ήταν διαφόρων τάξεων και μορφώσεως ακόμη και ανώτατης ακαδημαϊκής παιδείας, με μόνο κοινό τους στοιχείο όπως με πληροφόρησαν αργότερα πολλοί από αυτούς, την ανάγνωση των βιβλίων μου και την δυσπιστία τους στα γραφόμενα μου. Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί και πάλι από φωτογραφική μηχανή συμβατικής τεχνολογίας χωρίς φλας.
Η μηχανή είχε στερεωθεί καλά πάνω σε τρίποδα, ώστε να μένει σταθερή για όση ώρα θα έμενε ανοιχτό το διάφραγμα της, ώστε να επιτευχτεί η φωτογράφηση μέσα στο σκοτάδι. Σύμφωνα με επώνυμες μαρτυρίες, η μηχανή άλλαξε δυο φορές κατεύθυνση κατά 90ο σαν να την μετακινούσε ένα αόρατο χέρι. Τελικά την άφησαν στην θέση που μετακινήθηκε μόνη της την δεύτερη φορά.

(φωτογραφία 2) Ενώ υπήρχε σκοτάδι, οι κορυφές των Φαιδριάδων φωτίστηκαν από ένα φως αγνώστου πηγής και φάνηκε σαν ημέρα.

(Φωτογραφία 3) Και το φως αυτό κατέβηκε μέχρι τον χώρο της Κασταλίας πηγής. Μέσα στον χώρο της πηγής βρισκόταν όπως προανέφερα, σαράντα άτομα, και σύμφωνα με τις μαρτυρίες τουςένοιωθαν περίεργα και ανεξήγητα συναισθήματα ενώ συνέβαιναν όλα αυτά τα φαινόμενα…
(Φωτογραφία 4)Παρατηρούνται ανεξήγητα φωτεινά φαινόμενα και κάτω στο έδαφος φαίνονται δυο φωτεινές δέσμες.
(φωτογραφία 5) Στο δεξιό κάτω μέρος της φαίνετε να πυρπολείτε ο χώρος της Κασταλίας πηγής.

Το έδαφος της πηγής διασχίζουν δυο έντονες ενεργειακές δέσμεςυπό μορφή κεραυνού. (οι κεραυνοί είναι τεθλασμένου σχήματος όπως στη φωτογραφία ενώ οι φωτεινές δέσμες είναι ευθύγραμμες). Από το χάσμα των βράχων εκτοξεύεται κεραυνός που καταλήγει στα σκαλοπάτια που οδηγούν μέσα σε αυτό και δίπλα υπάρχουν μυστηριώδεις φωτεινοί σχηματισμοί.

Φωτογραφία 6) Παρατηρούμε ένα φαντασμαγορικό, αινιγματικό και μυστηριώδες ενεργειακό πλέγμα εμπρός και πάνω από την Κασταλία πηγή, ακριβώς

πάνω από το σημείο που αναβλύζει το νερό. Οι φωτογραφίες που παραθέσαμε αποτελούν μαρτυρίες όλων αυτών που βιώσαν δεκάδες άτομα από διαφορετικά μέρη της Ελλάδος και φανερώνουν την ιερότητα του χώρου που γνώριζαν οι προγονοί μας και αγνοούν οι σημερινοί Έλληνες.

*Οι Ολύμπιοι είναι εξωγήινες οντότητες οι οποίες επικοινωνούν με ανθρώπους σε διάφορα σημεία της Γης και όπως υποστηρίζουν σκοπός τους είναι η προστασία του πλανήτη μας και γενικά του πλανητικού μας συστήματος από καταστροφές που οφείλονται είτε σε ανθρώπινες ενέργειες είτε σε εξωγενείς παράγοντες.
Ο γνωστός συγγραφέας Γερ. Καλογεράκης στα βιβλία του παραθέτει πολλές τέτοιες επικοινωνίες με τους Ολυμπίους, μέσα από τις οποίες δίδονται απαντήσεις σε πάρα πολλά ερωτήματα που μας απασχολούν. Για τα παρατηρηθέντα μέσα στην Κασταλία πηγή φαινόμενα ο συγγραφέας ζήτησε από τις Οντότητες πληροφορίες και έλαβε τις κάτωθι απαντήσεις.

Για φωτογραφία 1«…ο Κραταιός Άρχων Φωτός Απόλλων και η Φοίβη Άρτεμις, αφίχθησαν εις Γαιαν δια αντιμετώπισιν δευτέρας φάσεως του σχεδίου «ΑΝΑΤΟΛΗ», που ετοιμάζουν οι γήινοι αποστάτες και ενίσχυσιν των ηλιακών πεδίων του συμπαντικού έλικα της Γαίας, που ευρίσκεται εις τους Δελφούς. Οι ευρεθέντες εις Κασταλίαν πηγήν ετέθησαν υπό προστασίαν και ευεργετικήν ακτινοβόλησιν, δια αφύπνησιν πνεύματος αυτών και ανόδου τους εις δεύτερον επίπεδον ηλιακής μυήσεως, προς ενεργοποίησιν ουδετέρας υποφύσεως και νοητικήν επικοινωνία μεθ΄ υμών. Έρρωσθε».

