Gallery

Οι αρχαίοι Έλληνες έχτιζαν σκοπίμως ναούς στις περιοχές των σεισμικών ρηγμάτων, υποστηρίζει Βρετανός επιστήμονας

Τα σεισμικά ρήγματα είναι πιθανό ότι έπαιξαν ρόλο-κλειδί στη διαμόρφωση του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων, υποστηρίζει ένας Βρετανός γεωεπιστήμονας. Όπως πιστεύει, οι πρόγονοί μας πιθανώς έχτιζαν ναούς, ιερά και άλλα κτίρια μεγάλης γι’ αυτούς σημασίας σκοπίμως σε περιοχές που προηγουμένως είχαν πληγεί από σεισμούς.

Ο καθηγητής γεωεπιστήμονας Ίαν Στιούαρτ, διευθυντής του Ινστιτούτου Βιώσιμης Γης του Πανεπιστημίου του Πλίμουθ, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο γεωλογικό περιοδικό «Proceedings of the Geologists’ Association», έχει στο παρελθόν παρουσιάσει διάφορα ντοκιμαντέρ του BBC σχετικά με την πολιτισμική επιρροή των σεισμών.

Στη νέα μελέτη του υποστηρίζει ότι τα σεισμικά ρήγματα στην περιοχή του Αιγαίου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο να αποκτήσουν συγκεκριμένες περιοχές ιερή σημασία και να ανεγερθούν σε αυτές σημαντικοί ναοί και πόλεις.

Στο παρελθόν, ορισμένοι επιστήμονες είχαν υποστηρίξει ότι οι Δελφοί είχαν αποκτήσει την ξεχωριστή θέση τους στην αρχαία ελληνική κοινωνία σε μεγάλο βαθμό χάρη σε μια ιερή πηγή και σε αέρια που εκλύονταν από ένα σεισμικό ρήγμα. Ένας σεισμός κατέστρεψε το ιερό των Δελφών το 373 π.Χ., αλλά ο ναός κτίσθηκε ξανά στο ίδιο σημείο, όπως επισημαίνει ο βρετανός ερευνητής.

Ο Στιούαρτ θεωρεί όμως ότι οι Δελφοί δεν αποτελούσαν εξαίρεση και ότι άλλες τοποθεσίες όπως οι Μυκήνες, η Έφεσος, η Κνίδος και η Ιεράπολις είχαν επίσης αποκτήσει ξεχωριστό «στάτους» εξαιτίας της παρουσίας γειτονικών ρηγμάτων.

Όπως δήλωσε «πάντα θεωρούσα ότι ήταν κάτι περισσότερο από σύμπτωση το γεγονός πως πολλές σημαντικές τοποθεσίες στον κόσμο του Αιγαίου βρίσκονται ακριβώς πάνω από ρήγματα που προκλήθηκαν λόγω σεισμικής δραστηριότητας. Οι αρχαίοι Έλληνες απέδιδαν μεγάλη αξία στις θερμοπηγές που δημιουργούνται από σεισμούς, ίσως , όμως η κατασκευή ναών και πόλεων κοντά σε αυτά τα μέρη να ήταν πιο συστηματική από ό,τι είχε προηγουμένως θεωρηθεί».

Η μελέτη καταγράφει αντιστοιχίες μεταξύ ενεργών ρηγμάτων και αρχαίων ελληνικών πόλεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου, στη σημερινή δυτική Τουρκία. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, ορισμένα ρήγματα φαίνονται να περνούν κυριολεκτικά μέσα από την ‘καρδιά’ μερικών ιερών κτισμάτων.

«Δεν υποστηρίζω ότι κάθε ιερή τοποθεσία στην αρχαία Ελλάδα κτίσθηκε πάνω σε ένα ρήγμα. Όμως μολονότι σήμερα η σχέση μας με τους σεισμούς είναι πλήρως αρνητική, πάντα ξέραμε ότι σε βάθος χρόνου οι σεισμοί δίνουν περισσότερα από όσα παίρνουν. Οι αρχαίοι Έλληνες ήσαν απίστευτα έξυπνοι άνθρωποι και πιστεύω πως θα είχαν αναγνωρίσει αυτή τη σημασία των σεισμών και θα ήθελαν οι πολίτες τους να επωφεληθούν από αυτούς» ανέφερε ο Στιούαρτ.

(πηγή ΑΠΕ – ΜΠΕ)

Καθημερινή

Advertisements

Αμερικανοί ερευνητές αναπτύσσουν ανθρώπινα όργανα μέσα σε ζώα

Pig-Ears-NoseΓενετικές τροποποιήσεις: ένας κίνδυνος για την μητέρα φύση
Ερευνητές στις ΗΠΑ επινόησαν μία μέθοδο για «καλλιέργεια» ανθρωπίνων οργάνων εντός ζώων. Το επόμενο στάδιο είναι η μεταμόσχευση σε ανθρώπους παρότι δεν είναι ακόμα γνωστό για τις παρενέργειες που ίσως προκληθούν. Η όλη ιδέα θυμίζει το βιβλίο «The Island of Doctor Moreau»
Τα ηθικά διλήμματα, τα δεοντολογικά όρια και η εκτόπισης από τις μεθόδους της μητέρας φύσης παραβιάζονται θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή σε κάθε στάδιο αυτής της μεθόδου.
Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη ανθρώπινου ιστού στο εσωτερικό χοίρων και προβάτων ώστε να μπορεί να δημιουργηθεί συκώτι , καρδιά και άλλα όργανα που χρησιμοποιούνται σε μεταμοσχεύσεις. Οι ενέσεις κυττάρων από το έμβρυο ενός είδους σε ένα άλλο αποκαλούνται συχνά ως «χίμαιρες». Στην περίπτωση της επώασης ανθρωπίνων οργάνων σε ζώα αγροκτήματος τότε προκύπτουν ανθρωπόμορφες χίμαιρες.
Το Ινστιτούτο Υγείας αρνείται χρηματοδότηση του πλάνου
Η τεχνική αυτή έχει αποτελέσει αντικείμενο κακής κριτικής από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας που λίγους μήνες πριν εξέφρασαν την αντίθεσή τους σε αυτές τις μεθόδους. Μία ανακοίνωση από τον Σεπτέμβριο του 2015 αναφέρει: «Τα Ινστιτούτα Υγείας έχουν ενημερώσει την ερευνητική κοινότητα πως δεν θα χρηματοδοτήσουν την έρευνα στην οποία τα ανθρώπινα πολυδύναμα κύτταρα εισάγονται σε μη ανθρώπινα σπονδυλωτά έμβρυα και συμπληρώνει πως δεν θα εξεταστεί κανένα αίτημα που αφορά επιχορήγηση για προγράμματα τέτοιου τύπου». Παρόλα αυτά η ανακοίνωση αυτή προήλθε έπειτα από αποκάλυψη ότι μελέτες με παρόμοιο αντικείμενο (ανάπτυξη καρδιάς σε χοίρους) χρηματοδοτούνταν από τον Αμερικανικό στρατό.
Οι ερευνητές πιέζουν παρά την άρνηση
Τρεις ερευνητικές ομάδες φέρονται να εμπλέκονται με τις προσπάθειες «χίμαιρας» (2 στην Καλιφόρνια και μία από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα). Παρότι δεν υπάρχουν δημοσιευμένες εργασίες που να αποδεικνύουν επιτυχία, το MIT technology review πιστεύει ότι περίπου 20 εγκυμοσύνες χοίρων ή προβάτων με ανθρώπινα κύτταρα έχουν πραγματοποιηθεί κατά το παρελθόν στις ΗΠΑ.
Υπάρχουν αρκετές αντιδράσεις από τους υποστηρικτές της έρευνας όπως ο Daniel Garry, ένας καρδιολόγος επικεφαλής του προγράμματος «χίμαιρα» στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα που δηλώνει ότι: «με την κατάργηση της χρηματοδότησης τα ινστιτούτα υγείας εμποδίζουν τις μελέτες και τα πειράματα ανεξάρτητα εάν εμπλέκονται ή όχι ανθρώπινα κύτταρα». Η επιστολή εμφανίστηκε στο περιοδικό Science όπου οι συντάκτες υποστηρίζουν την ανάγκη για έρευνα, μάθηση , κατανόηση νόσων και θεραπευτικών ανακαλύψεων.
Ζώα με ανθρώπινη τρίχα και νοημοσύνη στον ορίζοντα;
Ορισμένοι φοβούνται πως κάποια ζώα ίσως καταλήξουν με ανθρώπινη συμπεριφορά και φυσικά χαρακτηριστικά ανθρώπων. Ο λόγος για ζώα με ικανότητα σκέψης παρόμοιο με την ανθρώπινη ή με βιολογικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά. «Δεν είμαστε στο νησί του Dr. Moreau αλλά η επιστήμη κινείται γρήγορα» , δηλώνει ο ηθικιστής David Resnik. «Η εικόνα ενός ποντικιού με ανθρώπινη νοημοσύνη μέσα σε εργαστήριο που θα φωνάζει πως θέλει να βγει έξω αποτελεί μία ανησυχία» παρότι ο Hiromitsu Nakauchi υποστηρίζει πως δεν αποτελεί φόβο.
Ο Nakauchi είναι κυτταρολόγος – βιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ο οποίος προσπάθησε να δημιουργήσει «χίμαιρες» πρόβατα και αναφέρει πως «Εάν το ποσοστό των κυττάρων σε ένα ζώο είναι 0,5% είναι πιθανόν να έχουμε ζώα που σκέπτονται και στέκονται στα 2 πόδια. Αλλά αν ήταν για 40% τότε σίγουρα θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε».

