Οι Φιλισταίοι ήταν Έλληνες λένε Εβραίοι αρχαιολόγοι στην Παλαιστίνη

kingdoms_around_israel-700x360-696x358

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Εβραίοι, εθελοντές και αρχαιολόγοι, εργάζονται στις ανασκαφές στο Τελ ελ- Σάφι, στο νότιο Ισραήλ.Στα ερείπια μιας αρχαίας μητρόπολης στο νότιο Ισραήλ, οι αρχαιολόγοι συνθέτουν την ιστορία ενός λαού που θυμόμαστε κυρίως ως τους «ΚΑΚΟΥΣ» της εβραϊκής Βίβλου.
Η πόλη της Γαθ, όπου οι ετήσιες ανασκαφές ξεκίνησαν αυτή την εβδομάδα, βοηθά τους μελετητές να δώσουν ένα πιο διαφοροποιημένο πορτρέτο των Φιλισταίων, οι οποίοι εμφανίζονται στην βιβλική ιστορία ως οι ΑΙΩΝΙΟΙ εχθροί των Ισραηλιτών.
Περίπου τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, η Γαθ ήταν στα σύνορα μεταξύ των Φιλισταίων, οι οποίοι κατέλαβαν τη Μεσογειακή παράκτια πεδιάδα και των Ισραηλιτών, που έλεγχαν τους λόφους της ενδοχώρας . Ο πιο διάσημος κάτοικος της πόλης, σύμφωνα με το βιβλίο του Σαμουήλ, ήταν ο Γολιάθ – ο γίγαντας πολεμιστής που έπεσε απρόσμενα από το νεαρό βοσκό Δαβίδ και σφεντόνα του.
(Σημείωση: ΓΟΛΙΑΘ, εβραϊκός τύπος του Ελληνικού ονόματος ΚΑΛΕΑΔΗΣ).
Στη Γαθ, εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή που κατοικείτο από τους προϊστορικούς χρόνους. Ανασκαφές όπως αυτή έχουν δείξει ότι αν και υιοθέτησαν απόψεις της τοπικής κουλτούρας, δεν ξέχασαν τις ρίζες τους. Ακόμα και ΠΕΝΤΕ ΑΙΩΝΕΣ μετά την άφιξή τους για παράδειγμα, ΛΑΤΡΕΥΑΝ ΑΚΟΜΑ ΘΕΟΥΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ.
Οι Φιλισταίοι  «είναι οι απόλυτο άλλοι» στη βιβλική ιστορία, είπε ο Aren Maeir του Πανεπιστημίου Bar-Ilan, ο υπεύθυνος αρχαιολόγος για την ανασκαφή.
Η τελευταία ανασκαφική περίοδος του καλοκαιριού ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα, με 100 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥΣ από τον Καναδά, τη Νότια Κορέα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού, (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ) προσθέτοντας νέα ευρήματα στον πλούτο των ευρημάτων που βρέθηκαν στον χώρο από το έργο του Maier που ξεκίνησε το 1996.
Σε μια τετράγωνη τρύπα, αρκετές κανάτες των Φιλισταίων , σχεδόν 3.000 ετών, ήταν ήδη ορατές όπως έβγαιναν από το έδαφος. Ένα ζωγραφισμένο θραύσμα που μόλις ανακάλυψαν είχε σαν πλαίσιο κόκκινο της σκουριάς και μια μαύρη σπείρα: μια κοινή διακόσμηση στην αρχαία ελληνική τέχνη (ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ – ΓΑΜΜΑΔΙΟΝ) και μια υπόδειξη για να προέλευση των Φιλισταίων από το Αιγαίο.
Οι Φιλισταίοι έφθασαν δια θαλάσσης ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ γύρω στο 1200 π.Χ. Πήγαν να εγκατασταθούν στα μεγάλα λιμάνια στην Ashkelon, (αρχαία ελληνική πόλη = ΑΣΚΑΛΩΝ ή ΑΣΚΕΛΩΝ = χωρίς σκέλη) και Ashdod, (αρχαία ελληνική πόλη = ΑΖΩΤΟΣ = χωρίς ζωή) τώρα πόλεις στο Ισραήλ, και στη Γάζα, τώρα μέρος του παλαιστινιακού εδάφους, γνωστής ως η Λωρίδα της Γάζας (και η ΑΚΚΑΡΩΝ και η ΓΑΘ (=ΓΥΘ, ΓΥΘΕΙΟΝ;) (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΝΤΑΠΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ = ΓΗΣ ΧΑΝΑΑΝ κατά τους εβραίους, ΧΝΑ κατά τους αρχαίους έλληνες συγγραφείς).
Ο εβραίος Νεεμίας (το 500 π.Χ. περίπου) επέκρινε αυστηρά τους Ιουδαίους που είχαν πάρει Αζώτιες συζύγους, και μάλιστα οι γιοι τους οποίους είχαν αποκτήσει «μιλούσαν την αζωτική γλώσσα, και κανείς τους δεν ήξερε να μιλάει ιουδαϊκά». (Νεεμίας 13:23, 24)
Οι αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει ότι η διατροφή των Φιλισταίων βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε φακές, μπιζέλια , χορταρικά, βασική διατροφή του Αιγαίου. Αρχαία οστά που ήταν πεταμένα στο χώρο δείχνουν ότι έτρωγαν τους χοίρους και τα σκυλιά, σε αντίθεση με τα γείτονες Ισραηλίτες, οι οποίοι θεωρούν τα ζώα αυτά ακάθαρτα – περιορισμοί που εξακολουθούν να υπάρχουν στο εβραϊκό διατροφικό νόμο.
Οι ανασκαφές στη Γαθ έχουν αποκαλύψει επίσης ίχνη μιας καταστροφής της πόλης κατά τον 9ο αιώνα π.Χ., όπως και μια τάφρο και ένα ανάχωμα που χτίστηκε γύρω από την πόλη από πολιορκητικό στρατό – ακόμα ορατά ως μια σκοτεινή γραμμή που διασχίζει το γύρω λόφους.
