ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ: Η αποκάλυψη όλου του ψηφιδωτού

Η σημερινή ανακοίνωση του Υπ. Πολιτισμού

Συνεχίζεται η ανασκαφική εργασία στον λόφο Καστά, από την ΚΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Αφαιρούνται από τον λόφο οι επιχώσεις και τα μπάζα της ανασκαφής Λαζαρίδη. Έχει ήδη ολοκληρωθεί η αφαίρεση στη δυτική πλευρά και συνεχίζονται οι εργασίες πίσω και ανατολικά από τη θόλο.

Σήμερα που αφαιρέθηκαν και τα τελευταία στρώματα χωμάτων από την ανατολική πλευρά του ψηφιδωτού, αποκαλύφθηκε η τρίτη μορφή της παράστασης, πίσω από τον γενειοφόρο άνδρα, ο οποίος -εκτός από το στεφάνι- φοράει και κόκκινο ιμάτιο.

Πρόκειται για γυναικεία νεανική μορφή, με κόκκινους ανεμίζοντες βοστρύχους, η οποία φοράει λευκό χιτώνα που συγκρατείται με κόκκινη λεπτή ταινία στο ύψους του στήθους. Φέρει κόσμημα στον καρπό του αριστερού της χεριού. Είναι προφανές ότι πρόκειται για την μυθολογική παράσταση της αρπαγής της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα, με την παρουσία του θεού Ερμή ως ψυχοπομπού, όπως είθισται σε ανάλογες αναπαραστάσεις (φωτο 1, 2, 3).

Είναι εκπληκτική η παράσταση όχι μόνον για τον χρωματικό της πλούτο, αλλά και για την τέλεια εκτέλεση του σχεδίου. Στην παράσταση του ψηφιδωτού παρουσιάζεται και η τρίτη διάσταση, ιδιαίτερα στην απεικόνιση του ψυχοπομπού και της Περσεφόνης. Είναι φανερό ότι η παράσταση παραπέμπει και στην αντίστοιχη της αρπαγής της Περσεφόνης, στον λεγόμενο Τάφο της Περσεφόνης, στο βασιλικό νεκροταφείο των Αιγών. Όμως η παράσταση της αρπαγής της Περσεφόνης, στις Αιγές είναι τοιχογραφία. Εδώ, για πρώτη φορά, απαντάται σε βοτσαλωτό ψηφιδωτό, σε ταφικό μνημείο. Οι διαστάσεις του ψηφιδωτού δαπέδου ήτοι 4,5Χ3.

Με την αποκάλυψη του ψηφιδωτού δαπέδου δόθηκε η δυνατότητα και για την τελική υποστύλωση του επιστυλίου των Καρυατίδων. Φυσικά, έχουν ήδη ξεκινήσει οι εργασίες προστασίας του ψηφιδωτού οι οποίες συνίστανται:
α. Επικάλυψη με φύλλα φελιζόλ
β. Και πάνω από αυτά ξύλινη επένδυση
Σε ύψος 40 εκ. πάνω από την ξύλινη επένδυση θα μπει το δάπεδο πρόσβασης για τον τέταρτο χώρο, το οποίο θα στηριχτεί στην τρίτη σειρά αντιστήριξης.

Με την τομή που έγινε στο κατεστραμμένο τμήμα του ψηφιδωτού διαπιστώθηκαν οι συνθήκες έδρασης του δαπέδου που είναι οι εξής: Κονίαμα 8-10 εκατοστών ως υπόβαση του ψηφιδωτού, πιο κάτω έχουμε στρώση από κροκάλες πάχους 10-12 εκατοστά, οι οποίες εδράζονται στο φυσικό έδαφος, υπό μορφή σκληρής αργιλώδους άμμου.

Στον τέταρτο χώρο ήτοι στον τρίτο θάλαμο, έχει ολοκληρωθεί η υποστύλωση. Δεν προχώρησαν οι ανασκαφικές εργασίες, επειδή η ομάδα ασχολήθηκε με την αποκάλυψη του ψηφιδωτού.