Πηγή / Μετάφραση Επιστημονικός

Φύτεψαν 800 ετών Αρχαίους Σπόρους. Φύτρωσαν και αυτό που εμφανίστηκε;

Ανακαλύφθηκαν αρχαίοι σπόροι κολοκύθας που είχε εκλείψει.

Τα περισσότερα φαγητά, εκτός από το μέλι, έχουν ημερομηνία λήξης. Τα φυσικά προϊόντα, όπως τα φρούτα και τα λαχανικά, με το πέρασμα του χρόνου αρχίζουν και σαπίζουν, τι γίνεται, όμως, με τους σπόρους τους; Έχουν και αυτοί ημερομηνία λήξης;

Φοιτητές από το Winnipeg στον Καναδά ανακάλυψαν πρόσφατα μια κρύπτη με σπόρους 800 ετών, κατά την διάρκεια μια αρχαιολογικής ανασκαφής. Οι μυστηριώδεις σπόροι, μόλις φυτεύτηκαν, έδωσαν καρπούς ενός σπάνιου είδους κολοκύθας, που είχε εκλείψει για πολλές χιλιάδες χρόνια. Αν και δεν είναι σίγουρο αν οι σπόροι από μόνοι τους ήταν φαγώσιμοι, οι κολοκύθες που προέκυψαν ήταν σίγουρα πεντανόστιμες.

Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για αυτή την συναρπαστική ανακάλυψη!

Οι φοιτητές ανακάλυψαν τους σπόρους μέσα σε ένα πήλινο δοχείο στο Γουισκόνσιν της Αμερικής.

Όταν το άνοιξαν, είδαν ένα σωρό από περίεργους σπόρους και ήταν πεπεισμένοι, ότι ήταν πάνω από 800 ετών.

Με μια δεύτερη ματιά οι σπόροι μοιάζουν λίγο με μικρές τηγανίτες!

Παρόλο που δεν καρποφόρησαν όλοι οι σπόροι, κάποιοι από αυτούς έδωσαν καρπούς μιας κολοκύθας, που είχε εκλείψει για πάρα πολλά χρόνια.

Φανταστείτε να βλέπατε αυτές τις κολοκύθες στον μανάβη της γειτονιάς σας!e

Οι φοιτητές που τις ανακάλυψαν τους έδωσαν το όνομα “gete-okosomin” ή “αρχαίες και εντυπωσιακές κολοκύθες”.

Δεν θα υπάρξει έλλειψη σπόρων από δω και πέρα!

Κάθε κολοκύθα έχει το μέγεθος ενός Chipotle μπουρίτο.

Αυτοί οι φοιτητές εργάστηκαν πολύ σκληρά και τώρα είναι η ώρα να απολαύσουν τους καρπούς του κόπου τους. Στο κάτω κάτω δεν συμβαίνει και καθημερινά οι αρχαιολόγοι να μπορούν να φάνε τις ανακαλύψεις τους!

Πηγή

Θεοφάνεια ή Θεοδοσία; – Όταν ο Διόνυσος μετέτρεπε το νερό σε κρασί

andros_krasi-630x400

Μία από τις αγαπημένες θεότητες των αρχαίων Ελλήνων ήταν δίχως αμφιβολία ο Διόνυσος.

Παρά το γεγονός ότι δεν ανήκε στις κύριες θεότητες του Ολύμπιου πανθέου, οι εορτές προς τιμήν του σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια αποτελούσαν σημαντικά θρησκευτικά δρώμενα.

Στο σύντομο αυτό άρθρο, θα σταθούμε στη λατρεία του Διονύσου στο νησί της Άνδρου, κάνοντας αναφορά σε ένα ιδιαίτερο θαύμα που λάμβανε χώρα στις αρχές του Γενάρη.

Στη συνέχεια, παραμένοντας στο νησί, θα μιλήσουμε για το πως η παράδοση αυτή επηρέασε τους καλλιτέχνες της Αναγέννησης, και για την Μυθικιστική αναβίωση του διονυσιακού θαύματος κάτω από την επιρροή του Ιησού, αυτή τη φορά.

Ιστορικές και αρχαιολογικές μαρτυρίες του τέταρτου και του τρίτου προχριστιανικού αιώνα μαρτυρούν πέραν πάσης αμφιβολίας τη σημαντικότατη θέση που κατείχε η λατρεία του θεού στο κυκλαδίτικο νησί.

Μάλιστα οι ειδικοί υποστηρίζουν πως ο Διόνυσος λατρευόταν στην Άνδρο από τα κλασσικά χρόνια. Ιδιαίτερη μνεία στις σχετικές παραδόσεις κάνουν ακόμα και Ρωμαίοι ιστορικοί και περιηγητές που την επισκέφτηκαν κατά τον πρώτο μεταχριστιανικό αιώνα.

Η Διονυσιακή λατρεία και το θαύμα της Άνδρου

Εδώ θα σταθούμε στα όσα αναφέρει στο έργο του ο Γάιος Λικίνιος Μουκιανός, ένα επιφανής Ρωμαίος που έγινε τρεις φορές Ύπατος και παρ’ ολίγον να διαδεχθεί τον Νέρωνα στον αυτοκρατορικό θρόνο.

Το έργο του δεν υπάρχει σήμερα αυτούσιο, διασώθηκε όμως από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο (23-79 μ.α.χ.χ [1]).

Ο Μουκιανός, λοιπόν, κάνει λόγο για την Ανδριώτικη γιορτή της Θεοδοσίας.

Αυτή λάμβανε χώρα στον εκεί ναό του Διονύσου, όπου κάθε χρόνο, στις 5 Ιανουαρίου, το νερό που ανάβλυζε από την πηγή του βωμού έπαιρνε τη γεύση του κρασιού.

Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση, που επίσης διασώζει ο Μουκιανός, κατά τη διάρκεια των επταήμερων εορτασμών του Διονύσου στο νησί (τα κατ’ Αγρούς Διονύσια εορτάζονταν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας από τα τέλη Δεκεμβρίου έως τις αρχές Ιανουαρίου), το νερό της πηγής του μετατρεπόταν σε κρασί, παρ’ όλα αυτά έχανε τις θαυματουργικές του ιδιότητες μόλις μεταφερόταν σε σημείο όπου δεν είχε πλέον επαφή με το βωμό του θεού[2].

Μία έμμεση αναφορά στο συγκεκριμένο θαυματουργικό γεγονός κάνει και ο σοφιστής Φιλόστρατος [3] στο έργο του “Εικόνες».

Σε μία από τις διαλέξεις του, κάνει λόγο για έναν πίνακα Ανδριωτών (μτφρ του Δημήτρη Πλάντζου):

Το θέμα του πίνακα είναι το ρεύμα από κρασί που βρίσκεται στο νησί της Άνδρου και οι Ανδριώτες που έχουν μεθύσει στο ποτάμι.

Διότι από τον Διόνυσο η γη των Ανδρίων έχει γεμίσει με κρασί και σκάει και τους το φέρνει στην επιφάνεια σαν ποτάμι….

…θα συναντήσουμε στο τέλος Τρίτωνες στις εκβολές του που μαζεύουν το κρασί με κοχύλια. Πίνουν αρκετό, και το άλλο το φτύνουν ψηλά, και κάποιοι από τους Τρίτωνες έχουν μεθύσει και χορεύουν. Καταφτάνει και ο Διόνυσος με καράβι στο γλεντοκόπι της Άνδρου και το καράβι του έχει πιάσει ήδη στο λιμάνι.

Διόνυσος και Ιησούς: Μία Μυθικιστική σχέση

Στο mythikismos.gr μπορείτε να βρείτε πολλές πληροφορίες αναφορικά με τη σχέση που συνδέει τον Διόνυσο και τον Ιησού, καθώς επίσης και το ρόλο που κατείχε το σύμβολο της αμπέλου στη λατρεία τους.

Εδώ θα αρκεστούμε να αναφερθούμε στις χαρακτηριστικές φράσεις δύο σημαντικών προσωπικοτήτων του πρώτου μεταχριστιανικού αιώνα.

Πρώτος ο Πλούταρχος, που αναφέρει πως η μεγαλύτερη γιορτή των Ιουδαίων της εποχής του έμοιαζε με τις αντίστοιχες προς τιμή του Διονύσου [671C-672C] και δεύτερος ο Ρωμαίος ιστορικός Τάκιτος, που σημειώνει πως “το ότι οι Εβραίοι ιερείς έψελναν τους ύμνους τους συνοδεία αυλού και τυμπάνων, στεφανωμένοι με κισσό και ότι βρέθηκε στον Ναό ξανθός οίνος, οδήγησε μερικούς στο να φανταστούν πως ο θεός που λάτρευαν ήταν ο Διόνυσος» [Historiae 5.5].

Αργότερα, στα χρόνια του Μεσαίωνα, ο σταυρός εικονιζόταν από τους καλλιτέχνες της εποχής ως άμπελος, ενώ τον 16ο αιώνα ακόμα και ο ίδιος ο Ιησούς αναπαρίστατο σε πίνακες με τη μορφή αμπέλου (βλ. Lorenzo Lotto).

diskopotiro Δισκοπότηρο του 6ου μεταχριστιανικού αιώνα που βρέθηκε στην Αντιόχεια. Η φιγούρα ανάμεσα στους καρπούς των σταφυλιών δεν είναι ο Βάκχος-Διόνυσος, αλλά ο Ιησούς. Το αντικείμενο εκτίθεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Ν. Υόρκη.

Αναγέννηση και Άνδρος

Οι αιώνες πέρασαν, η Άνδρος εκχριστιανίστηκε και το θαύμα της μετατροπής του νερού σε κρασί ξεχάστηκε.

Όλα αυτά μέχρι τα χρόνια της Αναγέννησης, όταν το έντονο ενδιαφέρον των Λατίνων περιηγητών για την ελληνική ιστορία, ζωντάνεψε και πάλι τις αρχαίες παραδόσεις.

Το 1503 εκδόθηκαν στην Βενετία οι “Εικόνες» του Φιλόστρατου από τον Άλδο Μανούτιο. Το γεγονός αυτό έκανε γνωστό στην Αναγεννησιακή Ιταλία το αρχαίο Διονυσιακό θαύμα.

Εμπνεόμενος από τις σχετικές αναφορές, ο δημοφιλής ζωγράφος Τισιανός (1485-1576) δημιούργησε ένα από τα έργα που έμελλε να τον κάνουν πασίγνωστο σε όλη την οικουμένη, τον πίνακα με τίτλο “Η βακχική εορτή των Ανδριωτών» (βλ. την πρώτη εικόνα του άρθρου).

Στον πίνακά του ο καλλιτέχνης αναπαριστά τα περισσότερα από τα στοιχεία που αναφέρει ο Φιλόστρατος στο έργο του, με το ανέρωτο -κόκκινο από το κρασί- ποτάμι να κυλά και τους νέους να χορεύουν μεθυσμένοι και στεφανωμένοι από κισσό, ενώ στο βάθος διακρίνεται το πλοίο του Διονύσου που καταφτάνει.

Το θαύμα επανέρχεται!

Ο Γαβριήλ Φ. Προβιλέγγιος ήταν ένας καθολικός εφημέριος στο ναό της Παναγίας Φανερωμένης στη Σύρο, που κατά τις αρχές του εικοστού αιώνα συνέγραψε διάφορα έργα για την ιστορία της καθολικής παράδοσης στις Κυκλάδες.

Ένα από αυτά ήταν και το “Ανάλεκτα περί της Καθολικής εκκλησίας εν Άνδρω», πηγή του οποίου αποτέλεσαν αρχεία και χειρόγραφα της Καθολικής Επισκοπής της Τήνου.

Στα “Ανάλεκτά» του ο Προβιλέγγιος αναφέρεται στον Δομήνικο Δελαγραμμάτικα, γεννημένο στην Άνδρο το 1600, καταγόμενο από αρχοντική οικογένεια και μετέπειτα επίσκοπο του νησιού (1634):

Δομένικος Δε Γραμμάτικα, πεφημισμένης αγιοσύνης ανήρ, περί ου μάλιστα αναφέρουσι διάφοροι χρονολόγοι ότι κατά την ημέραν των Θεοφανίων κατά την ιεροτελεστίαν πηγή τις ύδατος εν Άνδρω ήρχισε να όζη οίνου, και όπερ φαινόμενον εξηκολούθησεν επαναλαμβανόμενον, ως λέγεται, κατ’ έτος εν τη ημέρα των Θεοφανίων επί σειρά ετών. Ως θαύμα εννοείται υποτιθέμενον, δεν είναι πρωτάκουστον εν τη εκκλησιαστική ιστορία τοιούτον συμβεβηκός, διότι και ο άγιος Επιφάνειος αναφέρει παρόμοιον τι επί το ημερών αυτού, εις ανάμνησιν, ως λέγει ούτος, του κατά το τοιαύτην επέτειον ημέρα διαπραχθέντος υπό του Ιησού θαύματος της μετατροπής του ύδατος εις οίνον εν τω εν Κανά της Γαλιλαίας γάμω.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο καθηγητής Δ. Κυρτάτας στο έργο του “Ο Διόνυσος στην Άνδρο ή οι μεταμορφώσεις ενός μύθου» (εκδ. Άγρα), “η εορτή των Θεοφανίων σχεδόν συμπίπτει ημερολογιακά με την αρχαία διονυσιακή ημέρα της Θεοδοσίας στην Άνδρο. Αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Ούτε είναι τυχαία η αναβίωση του θαύματος σε ένα καθολικό περιβάλλον. Στην Ανατολική παράδοση, όπως παραμένει καθιερωμένη, κατά τα Θεοφάνεια τιμάται η βάπτιση του Ιησού από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Στη Δυτική παράδοση, αντιθέτως, στην εορτή αυτή τιμάται η προσκύνηση των μάγων και το εν Κανά θαύμα της μετατροπής του ύδατος σε οίνο».