Η ισοπέδωση της Γαθ εκείνη την εποχή φαίνεται να είναι το έργο του Aραμαίου βασιλιά Hazael στο 830 π.Χ., ένα περιστατικό που αναφέρεται στο βιβλίο των Βασιλέων.
Η σημασία της Γαθ έγκειται στο ότι η «ΥΠΕΡΟΧΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» (σημείωση; Την ΥΠΕΡΟΧΗ ανασύνθεση την κάνουν εβραίοι αρχαιολόγοι, πουθενά έλληνες – οι έλληνες ασχολούνται με την ανασύνθεση οθωμανικών τζαμιών) ρίχνει φως στο πώς οι Φιλισταίοι ζούσαν εκεί τον 10 ο και 9ο αιώνα π.Χ. , είπε ο Seymour Gitin, διευθυντής του WF Ινστιτούτου Αρχαιολογικών Ερευνών Ολμπράιτ στην Ιερουσαλήμ και ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΦΙΛΙΣΤΑΙΩΝ.
Αυτό περιλαμβάνει την εποχή της βασιλείας της Ιερουσαλήμ από τον Δαβίδ και τον Σολομώντα, ΑΝ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΥΠΗΡΧΕ, όπως περιγράφεται στη Βίβλο.
(Σημείωση: ΟΛΟΙ οι εβραίοι αρχαιολόγοι αμφιβάλλουν αν υπήρξε βασίλειο της Ιερουσαλήμ με Δαυίδ και Σολομώντα – δεν υπάρχουν πουθενά ευρήματα ΥΛΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ για κάτι τέτοιο, σε αντίθεση με τις Ελληνικές – φιλισταϊκές πόλεις της Παλαιστίνης).
Άλλες τοποθεσίες των Φιλισταίων παρείχαν σημαντικές πληροφορίες στους αρχαιολόγους σχετικά με προηγούμενες και μεταγενέστερες χρονικές περιόδους , αλλά όχι πολλές γι’αυτή την περίοδο-κλειδί.
Η «Γαθ καλύπτει ένα πολύ σημαντικό κενό στην κατανόηση της ιστορίας των Φιλισταίων ,» είπε ο Gitin.
Το 604 π.Χ, ο Ναβουχοδονόσορ της Βαβυλώνας εισβάλλει και καταστρέφει εντελώς τις πόλεις των Φιλισταίων . Δεν υπάρχει κανένα απομεινάρι από αυτές έκτοτε.
Σταυροφόροι που φθάνουν από την Ευρώπη το 1099 έχτισαν ένα φρούριο πάνω στα ερείπια της Γαθ, και αργότερα η περιοχή φιλοξένησε ένα αραβικό χωριό, το Tel el-Σάφι, το οποίο εκκενώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου γύρω από τη δημιουργία του Ισραήλ το 1948. Η Γαθ σήμερα είναι εθνικό ΕΒΡΑΪΚΟ (!) πάρκο.
Μια ισραηλινή πόλη που ιδρύθηκε το 1955 αρκετά μίλια προς το νότο, η Kiryat Gat, πήρε το όνομά Γαθ βασιζόμενη σε μια εσφαλμένη ταυτοποίηση διαφορετικών ερειπίων από την πραγματική πόλη των Φιλισταίων .
Η μνήμη των Φιλισταίων – μια ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ (= πάντα κατά τους εβραίους αρχαιολόγους) εκδοχή της – διασώθηκε στην εβραϊκή Βίβλο.
Είναι γνωστή η ιστορία του Σαμψών, ο οποίος παντρεύτηκε μια Φιλισταία , συγκρούστηκε μαζί τους κατεπανάληψη μέχρι που σύρθηκε μετά από προδοσία τυφλός και δέσμιος στο ναό τους στη Γάζα. Εκεί, όπως λέει η ιστορία, έσπασε τα δεσμά του και γκρέμισε τους δύο πυλώνες στήριξης, φέρνοντας το ναό κάτω και σκοτώνοντας μέσα σε αυτό όλους, συμπεριλαμβανομένου του ιδίου.
Ενα ενδιαφέρον εύρημα στην Γαθ είναι τα ερείπια ενός μεγάλου οικοδομήματος , πιθανόν κάποιου ναού, με δύο πυλώνες. Ο Maeir πρότεινε ότι αυτό μπορεί να ήταν ένα γνωστό σχεδιαστικό στοιχείο στην αρχιτεκτονική του ναού των Φιλισταίων όταν γράφτηκε στην ιστορία του Σαμψών.
Ανασκαφείς στη Γαθ έχουν επίσης βρει θραύσματα ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΓΟΛΙΑΘ – ένα Ινδο-ευρωπαϊκό όνομα, όχι σημιτικό ,από τα είδη που θα μπορούσαν να έχουν χρησιμοποιηθεί από τις τοπικούς Χαναναίους ή Ισραηλίτες. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν οι Φιλισταίοι πράγματι χρησιμοποιούσαν παρόμοια ονόματα , μια λεπτομέρεια από την οποία επίσης μπορεί να εξαχθεί μια ακριβής εικόνα της κοινωνίας τους.
Όπως είπε ο Maier ,τα ευρήματα στην περιοχή υποστηρίζουν την ιδέα ότι η ιστορία του Γολιάθ αντικατοπτρίζει πιστά κάτι από την γεωπολιτική πραγματικότητα της περιόδου ,δηλ. τη συχνά βίαιη αλληλεπίδραση των ισχυρών Φιλισταίων της Γαθ με τους βασιλείς της Ιερουσαλήμ στην παραμεθόρια ζώνη μεταξύ τους.
«Αυτό δεν σημαίνει ότι θα βρούμε μια μέρα ένα κρανίο με τρύπα στο κεφάλι του από την πέτρα που ο Δαυίδ εκσφενδόνισε ,αλλά το γεγονός αυτό αντανακλά ένα πολιτιστικό περιβάλλον που ήταν πραγματικό εκείνη την εποχή.»