Advertisements

Οι ρίζες των Χριστουγέννων στην Αρχαία Ελλάδα

Τα Χριστούγεννα είναι η πιο σημαντική και ίσως πιο πολύτιμη γιορτή της χριστιανοσύνης που γεμίζει τον κόσμο με χαρά και αγάπη. Κάθε χώρα γιορτάζει με διαφορετικά ήθη και έθιμα που έχουν βαθιές ρίζες μέσα στην ιστορία και στην παράδοση. Μπορούμε να βρούμε μία ποικιλία από ομοιότητες στον εορτασμό της γέννησης του Χριστού και του Διόνυσου ανάμεσα στην αρχαία και σύγχρονη Ελλάδα. Αν κοιτάξουμε την αρχαία Ελληνική ιστορία και τις παραδόσεις της θα δούμε πω κάποιες από τις συνήθειές μας έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελλάδα.

Τον μήνα Δεκέμβριο, οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τη γέννηση του Διονύσου, αποκαλώντας τον «Σωτήρα» και «θείο βρέφος». Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία η μητέρα του ήταν μία θνητή γυναίκα, η Σεμέλη, και ο πατέρας του ο Δίας ο βασιλιάς των θεών. Ο ιερέας του Διονύσου διέθετε μία ποιμαντορική ράβδο όπως και ο «καλός ποιμήν». Στις 30 Δεκεμβρίου οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν την αναγέννησή του.

Το πιο γνωστό έθιμο σε όλο τον χριστιανικό κόσμο είναι τα κάλαντα που έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελλάδα. Συγκεκριμένα, ο Όμηρος κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο νησί της Σάμου μαζί με μια ομάδα παιδιών, συνέθεσαν τα κάλαντα. Στην αρχαία Ελλάδα τα κάλαντα συμβόλιζαν τη χαρά, τον πλούτο και την ειρήνη. Τα παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα μόνο στα σπίτια των πλουσίων και πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι κρατώντας μία ελιά ή ένα κλαδί δάφνης στολισμένα με μαλλί και διάφορα είδη φρούτων. Τα παιδιά κρεμούσαν το κλαδί στα σπίτια τους όπου παρέμενε για το υπόλοιπο του έτους.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Γερμανία στο τέλος του 16ου αιώνα, αλλά έγινε παγκοσμίως γνωστό κατά τον 19ο αιώνα. Στην χριστιανική θρησκεία το χριστουγεννιάτικο δέντρο συμβολίζει τη χαρά της γέννησης του Χριστού. Το δέντρο ήταν στολισμένο με καρπούς πρώτα και αργότερα με ρούχα και διάφορα αντικείμενα οικιακής χρήσης. Οι αρχαίοι Έλληνες τα χρησιμοποιούσαν επίσης για να διακοσμήσουν τους ναούς συμβολίζοντας με αυτόν τον τρόπο το θείο δώρο που προσφέρει. Το παραδοσιακό δέντρο εμφανίστηκε στην Ελλάδα το 1833 όταν οι Βαυαροί διακόσμησαν το παλάτι του βασιλιά Όθωνα.

Ο Άγιος Βασίλης ο οποίος ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο την παραμονή των Χριστουγέννων σε ένα έλκηθρο με ταράνδους είναι άλλη μία εντυπωσιακή ομοιότητα. Μία παρόμοια παράδοση υπήρχε και κατά τον εορτασμό του Διονύσου στην αρχαία Ελλάδα. Στη συνέχεια το άρμα μετετράπη σε έλκηθρο και τα άλογα σε ταράνδους.

Η τούρτα της πρωτοχρονιάς είναι επίσης εξέλιξη του αρχαίου Ελληνικού εθίμου. Οι πρόγονοί μας συνήθιζαν να προσφέρουν στους Θεούς το «εορταστικό ψωμί» κατά τη διάρκεια των αγροτικών εορτών όπως στα Θαλύσια και την Θεσμοφορία.

Πηγή / Μετάφραση Επιστημονικός