Με λίγα λόγια, έχουμε μία πρώτης τάξεως Μυθικιστική αναβίωση ενός αρχαίου ελληνικού θαύματος, μέσα από έναν καθαρά χριστιανικό μανδύα, αιώνες αργότερα.

Στο βιβλίο του Κυρτάτα θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες για τη φημολογούμενη θέση του αρχαίου ιερού του Βάκχου στην Άνδρο, καθώς επίσης και για το ρόλο που έπαιξε ο μεγάλος φιλόσοφος και Διαφωτιστής, Θεόφιλος Καΐρης (1784-1853), στην εγκαθίδρυση της άποψης ότι ο αρχαίος ναός βρίσκεται κάτω από σύγχρονο χριστιανικό.

Πηγές:

– Ως κύρια πηγή για το άρθρο χρησιμοποιήθηκε η μελέτη του καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Δημήτρη Κυρτάτα, “Ο Διόνυσος στην Άνδρο ή οι Μεταμορφώσεις ενός Μύθου» (Άγρα, 2012)

Σημειώσεις:

[1] Στο κείμενό μου χρησιμοποιώ τα π.α.χ.χ και μ.α.χ.χ που αντιστοιχούν σε “πριν την απαρχή της χριστιανικής χρονολόγησης» και “μετά την απαρχή της χριστιανικής χρονολόγησης».
[2] Τα θαύματα της μετατροπής του νερού σε κρασί ήταν ευρέως διαδεδομένα και στην κλασσική αρχαιότητα. Ενδεικτικά αναφέρονται οι περιπτώσεις της κρήνης Κισσούσας κοντά στη Θήβα (παράδοση που σχετίζεται άμεσα με το Διόνυσο) και της Ιωνικής πόλης Τέω ή τα όσα διασώζει ο Χιώτης ιστορικός Θεόπομπος (γεν. 380 π.α.χ.χ) αλλά και μεταγενέστερα ο Παυσανίας, για τους άδειους λέβητες που γέμιζε θαυματουργικά ο θεός με κρασί κατά την εορτή των Διονυσίων στην Ολυμπία.
[3] Γνωστός και ως Φιλόστρατος του Νερβιανού. Δίδαξε στην Αθήνα κάτω από την προστασία του αυτοκράτορα Καρακάλλα (211-217 μ.α.χ.χ).

Πηγή

Το φρέσκο κόκκινο κρέας πρόκειται να προστεθεί στην «εγκυκλοπαίδεια καρκινογόνων» του ΠΟΥ

kokkino-kreas[1]  Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρόκειται να προσθέσει το επεξεργασμένο κρέας στη λίστα με τις πλέον καρκινογόνες ουσίες, μαζί με το αρσενικό και τον αμίαντο, ενώ και το φρέσκο κόκκινο κρέας θα προστεθεί στην «εγκυκλοπαίδεια καρκινογόνων», πιθανότατα με αξιολόγηση επικινδυνότητας ελαφρώς χαμηλότερη από το επεξεργασμένο κρέας.

Τα παραπάνω μάς μεταφέρει η βρετανική Daily Mail από καλά πληροφορημένες πηγές της, όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα.

Η επίσημη ανακοίνωση πρόκειται να φέρει τα πάνω-κάτω στην κτηνοτροφία και βιομηχανία τροφίμων, αλλά κυρίως στη βιομηχανία έτοιμου φαγητού. Είναι επίσης πιθανό να οδηγήσει σε αναθεώρηση των επίσημων διατροφικών συστάσεων και σε αλλαγές στις ετικέτες των τροφίμων.

Οι νέες κατηγοριοποιήσεις από το Διεθνή Οργανισμό Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC) του ΠΟΥ έρχονται στο προσκήνιο εν μέσω έντονης ανησυχίας εκ μέρους των ειδικών ότι το κρέας προωθεί την εκδήλωση του καρκίνου, νόσος που οδηγεί σε περισσότερα από 8 εκατομμύρια θανάτους ετησίως σε όλο τον κόσμο (στοιχεία ΠΟΥ 2012).

Η επίσημη απόφαση του ΠΟΥ αναμένεται την ερχόμενη Δευτέρα, έπειτα από συνάντηση επιστημόνων από δέκα χώρες, οι οποίοι πραγματοποίησαν αναλυτική επισκόπηση όλων των διαθέσιμων ερευνητικών δεδομένων που αφορούν στη σχέση καρκίνου και κόκκινου κρέατος (επεξεργασμένου και μη).

Πηγή

Τι αποκαλύπτει έρευνα για τα ηλεκτρονικά τσιγάρα

Μια νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ έχει εγείρει αμφιβολίες σχετικά με την ασφάλεια των αρωματισμένων ηλεκτρονικών τσιγάρων, πολλά από τα οποία έχουν βρεθεί να περιέχουν μια χημική ουσία που συνδέεται με μια αναπνευστική ασθένεια που είναι κοινώς γνωστή ως «πνεύμονας ποπ κορν».

Περισσότερο από το 75 % των αρωματισμένων ηλεκτρονικών τσιγάρων, που εξέτασαν οι ερευνητές, περιείχε το χημικό διακετύλιο, το οποίο πολλαπλές μελέτες έχουν συνδέσει με πνευμονική βλάβη.

Το διακετύλιο είναι ένας αρωματικός παράγοντας, το οποίο αρχικά ερευνήθηκε από το Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου Ασθενειών (CDC) ως ένοχος του «πνεύμονα ποπ-κορν», ένα είδος βρογχίτιδας που προσβάλλει τους εργαζομένους σε εργοστάσια που φτιάχνουν ποπ-κορν για φούρνο μικροκυμάτων και σε εγκαταστάσεις που καβουρδίζουν καφέ. Αν και το διακετύλιο είναι ασφαλές για κατανάλωση, η εισπνοή του «με τη μορφή και την ποσότητα, που ενδέχεται να εκτεθούν οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων και χημικών ουσιών», μπορεί να προκαλέσει πνευμονική νόσο, σύμφωνα με το «CDC». Οι παθήσεις περιλαμβάνουν αποφρακτική βρογχιολίτιδα, στην οποία οι μικροί αεραγωγοί των πνευμόνων καταστρέφονται από ουλώδη ιστό και φλεγμονή.

Το διακετύλιο είναι μια από τις πολλές χημικές ουσίες, που είναι υπεύθυνες για τον εμποτισμό γεύσεων (όπως η «Madagascar Bourbon vanilla», η «cherry crush» και η «candy cane») σε κάποιες από τις 7.000 ποικιλίες των ηλεκτρονικών τσιγάρων και των μελανιών που ξαναγεμίζουν.