10 συχνές λέξεις της Αγγλικής που προέρχονται από τα Ελληνικά

3c59dc048e8850243be8079a5c74d079-166

Σαν ήμουν μαθητής της 2ας γυμνασίου, προκειμένου η φιλόλογος να μας πείσει για την σπουδαιότητα της ομηρικής γλώσσας, μάς ανέφερε τρία απλά παραδείγματα αγγλικών λέξεων που είχαν ελληνική ρίζα. Τρείς πασίγνωστες λέξεις, που το απαίδευτο ακόμη μυαλό μας, δεν θα μπορούσε να γνωρίζει.

Οι λέξεις ειπώθηκαν, το μάθημα συνεχίστηκε, το κουδούνι ακούστηκε, πανζουρλισμός για το διάλειμμα και την μπαγιάτικη ξαναζεσταμένη τυρόπιτα του κυλικείου και το πεντάλεπτο που είχε χρειαστεί για να μας κάνει να εκτιμήσουμε λίγο παραπάνω τον Όμηρο, πέρασε στην σχολική λήθη, επιβεβλημένη απ;o τα μαθήματα που ακολουθούσαν στο βασανιστικό επτάωρο σχολικό πρόγραμμα.

Ίσως όχι εντελώς. Κατά καιρούς, η φωνή της καθηγήτριας και οι τρεiς λέξεις της, έκαναν σποραδικές εμφανίσεις, ειδικά την ώρα που ανοίγαμε ένοχα το λυσσάριο, όταν σκοντάφταμε σε ακατανόητες λέξεις μιάς πολύ μακρινής εποχής. Χαμένοι και εκνευρισμένοι μέσα στην δίνη των εξετάσεων, πανελληνίων ή ενδοσχολικών, το διακύβευμα παρέμενε πάντα το ίδιο· αν μια γλώσσα θεωρείται νεκρή, πώς μπορούν οι λέξεις της να είναι τόσο ζωντανές; Και όχι μόνο ζωντανές, αλλά να κάνουν και παγκόσμια καριέρα; Πριν μας απαντήσουν οι πιο ειδικοί επί του θέματος, ας δούμε εμείς δέκα λέξεις που έφυγαν απο την πατρική αγκαλιά και αναζήτησαν αλλού στέγη και θαρρώ πως τα κατάφεραν μια χαρά.

Turbo

Και ποιός δεν την ξέρει αυτήν την μικρή λεξούλα; Από τις ηλεκτρικές σκούπες μέχρι τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, το turbo έχει χαρακτηρίσει την απόδοση πληθώρας συσκευών και κινητήρων.  Και όμως, προέρχεται απο την αρχαία ελληνική τύρβη που σημαίνει την κυκλική και ταραχώδη κίνηση. Εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς για ποιόν λόγο καθιερώθηκε στα αγγλικά. Επικουρικά, Τύρβη ήταν και μια τοπική θρησκευτική εορτή προς τιμή του Διονύσου που περιελάμβανε έναν διθυραμβικό χορό.

Yes

Και αγγλικά να μην γνωρίζει κάποιος, το “yes” σίγουρα το ξέρει. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζει είναι ότι προέρχεται απο αρχαιοελληνικό μόριο γε που έχει μεγάλο σημασιολογικό εύρος, μέσα σε αυτό και το “βεβαίως”. Το γε δίνει έμφαση στην λέξη που συνοδεύει και το συναντάμε συχνότατα στην ελληνιστική περίοδο.

Sponsor

Γνωστότατη σε όλους μας, με μερικούς εξ’ ημών να θεωρούν ότι ο σπόνσορας πρόκειται για ελληνοποιημένη λέξη της αντίστοιχης αγγλικής. Δεν θα είχαν και εντελώς άδικο, αν η λέξη δεν προόερχοταν απο το ρήμα σπένδω και το ομμόριζο σπονδή που σημαίνουν “προσφέρω” και “προσφορά” αντίστοιχα. Αλήθεια, πόσες φορές δεν πέσαμε πάνω στην λέξη σπονδή στα μαθητικά μας χρόνια;

Pause

Λέξη που προέρχεται απο την ελληνική παῦσις και σημαίνει το “σταμάτημα”. Η αγγλική λέξη διατήρησε αρκετά την ηχητική απόδοση της αντίστοιχης ελληνικής.

Carat

Η μονάδα μέτρησης των πολύτιμων λίθων έχει πιθανότατα ελληνική καταγωγή, καθώς προέρχεται απο την λέξη κεράτιον που κυριολεκτικά σημαίνει το μικρό κέρατο παράλληλα όμως ήταν και η μονάδα μέτρησης για αντικείμενα μικρού βάρους (το 1/3 του οβολού). Αληθινό διαμάντι η ανακάλυψή της!

Kiss

Η ετυμολογική της ιστορία είναι μάλλον περιπετειώδης και οι γλωσσολόγοι ερίζουν για το κατά πόσο η αγγλική λέξη kiss προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρηματικό τύπο κυνέω (μελλ. κῦσω) που σημαίνει “φιλώ”. Χωρίς να θέλουμε να μπούμε σε ξένα χωράφια, υπάρχουν μελετητές που υποστηρίζουν ότι υπήρχε η κοινή ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα Ku, την οποία οι λατινογενείς γλώσσες – και κατ’ επέταση η αγγλική – χρησιμοποίησαν ως βάση για τις δικές τους λέξεις. Η θεωρία στηρίζεται στο γεγονός ότι η σημασία του φιλιού ήταν πρωτεύουσας θρησκευτικής σημασίας στην λατρεία όλων των λαών, εξ’ ου και η κοινή ρίζα.