Για φωτογραφίες 2-6 «Η παρουσία Ελλανίων εις Κασταλίαν πηγή Δελφών, που αναζητούσαν σημάδια της υπάρξεως μας, μας ικανοποίησε. Εμείς δημιουργήσαμε της παραστάσεις των φωτογραφιών. Η αναζήτησις των Ελλανίων ήταν αποτέλεσμα καθαρής καρδίας. Την στιγμήν που ευρίσκοντο μέσα στον χώρο της πηγής εμείς είμεθα κάτωθεν της δεξιάς κορυφής των Φαιδριάδων για να μη γίνει αισθητή η δική μας παρουσία. (αξιοσημείωτο είναι, σημειώνει ο κος Καλογεράκης, πως όταν οι οντότητες ευρίσκονται εντός χώρου, κάθε προσπάθεια προσέγγισης του είναι αδύνατη. Έχω βιώσει παρόμοιες καταστάσεις. Σημαίνει λοιπόν πως τα όντα επέτρεψαν την προσέγγιση στα παραυρεθέντα άτομα γι’ αυτό και το επισημαίνουν στο μήνυμα τους). Άπαντες οι παριστάμενοι ακτινοβολήθησαν δια ενεργοποίησιν των αρχαιγόνων δυνάμεων των και προετοιμασίαν διαδικασίας ηλιακής μυήσεως. Άπασες αι δυνάμεις που φυλάσσουν τον χώρο προέρχονται από την Ανωτέρα Τάξη Συμμάχων του γαλαξία του Κενταύρου και Τοξότου (Απόλλων- Άρτεμις) που ανήκουν στην 7ην Αποστολήν. Άπαντα τα ενεργειακά φαινόμενα που συνετελέσθησαν, αποσκοπούσαν εις την κάθαρσιν της πηγής με ιονισμόν του ύδατος και την αναδιάταξιν των μορίων του, καθώς επίσης και συντήρησιν κοσμικών δυνάμεων με τον καθαρμό του συμπαντικού έλικος της Γαίας και προστασίαν του Ελλάνιου χώρου. Η δύναμις μεθ’ ημών. Έρρωσθε».
Φίλοι μου φέτος στις διακοπές σας επιστεφθείτε τα ιερά των πατέρων μας. Αναζητήστε τους θεούς των προγόνων μας και επιστρέψτε στις ρίζες της φυλής μας. Απαλλαγείτε από τον πνευματικό γεροντισμό και τον δογματικό σκοταδισμό. Η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να ζει. Ας την αναστήσουμε. Είναι χρέος μας.

H διαρροή καισίου από τη Φουκουσίμα «ίση με 168 Χιροσίμες»

Τόκιο

Η ποσότητα ραδιενεργού καισίου-137 που έχει διαρρεύσει μέχρι σήμερα από τον κατεστραμμένο πυρηνικό σταθμό Φουκουσίμα-Νταΐτσι είναι ισοδύναμη με 168 πυρηνικές βόμβες σαν αυτή που έπεσε στη Χιροσίμα, δείχνει εκτίμηση για λογαριασμό της ιαπωνικής κυβέρνησης. Βέβαια η τήξη των αντιδραστήρων δεν μπορεί να θεωρηθεί άμεσα συγκρίσιμη με τις πυρηνικές εκρήξεις, διευκρίνισαν οι ειδικοί.

Στην περίπτωση της Χιροσίμα, τα ραδιενεργά ισότοπα που απελευθέρωσαν οι βόμβες δεν έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην καταστροφή. Τα περίπου 140.000 θύματα της επίθεσης σκοτώθηκαν από την ακραία θερμότητα, το ωστικό κύμα και τα νετρόνια της εκτυφλωτικής έκρηξης.

Αυτό σημαίνει ότι «δεν είναι λογικό να προχωρούμε σε απλές συγκρίσεις βασιζόμενοι μόνο στην ποσότητα των ισοτόπων που απελευθερώθηκαν» τόνισε κυβερνητικός αξιωματούχος στην εφημερίδα Tokyo Shimbun.

Παρόλα αυτά, η σύγκριση με τη Χιροσίμα δίνει μια εικόνα για το μέγεθος της νέας καταστροφής. Οι ερευνητές της ιαπωνικής κυβέρνησης εκτιμούν ότι από τη Φουκουσίμα έχει διαρρεύσει μέχρι σήμερα καίσιο-137 που αντιστοιχεί με 15.000 terabecquerel.

Συγκριτικά, η βόμβα ουρανίου που έριξαν οι Αμερικανοί στη Χιροσίμα τις τελευταίες ημέρες του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου απελευθέρωσε 89 terabecquerel.

Όπως αναμεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο, μια διαφορετική έρευνα της ιαπωνικής κυβέρνησης έδειξε ότι, σε ορισμένα σημεία εντός της ζώνης αποκλεισμού γύρω από το εργοστάσιο της Φουκουσίμα, τα επίπεδα ραδιενέργειας είναι πάνω από 500 millisievert ανά έτος, δηλαδή 25 φορές περισσότερο από το ετήσιο αποδεκτό όριο.

in.gr