Οι ερευνητές του Χάρβαρντ, που δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο «Environmental Health Perspectives», δοκίμασαν «51 τύπους αρωματισμένων ηλεκτρονικών τσιγάρων που πωλούνται από τις κορυφαίες μάρκες ηλεκτρονικών τσιγάρων, με γεύσεις που θεωρήσαμε ότι ήταν ελκυστικές για τους νέους» σε σφραγισμένο θάλαμο. Εκτός από το διακετύλιο, τα ρεύματα αέρα αναλύθηκαν για ακετόνη και πεντανοδιόνη, δύο άλλες αρωματικές ενώσεις που προσδιορίζονται από το «CDC» ως δυνητικά επιβλαβείς. Το διακετύλιο βρέθηκε σε 39 από τα 51 δείγματα, η ακετόνη βρέθηκε σε 46 και η πεντανοδιόνη βρέθηκε σε 23.

Μια άλλη ομάδα ερευνητών κατέληξε στο συμπέρασμα νωρίτερα φέτος, μετά τη δημοσίευση μιας παρόμοιας μελέτης στο περιοδικό «Tobacco Control», ότι αυτές οι αρωματικές χημικές ουσίες μπορεί να είναι από τεχνικής άποψης «κατάλληλες για φάγωμα», ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι είναι ασφαλείς για να τις εισπνεύσουμε.

Πηγή

«Η Ελλάδα έχει κοιτάσματα ουρανίου που καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες για 3.000 χρόνια!»

Δηλώνει ο κορυφαίος καθηγητής Πυρηνικής Μηχανικής Λευτέρης Τσουκαλάς
«Η Ελλάδα έχει κοιτάσματα ουρανίου που καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες για 3.000 χρόνια!»
Ένας από τους κορυφαίους Πυρηνικούς Μηχανικούς στον κόσμο είναι ο Ηλείος καθηγητής Λευτέρης Τσουκαλάς. Ενώ μεγάλωσε στην Ελλάδα, το ταλέντο του, αναγνωρίστηκε στην Αμερική, όπου και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο. Είναι από τους ανθρώπους που πιστεύει ακράδαντα ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να υπερνικήσει την οικονομική κρίση, αν έκανε επενδύσεις στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.
Ο Λευτέρης Τσουκαλάς μίλησε αποκλειστικά στην «ΠΡΩΤΗ» για την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Γαστούνη, αλλά και για το πώς μπόρεσε να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα. «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γαστούνη και μετά τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου φοίτησα στο τότε Πρακτικό Γυμνάσιο Αμαλιάδος (σήμερα θα το αποκαλούσαμε Λύκειο). Η Γαστούνη λοιπόν είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου και η Ηλεία, με την μοναδική της ιστορία, την ιερότητα του χώρου, την απεραντοσύνη των παραλιών της, την ζωντάνια του κάμπου της αλλά και την καλοσύνη και την ανθρωπιά των συμπατριωτών μας, είναι για μένα το νόστιμον ήμαρ».
Ο Λευτέρης Τσουκαλάς έζησε με λίγα υλικά αγαθά αλλά τα όνειρα δεν σταμάτησαν ποτέ. Για τα όνειρα του αυτά αγωνίστηκε με πάθος και κατάφερε να κατακτήσει τους στόχους του «Τα όνειρά μας πλάθονται από τα υλικά της ψυχής, την επιθυμία, την φαντασία, τα συναισθήματα. Ο κόσμος που μεγάλωσα, η Ηλεία του 60 του 70, ήταν φτωχός σε υλικά αγαθά αλλά πλούσιος σε υλικό ονείρων. Μας έμαθε να ονειρευόμαστε έντονα και να αγωνιζόμαστε για την πραγμάτωση των ονείρων μας. Πρόκειται για όνειρα που τροφοδοτούσε το σχολείο, η παράδοση, η ιστορία, οι κοινές αξίες, αλλά και ο μύθος και η τέχνη. Όνειρα που τα συνόδευε μια αίσθηση κοινωνικής και εθνικής αποστολής. Τέτοια όνειρα έχουν τεράστιες δυνατότητες υλοποίησης».Πυρηνική Μηχανική
Πριν από περίπου δύο χρόνια ο κ. Τσουκαλάς είχε βρεθεί στην Γαστούνη όπου είχε αναπτύξει το θέμα «Η Ενεργειακή ανάπτυξη της Ελλάδας ως διέξοδος από την κρίση». Ο Καθηγητής είχε επισημάνει ότι από το 2009 και μετά η Ελλάδα ταλανίζεται από μία εισαγόμενη οικονομική κρίση άνευ προηγουμένου και φαινομενικά χωρίς τέλος. «Παρότι τα διεθνή οικονομικά δεδομένα δείχνουν παγκόσμια έξοδο από την κρίση, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να συμμετάσχει επιτυχώς στον επερχόμενο μεγάκυκλο της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής οικονομίας με υψηλή ανεργία και επιχειρώντας να ρίξει το κόστος παραγωγής με μείωση μισθών. Πρέπει να αντιμετωπίσει τα θέματα κόστους ενέργειας. Χρειάζεται φθηνή ενέργεια, που θα επιτρέψει την ύπαρξη ανταγωνιστικότητας χωρίς να συνθλίβονται οι μισθοί στο βωμό της παραγωγικότητας. Η επιστημονική ανάλυση των δεδομένων της κρίσης αποδεικνύει ότι η μείωση του κόστους ενέργειας αποτελεί στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας» είχε επισημάνει μεταξύ άλλων.
Ο ίδιος υπογράμμισε και τα εξής: «Η χώρα μας τα επόμενα δέκα χρόνια πρέπει να επικεντρωθεί στο λιγνίτη, στην ανάπτυξη δικτύων και εγχώριων πηγών, στην αντιμετώπιση της ανεργίας μέσω έργων υποδομών, στην προετοιμασία υποδοχής πυρηνικών σταθμών παραγωγής ισχύος και στην υλοποίηση ενός μακρόπνοου ενεργειακού σχεδιασμού που να βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας και να κατοχυρώνει τη θέση της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας, προόδου και ευημερίας».
Μιλώντας στην «ΠΡΩΤΗ» για την επιστήμη του, καθώς λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι γνωρίζουν για την πυρηνική μηχανική, ο Λ. Τσουκαλάς τόνισε: «Η επιστήμη μου αφορά στην τεχνολογική αξιοποίηση της διερεύνησης της ύλης, των μικρότερων της κομματιών, των ατόμων των πυρήνων αλλά και των υποατομικών και υποπυρηνικών σωματιδίων. Μια από τις εφαρμογές της αφορά στην παραγωγή τεραστίων μεγεθών υψηλής ποιότητας ενέργειας ικανών να τροφοδοτήσουν τις μελλοντικές ανάγκες των ανθρώπων. Για παράδειγμα, η Ελλάδα έχει κοιτάσματα ορυκτού ουρανίου που υπό κατάλληλες προϋποθέσεις θα μπορούσαν καλύψουν πλήρως τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας για τα επόμενα τρεις χιλιάδες (3.000) χρόνια! Και ίσως φανούν χρήσιμα στο εγγύς μέλλον όταν η χώρα μας αποφασίσει να δημιουργήσει μια νέα ενεργειακή βιομηχανία με στόχο να τροφοδοτήσει μια ανταγωνιστική και ευημερούσα οικονομία, τεχνικά ικανή να διεκδικεί με ασφάλεια και δικαιοσύνη ένα πολύ μεγαλύτερο μερίδιο από τον παγκόσμιο πλούτο».

Συνέντευξη στην Εφ. ΠΡΩΤΗ Ηλείας και το Δ. Ζιάκα

Φωτογραφίες selfie: μία ψυχική διαταραχή

sss1Σικάγο
Η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρία (APA) έχει επίσημα επιβεβαιώσει αυτό που πολλοί άνθρωποι πίστευαν. Η λήψη selfies αποτελεί μία ψυχική διαταραχή.