Disaster

Aς βάλουμε και την αστρολογία στο παιχνίδι των λέξων. Η αγγλική λέξη για την “καταστροφή” προέρχεται απο τον συνδυασμό των λέξεων dis (λατ.) και  ἀστήρ και έχει την έννοια της αναποδιάς που προέρχεται από την δυσμενή θέση ενός πλανήτη.

Ajax

Την ξέρετε, είτε είστε νοικοκύρης, είτε λάτρης του αγγλικού ποδοσφαίρου. Η λέξη προέρχεται απο την ελληνική Αἴᾱς, τον μυθικό ήρωα του Τρωϊκού Πολέμου. Και αν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί μια ποδοσφαιρική ομάδα πήρε το όνομά της απο έναν ήρωα, απορία προκαλεί η επιλογή του για να ονομαστεί ένα απορρυπαντικό.

Μarmalade

Με τόσο διάβασμα ίσως και να πεινάσατε οπότε, γιατί να μην βάλουμε στο άρθρο μας μια λαχταριστή λέξη; Η γνωστή σε όλους μας “μαρμελάδα”, έλκει την καταγωγή της απο το λατινικό “melimelum” το οποίο προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις μέλι και μῆλον (δωρ. μᾶλον) που σημαίνει το “μήλο” αν και είχε ευρύτερη σημασία καθώς σήμαινε γενικά τα φρούτα, ειδικά τα εξωτικά. Το οξύ που χρησιμοποιήθηκε για την διατήρηση των φρούτων τον 18ο αιώνα προερχόταν απο άγουρα μήλα. Κάνατε την σύνδεση;

Mentor

Δεν θέλει μετάφραση στα ελληνικά, όλοι γνωρίζουμε την σημασία του μέντορα. Αυτό που ίσως δεν θυμόμαστε είναι ότι ο Μέντωρ ήταν φίλος του Οδυσσέα και σύμβουλος του Τηλέμαχου όπως διαβάζουμε στην “Οδύσσεια” του Ομήρου. Με αυτήν την σημασία, του σοφού ανθρώπου, κάνει πλέον διεθνή καριέρα.

Μπορεί και να τις ξέρατε, μπορεί και όχι. Ίσως διαφωνείτε καθώς τέτοιες λίστες δεν γίνονται αποδεκτές απο όλους, ίσως όμως και να συμφωνείτε. Όποια και να είναι η δική σας θέση, το ταξίδι της γλώσσας μέσα στον χρόνο και γύρω απο τον κόσμο είναι πάντα συναρπαστικό και μας μαθαίνει ότι οι γλώσσες δεν είναι απαραίτητο να… χωρίζουν τους λαούς.

ΠΗΓΕΣ

  • Οnline Etymology Dictionary
  • Oxford University Press’s Academic Insights for the Thinking World
  • Oxford English-Greek Learner’s Dictionary
  • H.G. Liddell & R. Scott, Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας

Πηγή

Φάρμακο για την καρδιά το ελαιόλαδο

ladi

Τρεις κουταλιές λάδι την ημέρα τον… γιατρό τον κάνουν πέρα. Μπορεί η γνωστή παροιμία να μην αναφέρει το λάδι όμως το ελαιόλαδο έχει ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό. 

Σύμφωνα με τη μελέτη, την ίδια δράση με 400 mg ιπομπρουφένης, του γνωστού φαρμάκου, προκαλεί στον ανθρώπινο οργανισμό η κατανάλωση τριών κουταλιών έξτρα παρθένου ελαιολάδου, λόγω της περιεκτικότητάς του σε ελαιοκανθάλη.

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες η ελαιοκανθάλη αποτελεί ασπίδα για το καρδιαγγειακό σύστημα. Μάλιστα «όσο υψηλότερη είναι η ποιότητα του έξτρα παρθένου ελαιολάδου, τόσο μεγαλύτερη είναι η περιεκτικότητά του σε ελαιοκανθάλη, η οποία προκαλεί στο λαιμό το χαρακτηριστικό κάψιμο», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Κεφαλογιάννης διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας GAEA.

Αναφερόμενος στη σημασία της μελέτης, υπογράμμισε ότι για πρώτη φορά αποδείχτηκαν κλινικά οι ευεργετικές ιδιότητες του ελαιολάδου στον ανθρώπινο οργανισμό και μάλιστα με τη σφραγίδα φορέων, που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, όπως το Πανεπιστήμιο Davis και το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας.

Η μελέτη διεξήχθη σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, UC Davis και το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας (USDA) και τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν χθες σε εκδήλωση που διοργάνωσε η εταιρεία GAEA και το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλης.

Στη διάρκεια της μελέτης δόθηκαν σε εννέα υγιείς Καλιφορνέζους ηλικίας 25 ετών διαφορετικά είδη ελαιολάδου (ΠΟΠ Καλαμάτας, καλιφορνέζικο ποικιλίας Αρμπεκίνα και ένα ακριβό προϊόν από ράφι σούπερ μάρκετ των ΗΠΑ) και καταγράφηκε με ειδική τεχνική μέτρησης η επίδραση στην αποφυγή θρόμβων.

Στη συνέχεια τους χορηγήθηκε το φάρμακο ιπομπρουφένη στους ίδιους εθελοντές και ακολούθησε αντιπαραβολή των αποτελεσμάτων, για να προκύψει πως τρεις κουταλιές ποιοτικού έξτρα παρθένου έχουν την ίδια δράση στον οργανισμό με το συγκεκριμένο φάρμακο.

Χαρακτηριστικό το οποίο τονίστηκε ιδιαίτερα και κατά τη διάρκεια της χθεσινής παρουσίασης είναι ότι τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν να αποτελέσουν εφαλτήριο ανάπτυξης για τον ελαιοκομικό τομέα, καθώς για πρώτη φορά και με σφραγίδα των Αμερικανών (USDA, Davis) μια κλινική μελέτη αποδεικνύει πως η κατανάλωση έξτρα παρθένου ελαιολάδου προστατεύει τον οργανισμό από τις θρομβώσεις.

Πηγή

Ερευνητές από την Μελβούρνη ανακαλύπτουν φάρμακο που καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα

http _prod.static9.net.au___media_2016_01_28_11_08_108339198.ashxΝέα μελέτη αποκαλύπτει πως φάρμακο εν δοκιμή έδωσε θετικά αποτελέσματα μέχρι και ανάρρωση σε ασθενείς με καρκίνο.
Το φάρμακο ονομάζεται «Venetoclax» και σχεδιάστηκε ώστε να καταστρέφει την πρωτείνη που ονομάζεται BCL-2 η οποία προάγει την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων.
Η κλινική δοκιμή διήρκεσε 4 χρόνια σε 116 ασθενείς στην Μελβούρνη και στις ΗΠΑ και διαπιστώθηκε μείωση των καρκινικών κυττάρων του αίματος σύμφωνα με το New England Journal of Medicine.
Το 79% των ασθενών με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία παρουσίασε θετική αντίδραση στο φάρμακο , ενώ μία μικρή ομάδα που είχε προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπείες απαλλάχθηκαν από την ασθένεια μετά την ένταξη στην μελέτη.
Η ιστορική αυτή έρευνα σηματοδοτεί την πρώτη ανθρώπινη δοκιμή του φαρμάκου που αναπτύχθηκε έπειτα από 30 χρόνια ερευνών.

Πηγή / Μετάφραση Επιστημονικός

Αμερικανοί ερευνητές αναπτύσσουν ανθρώπινα όργανα μέσα σε ζώα

Pig-Ears-NoseΓενετικές τροποποιήσεις: ένας κίνδυνος για την μητέρα φύση
Ερευνητές στις ΗΠΑ επινόησαν μία μέθοδο για «καλλιέργεια» ανθρωπίνων οργάνων εντός ζώων. Το επόμενο στάδιο είναι η μεταμόσχευση σε ανθρώπους παρότι δεν είναι ακόμα γνωστό για τις παρενέργειες που ίσως προκληθούν. Η όλη ιδέα θυμίζει το βιβλίο «The Island of Doctor Moreau»
Τα ηθικά διλήμματα, τα δεοντολογικά όρια και η εκτόπισης από τις μεθόδους της μητέρας φύσης παραβιάζονται θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή σε κάθε στάδιο αυτής της μεθόδου.
Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη ανθρώπινου ιστού στο εσωτερικό χοίρων και προβάτων ώστε να μπορεί να δημιουργηθεί συκώτι , καρδιά και άλλα όργανα που χρησιμοποιούνται σε μεταμοσχεύσεις. Οι ενέσεις κυττάρων από το έμβρυο ενός είδους σε ένα άλλο αποκαλούνται συχνά ως «χίμαιρες». Στην περίπτωση της επώασης ανθρωπίνων οργάνων σε ζώα αγροκτήματος τότε προκύπτουν ανθρωπόμορφες χίμαιρες.
Το Ινστιτούτο Υγείας αρνείται χρηματοδότηση του πλάνου
Η τεχνική αυτή έχει αποτελέσει αντικείμενο κακής κριτικής από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας που λίγους μήνες πριν εξέφρασαν την αντίθεσή τους σε αυτές τις μεθόδους. Μία ανακοίνωση από τον Σεπτέμβριο του 2015 αναφέρει: «Τα Ινστιτούτα Υγείας έχουν ενημερώσει την ερευνητική κοινότητα πως δεν θα χρηματοδοτήσουν την έρευνα στην οποία τα ανθρώπινα πολυδύναμα κύτταρα εισάγονται σε μη ανθρώπινα σπονδυλωτά έμβρυα και συμπληρώνει πως δεν θα εξεταστεί κανένα αίτημα που αφορά επιχορήγηση για προγράμματα τέτοιου τύπου». Παρόλα αυτά η ανακοίνωση αυτή προήλθε έπειτα από αποκάλυψη ότι μελέτες με παρόμοιο αντικείμενο (ανάπτυξη καρδιάς σε χοίρους) χρηματοδοτούνταν από τον Αμερικανικό στρατό.
Οι ερευνητές πιέζουν παρά την άρνηση
Τρεις ερευνητικές ομάδες φέρονται να εμπλέκονται με τις προσπάθειες «χίμαιρας» (2 στην Καλιφόρνια και μία από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα). Παρότι δεν υπάρχουν δημοσιευμένες εργασίες που να αποδεικνύουν επιτυχία, το MIT technology review πιστεύει ότι περίπου 20 εγκυμοσύνες χοίρων ή προβάτων με ανθρώπινα κύτταρα έχουν πραγματοποιηθεί κατά το παρελθόν στις ΗΠΑ.
Υπάρχουν αρκετές αντιδράσεις από τους υποστηρικτές της έρευνας όπως ο Daniel Garry, ένας καρδιολόγος επικεφαλής του προγράμματος «χίμαιρα» στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα που δηλώνει ότι: «με την κατάργηση της χρηματοδότησης τα ινστιτούτα υγείας εμποδίζουν τις μελέτες και τα πειράματα ανεξάρτητα εάν εμπλέκονται ή όχι ανθρώπινα κύτταρα». Η επιστολή εμφανίστηκε στο περιοδικό Science όπου οι συντάκτες υποστηρίζουν την ανάγκη για έρευνα, μάθηση , κατανόηση νόσων και θεραπευτικών ανακαλύψεων.
Ζώα με ανθρώπινη τρίχα και νοημοσύνη στον ορίζοντα;
Ορισμένοι φοβούνται πως κάποια ζώα ίσως καταλήξουν με ανθρώπινη συμπεριφορά και φυσικά χαρακτηριστικά ανθρώπων. Ο λόγος για ζώα με ικανότητα σκέψης παρόμοιο με την ανθρώπινη ή με βιολογικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά. «Δεν είμαστε στο νησί του Dr. Moreau αλλά η επιστήμη κινείται γρήγορα» , δηλώνει ο ηθικιστής David Resnik. «Η εικόνα ενός ποντικιού με ανθρώπινη νοημοσύνη μέσα σε εργαστήριο που θα φωνάζει πως θέλει να βγει έξω αποτελεί μία ανησυχία» παρότι ο Hiromitsu Nakauchi υποστηρίζει πως δεν αποτελεί φόβο.
Ο Nakauchi είναι κυτταρολόγος – βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ο οποίος προσπάθησε να δημιουργήσει «χίμαιρες» πρόβατα και αναφέρει πως «Εάν το ποσοστό των κυττάρων σε ένα ζώο είναι 0,5% είναι πιθανόν να έχουμε ζώα που σκέπτονται και στέκονται στα 2 πόδια. Αλλά αν ήταν για 40% τότε σίγουρα θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε».