Η επιβεβαίωση πραγματοποιήθηκε κατά την ετήσια συνάντηση του διοικητικού συμβουλίου της APA στο Σικάγο. Η διαταραχή ονομάζεται selfitis και ορίζεται ως η ψυχαναγκαστική επιθυμία για λήψη προσωπικών αυτοπορτραίτων και την δημοσίευσή τους στα κοινωνικά δίκτυα ως ένας τρόπος να αντισταθμιστεί η έλλειψη αυτοεκτίμησης και να καλυφθούν κενά στις στενές σχέσεις.

Η APA ορίζει 3 επίπεδα διαταραχής:
1. Οριακή selfitis: η λήψη αυτοπορτραίτων τουλάχιστον 3 φορές ανά μέρα δίχως δημοσίευση στα κοινωνικά δίκτυα.
2. Οξεία selfitis: αυτοπορτραίτα 3 φορές την μέρα και δημοσίευση καθεμιάς φωτογραφίας στα social media.
3. Χρόνια selfitis: η ανεξέλεγκτη επιθυμία για λήψη φωτογραφιών και δημοσίευση αυτών πάνω από 6 φορές την ημέρα.

Σύμφωνα με την APA , προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για αυτή την διαταραχή , αλλά μία προσωρινή φροντίδα είναι διαθέσιμη μέσω της Γνωστικής Συμπεριφορικής Θεραπείας (CBT). Η εν λόγω φροντίδα καλύπτεται από την νομοθεσία Obamacare στις ΗΠΑ.

Πηγή/Μετάφραση Επιστημονικός

Το νερό και 12 παράξενα πράγματα γύρω από αυτό

Νερό, τόσο αναγκαίο στοιχείο για τον άνθρωπο και τόσο οικείο σε αυτόν αλλά και σε κάθε ζωντανό οργανισμό που πολλές φορές το θεωρούμε δεδομένο ή θεωρούμε πως δεν υπάρχει κάτι καινούργιο να μάθουμε για αυτό.

Μπορεί το νερό να αποτελεί ανάγκη για τον άνθρωπο και μπορεί να θεωρούμε ότι οι έρευνες τα έχουν αποδείξει όλα και λόγω της καθημερινής χρήσης του τα γνωρίζουμε όλα, όμως υπάρχουν πράγματα για αυτό που δεν θα μας περνούσαν ποτέ από το νου.

Όπως τα παρακάτω 12 παράξενα πράγματα για το νερό που ίσως δεν είχατε ακούσει ποτέ ως τώρα.

1. Μόνο το 1% του νερού της Γης είναι πόσιμο

 

 

Γνωρίζαμε ότι το 70% της Γης καλύπτεται από το νερό, είτε αυτό είναι σε υγρή μορφή, δηλαδή Ωκεανοί, λίμνες και ποτάμια, είτε σε στερεή μορφή, δηλαδή πάγοι. Ωστόσο, αυτό που δεν γνωρίζαμε είναι πως μόλις το 1% αυτού του νερού είναι πόσιμο και αυτό το ποσοστό πρέπει να μοιραστεί και να καλύψει τις ανάγκες 6,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Εξαιτίας, λοιπόν αυτής της δυσαναλογίας οι πολίτες των υπανάπτυκτων χωρών δεν μπορούν να εξασφαλίσουν πρόσβαση στο πόσιμο νερό.

2. Υπάρχει πινακίδα που μετατρέπει τον αέρα σε νερό

 

 

 

Γνωρίζατε ότι στη Λίμα του Περού υπάρχει πινακίδα που μετατρέπει τον αέρα σε νερό; Κι όμως ακούγεται παράξενο, ωστόσο είναι μια εξαιρετική και χρήσιμη τεχνολογική εφεύρεση του Πανεπιστημίου Μηχανικής και Τεχνολογίας της χώρας. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για πινακίδα που στο εσωτερικό της αποτελείται από πέντε συσκευές που εξάγουν υδρατμούς από τον αέρα χρησιμοποιώντας έναν συμπυκνωτή και φίλτρα, όλα αυτά με τη βοήθεια της υγρασία στην ατμόσφαιρά της περιοχής που φτάνει στο 98%.

Το νερό αποθηκεύεται σε δεξαμενές στην κορυφή της πινακίδας. Όταν το νερό φιλτραριστεί καταλήγει μέσω αγωγού σε μια βρύση, προσβάσιμη σε όλους. Το κόστος του μηχανισμού ανέρχεται σε 1.200 δολάρια.

3. Το νερό δεν είναι αγωγός του ηλεκτρισμού

 

 

 

Το νερό δεν είναι από μόνο του αγωγός του ηλεκτρισμού. Ναι εδώ έρχεται να καταρριφθεί ένα σημαντικό μάθημα τον σχολικών μας χρόνων, ότι το νερό είναι καλός αγωγός ηλεκτρισμού, σύμφωνα με έρευνες κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς στην πραγματικότητα οι ακαθαρσίες και οι μικροοργανισμοί που εντοπίζονται σε αυτό το καθιστούν καλό αγωγό. Επειδή, λοιπόν είναι σχεδόν αδύνατο το νερό να καθαριστεί ή να «αποστειρωθεί» 100% από αυτούς τους οργανισμούς θα χαρακτηρίζεται πάντα ως καλός αγωγός ηλεκτρισμού.

4. Το ζεστό νερό είναι πιο βαρύ από το κρύο

 

 

 

Εντάξει εδώ πάμε σε επιστημονικές εξηγήσεις. Ενώ το λογικό θα ήταν το ζεστό νερό να είναι πιο ελαφρύ από το κρύο, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, γεγονός που αποδεικνύεται από την εξίσωση του Αϊνστάιν  E = mc2, που εξηγεί ότι υπάρχει ισοδυναμία μάζας και ενέργειας. Αυτό που συμβαίνει, λοιπόν, στην πραγματικότητα και κάνει το ζεστό νερό λίγο πιο βαρύ από το κρύο είναι η πυκνότητα των μορίων που είναι εντονότερη σε αυτό σε σύγκριση με ρο κρύο νερό, το ίδιο συμβαίνει και με τον πάγο.

5. Η υπερβολική κατανάλωση νερού μπορεί να προκαλέσει «δηλητηρίαση»

 

 

 

Γνωρίζουμε ότι είναι σημαντικό να πίνουμε πολύ νερό, ώστε να ενυδατώνεται ο οργανισμός μας και να λειτουργεί καλύτερα αυτό που δεν γνωρίζαμε όμως είναι ότι η υπερβολική κατανάλωση νερού μπορεί να μας «δηλητηριάσει». Έρευνες έχουν αποδείξει ότι η «δηλητηρίαση» από το νερό είναι γεγονός, στην πραγματικότητα πρόκειται για μία δυνητικά θανατηφόρα διαταραχή στη λειτουργία του εγκεφάλου που προκύπτει όταν η φυσιολογική ισορροπία των ηλεκτρολυτών στο σώμα ωθείται εκτός των ασφαλών ορίων.

6. Η ημερομηνία λήξης στα μπουκάλια με νερό δεν αφορούν το νερό αλλά το μπουκάλι

 

 

 

Είναι λογικό το νερό να μην έχει ημερομηνία λήξης, ωστόσο το γεγονός ότι τα εμφιαλωμένα μπουκάλια του εμπορίου αναγράφουν ημερομηνία λήξης μπορεί να προκαλέσει μια σύγχυση. Έτσι, λοιπόν, εξηγούμε ότι η συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης που αναγράφεται στο μπουκάλι, είτε αυτό είναι πλαστικό, είτε είναι γυάλινο αφορά καθαρά τη συσκευασία και όχι το περιεχόμενο.