Πηγή / Μετάφραση Επιστημονικός

Φύτεψαν 800 ετών Αρχαίους Σπόρους. Φύτρωσαν και αυτό που εμφανίστηκε;

Ανακαλύφθηκαν αρχαίοι σπόροι κολοκύθας που είχε εκλείψει.

Τα περισσότερα φαγητά, εκτός από το μέλι, έχουν ημερομηνία λήξης. Τα φυσικά προϊόντα, όπως τα φρούτα και τα λαχανικά, με το πέρασμα του χρόνου αρχίζουν και σαπίζουν, τι γίνεται, όμως, με τους σπόρους τους; Έχουν και αυτοί ημερομηνία λήξης;

Φοιτητές από το Winnipeg στον Καναδά ανακάλυψαν πρόσφατα μια κρύπτη με σπόρους 800 ετών, κατά την διάρκεια μια αρχαιολογικής ανασκαφής. Οι μυστηριώδεις σπόροι, μόλις φυτεύτηκαν, έδωσαν καρπούς ενός σπάνιου είδους κολοκύθας, που είχε εκλείψει για πολλές χιλιάδες χρόνια. Αν και δεν είναι σίγουρο αν οι σπόροι από μόνοι τους ήταν φαγώσιμοι, οι κολοκύθες που προέκυψαν ήταν σίγουρα πεντανόστιμες.

Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για αυτή την συναρπαστική ανακάλυψη!

Οι φοιτητές ανακάλυψαν τους σπόρους μέσα σε ένα πήλινο δοχείο στο Γουισκόνσιν της Αμερικής.

Όταν το άνοιξαν, είδαν ένα σωρό από περίεργους σπόρους και ήταν πεπεισμένοι, ότι ήταν πάνω από 800 ετών.

Με μια δεύτερη ματιά οι σπόροι μοιάζουν λίγο με μικρές τηγανίτες!

Παρόλο που δεν καρποφόρησαν όλοι οι σπόροι, κάποιοι από αυτούς έδωσαν καρπούς μιας κολοκύθας, που είχε εκλείψει για πάρα πολλά χρόνια.

Φανταστείτε να βλέπατε αυτές τις κολοκύθες στον μανάβη της γειτονιάς σας!e

Οι φοιτητές που τις ανακάλυψαν τους έδωσαν το όνομα “gete-okosomin” ή “αρχαίες και εντυπωσιακές κολοκύθες”.

Δεν θα υπάρξει έλλειψη σπόρων από δω και πέρα!

Κάθε κολοκύθα έχει το μέγεθος ενός Chipotle μπουρίτο.

Αυτοί οι φοιτητές εργάστηκαν πολύ σκληρά και τώρα είναι η ώρα να απολαύσουν τους καρπούς του κόπου τους. Στο κάτω κάτω δεν συμβαίνει και καθημερινά οι αρχαιολόγοι να μπορούν να φάνε τις ανακαλύψεις τους!

Πηγή

Θεοφάνεια ή Θεοδοσία; – Όταν ο Διόνυσος μετέτρεπε το νερό σε κρασί

andros_krasi-630x400

Μία από τις αγαπημένες θεότητες των αρχαίων Ελλήνων ήταν δίχως αμφιβολία ο Διόνυσος.

Παρά το γεγονός ότι δεν ανήκε στις κύριες θεότητες του Ολύμπιου πανθέου, οι εορτές προς τιμήν του σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια αποτελούσαν σημαντικά θρησκευτικά δρώμενα.

Στο σύντομο αυτό άρθρο, θα σταθούμε στη λατρεία του Διονύσου στο νησί της Άνδρου, κάνοντας αναφορά σε ένα ιδιαίτερο θαύμα που λάμβανε χώρα στις αρχές του Γενάρη.

Στη συνέχεια, παραμένοντας στο νησί, θα μιλήσουμε για το πως η παράδοση αυτή επηρέασε τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης, και για την Μυθικιστική αναβίωση του διονυσιακού θαύματος κάτω από την επιρροή του Ιησού, αυτή τη φορά.

Ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες του τέταρτου και του τρίτου προχριστιανικού αιώνα μαρτυρούν πέραν πάσης αμφιβολίας τη σημαντικότατη θέση που κατείχε η λατρεία του θεού στο κυκλαδίτικο νησί.

Μάλιστα οι ειδικοί υποστηρίζουν πως ο Διόνυσος λατρευόταν στην Άνδρο από τα κλασσικά χρόνια. Ιδιαίτερη μνεία στις σχετικές παραδόσεις κάνουν ακόμα και Ρωμαίοι ιστορικοί και περιηγητές που την επισκέφτηκαν κατά τον πρώτο μεταχριστιανικό αιώνα.

Η Διονυσιακή λατρεία και το θαύμα της Άνδρου

Εδώ θα σταθούμε στα όσα αναφέρει στο έργο του ο Γάιος Λικίνιος Μουκιανός, ένα επιφανής Ρωμαίος που έγινε τρεις φορές Ύπατος και παρ’ ολίγον να διαδεχθεί τον Νέρωνα στον αυτοκρατορικό θρόνο.

Το έργο του δεν υπάρχει σήμερα αυτούσιο, διασώθηκε όμως από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (23-79 μ.α.χ.χ [1]).

Ο Μουκιανός, λοιπόν, κάνει λόγο για την Ανδριώτικη γιορτή της Θεοδοσίας.

Αυτή λάμβανε χώρα στον εκεί ναό του Διονύσου, όπου κάθε χρόνο, στις 5 Ιανουαρίου, το νερό που ανάβλυζε από την πηγή του βωμού έπαιρνε τη γεύση του κρασιού.

Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, που επίσης διασώζει ο Μουκιανός, κατά τη διάρκεια των επταήμερων εορτασμών του Διονύσου στο νησί (τα κατ’ Αγρούς Διονύσια εορτάζονταν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας από τα τέλη Δεκεμβρίου έως τις αρχές Ιανουαρίου), το νερό της πηγής του μετατρεπόταν σε κρασί, παρ’ όλα αυτά έχανε τις θαυματουργικές του ιδιότητες μόλις μεταφερόταν σε σημείο όπου δεν είχε πλέον επαφή με το βωμό του θεού[2].

Μία έμμεση αναφορά στο συγκεκριμένο θαυματουργικό γεγονός κάνει και ο σοφιστής Φιλόστρατος [3] στο έργο του “Εικόνες».

Σε μία από τις διαλέξεις του, κάνει λόγο για έναν πίνακα Ανδριωτών (μτφρ του Δημήτρη Πλάντζου):

Το θέμα του πίνακα είναι το ρεύμα από κρασί που βρίσκεται στο νησί της Άνδρου και οι Ανδριώτες που έχουν μεθύσει στο ποτάμι.

Διότι από τον Διόνυσο η γη των Ανδρίων έχει γεμίσει με κρασί και σκάει και τους το φέρνει στην επιφάνεια σαν ποτάμι….

…θα συναντήσουμε στο τέλος Τρίτωνες στις εκβολές του που μαζεύουν το κρασί με κοχύλια. Πίνουν αρκετό, και το άλλο το φτύνουν ψηλά, και κάποιοι από τους Τρίτωνες έχουν μεθύσει και χορεύουν. Καταφτάνει και ο Διόνυσος με καράβι στο γλεντοκόπι της Άνδρου και το καράβι του έχει πιάσει ήδη στο λιμάνι.

Διόνυσος και Ιησούς: Μία Μυθικιστική σχέση

Στο mythikismos.gr μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες αναφορικά με τη σχέση που συνδέει τον Διόνυσο και τον Ιησού, καθώς επίσης και το ρόλο που κατείχε το σύμβολο της αμπέλου στη λατρεία τους.

Εδώ θα αρκεστούμε να αναφερθούμε στις χαρακτηριστικές φράσεις δύο σημαντικών προσωπικοτήτων του πρώτου μεταχριστιανικού αιώνα.

Πρώτος ο Πλούταρχος, που αναφέρει πως η μεγαλύτερη γιορτή των Ιουδαίων της εποχής του έμοιαζε με τις αντίστοιχες προς τιμή του Διονύσου [671C-672C] και δεύτερος ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος, που σημειώνει πως “το ότι οι Εβραίοι ιερείς έψελναν τους ύμνους τους συνοδεία αυλού και τυμπάνων, στεφανωμένοι με κισσό και ότι βρέθηκε στον Ναό ξανθός οίνος, οδήγησε μερικούς στο να φανταστούν πως ο θεός που λάτρευαν ήταν ο Διόνυσος» [Historiae 5.5].

Αργότερα, στα χρόνια του Μεσαίωνα, ο σταυρός εικονιζόταν από τους καλλιτέχνες της εποχής ως άμπελος, ενώ τον 16ο αιώνα ακόμα και ο ίδιος ο Ιησούς αναπαρίστατο σε πίνακες με τη μορφή αμπέλου (βλ. Lorenzo Lotto).

diskopotiro Δισκοπότηρο του 6ου μεταχριστιανικού αιώνα που βρέθηκε στην Αντιόχεια. Η φιγούρα ανάμεσα στους καρπούς των σταφυλιών δεν είναι ο Βάκχος-Διόνυσος, αλλά ο Ιησούς. Το αντικείμενο εκτίθεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Ν. Υόρκη.

Αναγέννηση και Άνδρος

Οι αιώνες πέρασαν, η Άνδρος εκχριστιανίστηκε και το θαύμα της μετατροπής του νερού σε κρασί ξεχάστηκε.

Όλα αυτά μέχρι τα χρόνια της Αναγέννησης, όταν το έντονο ενδιαφέρον των Λατίνων περιηγητών για την ελληνική ιστορία, ζωντάνεψε και πάλι τις αρχαίες παραδόσεις.

Το 1503 εκδόθηκαν στην Βενετία οι “Εικόνες» του Φιλόστρατου από τον Άλδο Μανούτιο. Το γεγονός αυτό έκανε γνωστό στην Αναγεννησιακή Ιταλία το αρχαίο Διονυσιακό θαύμα.

Εμπνεόμενος από τις σχετικές αναφορές, ο δημοφιλής ζωγράφος Τισιανός (1485-1576) δημιούργησε ένα από τα έργα που έμελλε να τον κάνουν πασίγνωστο σε όλη την οικουμένη, τον πίνακα με τίτλο “Η βακχική εορτή των Ανδριωτών» (βλ. την πρώτη εικόνα του άρθρου).