Παρόλα αυτά είναι χρήσιμο το γεγονός ότι υπάρχει ημερομηνία λήξης ακόμη και για τις συσκευασίες, αφού η αλλοίωσή τους μπορεί να καταστήσει το περιεχόμενο, δηλαδή το νερό ακατάλληλο και βλαβερό.

7.Το παγκόσμιο ρεκόρ για να κρατήσει κάποιος την αναπνοή του κάτω από το νερό είναι 22 λεπτά

 

 

 

Επειδή κατά τα παιδικά μας χρόνια το συνηθισμένο παιχνίδι τη καλοκαίρι στη θάλασσα ήταν οι διαγωνισμοί για το ποιος αντέχει περισσότερο κάτω από το νερό (μετά τα μακροβούτια), σας ενημερώνουμε ότι το παγκόσμιο ρεκόρ είναι τα 22 λεπτά και 22 δευτερόλεπτα. Το ρεκόρ κατέχει ένας δύτης από τη Γερμανία, που στους τελευταίους αγώνες κατάφερε να νικήσει τον βραζιλιάνο πρώην κάτοχο για 1, μόλις, δευτερόλεπτο. Πάντως είναι καλύτερα να μην το επιχειρήσετε στο σπίτι!

8. Τo ζεστό νερό παγώνει πιο γρήγορα από το κρύο

Και όμως όσο παράδοξο και αν ακούγεται το ζεστό νερό παγώνει όντως υπό περιστάσεις πιο γρήγορα μέσα σε ένα καταψύκτη από ότι το ψυχρότερο νερό.

Αν τοποθετήσουμε δηλαδή σε ένα ψυγείο δύο δοχεία με ίση ποσότητα νερού το ένα εκ των οποίων έχει θερμοκρασία 35 βαθμών Κελσίου και το άλλο 100 βαθμών Κελσίου θα διαπιστώσουμε ότι αυτό που θα παγώσει πρώτο είναι το νερό των 100 βαθμών Κελσίου.

Το φαινόμενο είναι γνωστό από τα αρχαία χρόνια και έχει απασχολήσει πολύ γνωστά ονόματα της επιστήμης και διανόησης από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Φράνσις Μπέικον και τον Καρτέσιο. Ωστόσο, κανένας όμως δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να βρει την εξήγηση.

Τις τελευταίες δεκαετίες είναι γνωστό ως «Φαινόμενο Mpemba»  προς τιμή του Erasto Mpempa, ενός φοιτητή από τη Τανζανία που το περιέγραψε το 1963.

 

 

 

Διαχρονικά οι επιστήμονες έχουν προτείνει δεκάδες εξηγήσεις για το φαινόμενο το οποίο φαίνεται να αντίκειται στους βασικούς νόμους της θερμοδυναμικής, καμία όμως θεωρία δεν έχει υιοθετηθεί ως η οριστική απάντηση. Το 2012 μάλιστα, η Βασιλική Εταιρία Χημείας της Μεγάλης Βρετανίας ανακοίνωσε πως θα έδινε ένα βραβείο 1.000 λιρών σε όποιον κατάφερνε να εξηγήσει ικανοποιητικά το φαινόμενο, σε ένα διαγωνισμό στον οποίο έλαβαν μέρος 22.000 άτομα (εκ των οποίων 127 ελληνικές συμμετοχές). Αν και το βραβείο δόθηκε στο Νίκολα Μπρέκοβιτς, το θέμα δεν θεωρήθηκε πως διευθετήθηκε πλήρως.

Ωστόσο, δύο φυσικοί από το πολυτεχνείο Nanyang της Σιγκαπούρης,  οι Dr. Sun Changqing και Dr. Xi Zhang υποστηρίζουν ότι έδωσαν μια πιο ολοκληρωμένη ερμηνεία του φαινομένου παίρνοντας υπόψη τους τις μοριακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μορίων του νερού. Έτσι, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το εν λόγω φαινόμενο συμβαίνει γιατί το ζεστό νερό μεταφέρει την ενέργεια του εκθετικά γρηγορότερα.

9. Υπάρχει δεξαμενή νερού στο διάστημα

Στις 22 Ιουλίου 2011, δύο ομάδες αστρονόμων ανακάλυψαν τη μεγαλύτερη και πλέον απομακρυσμένη δεξαμενή νερού που έχει ανιχνευθεί ποτέ στο σύμπαν! Η αναφορά των επιστημόνων  περιέγραψε την ανακάλυψη ενός γιγαντιαίου νέφους από υδρατμούς που περιέχει 140 τρισεκατομμύρια φορές την ποσότητα νερού που περιέχουν όλοι οι ωκεανοί της Γης, γύρω από ένα κβάζαρ που βρίσκεται 12 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.

 

 

Σύμφωνα με τους ερευνητές η ανακάλυψη δείχνει ότι το νερό είναι παρόν στο σύμπαν, σχεδόν σε όλη του την ύπαρξη.

10. Πάνω από ένα πέμπτο του γλυκού νερού παγκοσμίως βρίσκεται σε μια λίμνη

Η λίμνη Βαϊκάλη, γνωστή και ως το «Μπλε Μάτι της Σιβηρίας», είναι η βαθύτερη και παλαιότερη λίμνη στον κόσμο, καθώς επίσης και η λίμνη με τον μεγαλύτερο όγκο γλυκού νερού. Περιέχει πάνω από ένα πέμπτο του γλυκού νερού παγκοσμίως και περισσότερο από 90% του γλυκού νερού της Ρωσίας.

 

 

 

Η λίμνη που βρίσκεται στη νότια Σιβηρία μεταξύ της Περιφέρειας Ιρκούτσκ στα βορειοδυτικά και τη Μπουργιατία στα νοτιοανατολικά σημείο κοντά στην πόλη του Ιρκούτσκ, δέχεται τα νερά περίπου 300 ποταμών με κυριότερους τους Σελίγκα και Άνω Ανγκάρα ενώ από αυτήν ξεκινά ο ποταμός Ανγκάρα, το κυριότερο υδάτινο ρεύμα από όσα σχηματίζουν τον ποταμό Ιενεσέη. Μάλιστα, στο εσωτερικό της λίμνης υπάρχουν 22 νησιά, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το Ολχόν.

Από το 1996 η UNESCO έχει συμπεριλάβει τη λίμνη Βαϊκάλη στον Κατάλογο με τα Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (φυσική κληρονομιά).

11. Το εκπληκτικό φαινόμενο Leidenfrost

Το φαινόμενο Leidenfrost είναι ένα φυσικό φαινόμενο το οποίο παρατηρείται όταν ένα υγρό έρθει σε επαφή με ένα σώμα που είναι εξαιρετικά θερμότερο από το σημείο ζέσης του υγρού. Τότε παράγεται ένα στρώμα ατμού το οποίο αποτρέπει το υγρό από το να βράσει ακαριαία. Επιπλέον όταν η θερμή επιφάνεια είναι πριονωτή υπάρχει η δυνατότητα να κατευθύνουμε τη σταγόνα προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση!

Για την ιστορία, πήρε το όνομά του από τον Johann Gottlob Leidenfrost ο οποίος μελέτησε το φαινόμενο στο A Tract About Some Qualities of Common Water το 1756

Μάλιστα, μια ομάδα επιστημόνων από το Bath University της Μ. Βρετανίας ανέβασαν στο YouTube ένα εντυπωσιακό βίντεο που δείχνει σε αργή κίνηση πώς παράγεται το περίφημο φαινόμενο.