Στον πίνακά του ο καλλιτέχνης αναπαριστά τα περισσότερα από τα στοιχεία που αναφέρει ο Φιλόστρατος στο έργο του, με το ανέρωτο -κόκκινο από το κρασί- ποτάμι να κυλά και τους νέους να χορεύουν μεθυσμένοι και στεφανωμένοι από κισσό, ενώ στο βάθος διακρίνεται το πλοίο του Διονύσου που καταφτάνει.

Το θαύμα επανέρχεται!

Ο Γαβριήλ Φ. Προβιλέγγιος ήταν ένας καθολικός εφημέριος στο ναό της Παναγίας Φανερωμένης στη Σύρο, που κατά τις αρχές του εικοστού αιώνα συνέγραψε διάφορα έργα για την ιστορία της καθολικής παράδοσης στις Κυκλάδες.

Ένα από αυτά ήταν και το “Ανάλεκτα περί της Καθολικής εκκλησίας εν Άνδρω», πηγή του οποίου αποτέλεσαν αρχεία και χειρόγραφα της Καθολικής Επισκοπής της Τήνου.

Στα “Ανάλεκτά» του ο Προβιλέγγιος αναφέρεται στον Δομήνικο Δελαγραμμάτικα, γεννημένο στην Άνδρο το 1600, καταγόμενο από αρχοντική οικογένεια και μετέπειτα επίσκοπο του νησιού (1634):

Δομένικος Δε Γραμμάτικα, πεφημισμένης αγιοσύνης ανήρ, περί ου μάλιστα αναφέρουσι διάφοροι χρονολόγοι ότι κατά την ημέραν των Θεοφανίων κατά την ιεροτελεστίαν πηγή τις ύδατος εν Άνδρω ήρχισε να όζη οίνου, και όπερ φαινόμενον εξηκολούθησεν επαναλαμβανόμενον, ως λέγεται, κατ’ έτος εν τη ημέρα των Θεοφανίων επί σειρά ετών. Ως θαύμα εννοείται υποτιθέμενον, δεν είναι πρωτάκουστον εν τη εκκλησιαστική ιστορία τοιούτον συμβεβηκός, διότι και ο άγιος Επιφάνειος αναφέρει παρόμοιον τι επί το ημερών αυτού, εις ανάμνησιν, ως λέγει ούτος, του κατά το τοιαύτην επέτειον ημέρα διαπραχθέντος υπό του Ιησού θαύματος της μετατροπής του ύδατος εις οίνον εν τω εν Κανά της Γαλιλαίας γάμω.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο καθηγητής Δ. Κυρτάτας στο έργο του “Ο Διόνυσος στην Άνδρο ή οι μεταμορφώσεις ενός μύθου» (εκδ. Άγρα), “η εορτή των Θεοφανίων σχεδόν συμπίπτει ημερολογιακά με την αρχαία διονυσιακή ημέρα της Θεοδοσίας στην Άνδρο. Αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Ούτε είναι τυχαία η αναβίωση του θαύματος σε ένα καθολικό περιβάλλον. Στην Ανατολική παράδοση, όπως παραμένει καθιερωμένη, κατά τα Θεοφάνεια τιμάται η βάπτιση του Ιησού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Στη Δυτική παράδοση, αντιθέτως, στην εορτή αυτή τιμάται η προσκύνηση των μάγων και το εν Κανά θαύμα της μετατροπής του ύδατος σε οίνο».

Με λίγα λόγια, έχουμε μία πρώτης τάξεως Μυθικιστική αναβίωση ενός αρχαίου ελληνικού θαύματος, μέσα από έναν καθαρά χριστιανικό μανδύα, αιώνες αργότερα.

Στο βιβλίο του Κυρτάτα θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τη φημολογούμενη θέση του αρχαίου ιερού του Βάκχου στην Άνδρο, καθώς επίσης και για το ρόλο που έπαιξε ο μεγάλος φιλόσοφος και Διαφωτιστής, Θεόφιλος Καΐρης (1784-1853), στην εγκαθίδρυση της άποψης ότι ο αρχαίος ναός βρίσκεται κάτω από σύγχρονο χριστιανικό.

Πηγές:

– Ως κύρια πηγή για το άρθρο χρησιμοποιήθηκε η μελέτη του καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Δημήτρη Κυρτάτα, “Ο Διόνυσος στην Άνδρο ή οι Μεταμορφώσεις ενός Μύθου» (Άγρα, 2012)

Σημειώσεις:

[1] Στο κείμενό μου χρησιμοποιώ τα π.α.χ.χ και μ.α.χ.χ που αντιστοιχούν σε “πριν την απαρχή της χριστιανικής χρονολόγησης» και “μετά την απαρχή της χριστιανικής χρονολόγησης».
[2] Τα θαύματα της μετατροπής του νερού σε κρασί ήταν ευρέως διαδεδομένα και στην κλασσική αρχαιότητα. Ενδεικτικά αναφέρονται οι περιπτώσεις της κρήνης Κισσούσας κοντά στη Θήβα (παράδοση που σχετίζεται άμεσα με το Διόνυσο) και της Ιωνικής πόλης Τέω ή τα όσα διασώζει ο Χιώτης ιστορικός Θεόπομπος (γεν. 380 π.α.χ.χ) αλλά και μεταγενέστερα ο Παυσανίας, για τους άδειους λέβητες που γέμιζε θαυματουργικά ο θεός με κρασί κατά την εορτή των Διονυσίων στην Ολυμπία.
[3] Γνωστός και ως Φιλόστρατος του Νερβιανού. Δίδαξε στην Αθήνα κάτω από την προστασία του αυτοκράτορα Καρακάλλα (211-217 μ.α.χ.χ).

Πηγή