12. Οι νιφάδες χιονιού είναι μοναδικές

Οι νιφάδες κρύβουν έναν ολόκληρο γεωμετρικό κόσμο και κάθε μία από αυτές είναι μοναδική. Δεν υπάρχουν δύο ακριβώς ίδιες νιφάδες ούτε έχουν ποτέ υπάρξει στα δισεκατομμύρια χρόνων ζωής της Γης! Κάθε νιφάδα κάνει το δικό της ταξίδι ανάλογα με τις θερμοκρασίες και την υγρασία, που συναντάει στη διαδρομή της προς τη Γη.

Έτσι, τα σχέδιά τους εξαρτώνται από τη θερμοκρασία και την υγρασία, που συναντούν στην ατομική πορεία της καθεμίας τους προς τη Γη.

 

 

Τα κρυσταλλικά συσσωματώματα των νιφάδων του χιονιού είναι κατά το πλείστον διαφανή με στιλπνές έδρες που αντανακλούν το φως και παρουσιάζουν λευκή μάζα. Το μέγεθος των κρυστάλλων τους είναι 0.25 – 13 χιλιοστά (mm) και πέφτουν μεμονωμένοι ή ενωμένοι σε νιφάδες που σχηματίζονται συνήθως σε ήρεμη χιονόπτωση με θερμοκρασία εδάφους 0 °C (32 °F) ή χαμηλότερη. Τα λίαν ψυχρά νέφη σχεδόν πάντα είναι ξερά σε αντίθεση με τα θερμότερα νέφη (τα χαμηλότερα) που περιέχουν περισσότερη υγρασία και έχουν την τάση να παρασκευάζουν τους μεγαλύτερους, ταχέως αυξανόμενους και διακλαδιζόμενους κρυστάλλους.

Γενικά τα σχήματα των κρυστάλλων του χιονιού ανήκουν στο εξαγωνικό σύστημα με επικράτηση των αστεροειδών μορφών με έξι ακτίνες. Η ομορφιά και ο πλούτος τους έλκυσε τη προσοχή και το θαυμασμό των μελετητών του χιονιού από τους αρχαίους χρόνους μέχρι και σήμερα και αποδεδειγμένα θεωρείται ότι υπερτερούν σε τελειότητα και ποικιλία των κρυστάλλων οποιουδήποτε ορυκτού είδους.

Πηγή

Έλεγχοι DNA έβγαλαν Έλληνα τον γεωργό 5000 χρόνων στην Σουηδία

Κυριολεκτικά οι τροφοσυλλέκτες τρώγανε βαλανίδια και ήταν βόρειοι, ενώ ο γεωργός Έλληνας!

Η γεωργία εξαπλώθηκε στην Ευρώπη πριν από χιλιάδες χρόνια από το Νότο έως τον μακρινό Βορρά, με διαδοχικά μεταναστευτικά βήματα, σύμφωνα με μία νέα σουηδο-δανική επιστημονική έρευνα.  Η μελέτη ανέλυσε το DNA τεσσάρων σκανδιναβών αγροτών της νεολιθικής εποχής και διαπίστωσε ότι είχαν πολύ περισσότερα κοινά γονίδια με τους σημερινούς Νοτιοευρωπαίους, όπως οι Έλληνες, οι Κύπριοι και οι κάτοικοι της Σαρδηνίας, παρά με οποιοδήποτε άλλο ευρωπαϊκό λαό!:

Έλεγχοι DNA έβγαλαν... Έλληνα τον γεωργό 5.000 χρόνων στη Σουηδία!

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Ουψάλα, της Στοκχόλμης και της Κοπεγχάγης, με επικεφαλής τους Πόντους Σκόγκλουντ και Ματίας Γιάκομπσον, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο αμερικανικό περιοδικό «Science», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το «Nature», ανέλυσαν, με νέες εξελιγμένες τεχνικές, το γενετικό υλικό που πήραν από σκελετούς ενός αγρότη και τριών κυνηγών – συλλεκτών, οι οποίοι βρέθηκαν στη Σουηδία και χρονολογούνται πριν από περίπου 5.000 χρόνια.

Οι δύο διαφορετικοί πολιτισμοί, ο γεωργικός και ο κυνηγετικός – συλλεκτικός, συνυπήρχαν επί περίπου 1.000 χρόνια σε απόσταση περίπου 400 χλμ., ο πρώτος στη σουηδική ενδοχώρα και ο δεύτερος στη νησί Γκότλαντ νότια της Στοκχόλμης. Συγκρίνοντας το DNA αυτών των ανθρώπων της Λίθινης εποχής με το DNA σύγχρονων πληθυσμών της Ευρώπης, οι ερευνητές βρήκαν ότι, από γενετική άποψη, οι μεν κυνηγοί – συλλέκτες, που ήσαν οι λιγότερο εξελιγμένοι, είχαν μεγαλύτερη συγγένεια με τους βόρειους λαούς, ιδίως τους σημερινούς Φινλανδούς, ο δε αγρότης είχε πολύ στενή γενετική συγγένεια με τους σημερινούς Μεσογειακούς κατοίκους, ιδίως τους Κύπριους και τους Έλληνες.

Κάπως έτσι έμοιαζε ο Οτζι

Η ανακάλυψη, κατά τους Σκανδιναβούς επιστήμονες, δείχνει ότι οι αρχαίοι γεωργοί μετέφεραν τις καλλιεργητικές γνώσεις και τεχνικές τους από το Νότο στην υπόλοιπη Ευρώπη, μέχρι τον παγωμένο Βορρά, όπου τελικά αναμίχθηκαν γενετικά με τους ντόπιους, ενώ παράλληλα τους δίδαξαν να παράγουν την τροφή τους από τη γη πλέον και όχι από το κυνήγι και τη συλλογή καρπών και φρούτων. Κάπως έτσι έμοιαζε ο Οτζι Όπως δήλωσε ο Σκόγκλουντ, τα γενετικά ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η γεωργία εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη από ανθρώπους που ζούσαν στην Μεσόγειο και αυτό έγινε με μεταναστευτικά κύματα και όχι απλώς μέσα από την πολιτισμική μετάδοση των γεωργικών γνώσεων από στόμα σε στόμα.

«Αν η γεωργία είχε εξαπλωθεί μόνο ως πολιτισμική διαδικασία, δεν θα βρίσκαμε ένα αγρότη στο Βορρά να έχει τέτοια γενετική συγγένεια με τους Νότιους πληθυσμούς», δήλωσε ο σουηδός ερευνητής.

Η σκανδιναβική έρευνα φωτίζει μία χρόνια διαμάχη των επιστημόνων σχετικά με το πώς εξαπλώθηκε η γεωργία και έφθασε στην Ευρώπη από τη Μέση Ανατολή, όπου εμφανίστηκε πριν από περίπου 11.000 χρόνια.

Γύρω στο 3.000 π.Χ. η γεωργία είχε πια εξαπλωθεί στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης.

Η βασική διαμάχη είναι με ποιο τρόπο έγινε η μετάβαση από το στιλ ζωής του κυνηγού-συλλέκτη σε εκείνο του αγρότη και αν η γεωργία εξαπλώθηκε μέσα από μετανάστες γεωργούς ή αν απλώς οι ιδέες και η γεωργική τεχνογνωσία τους «μετανάστευσαν» σιγά-σιγά από πολιτισμό σε πολιτισμό.

Η νέα μελέτη ρίχνει το βάρος της υπέρ της πρώτης άποψης, επιβεβαιώνοντας προηγούμενες αναλύσεις DNA, οι οποίες είχαν βρει ανάλογες ενδείξεις περί μετανάστευσης των ίδιων των ανθρώπων από τη Μεσόγειο, οι οποίοι μετέφεραν μαζί τους τις καλλιεργητικές γνώσεις τους.

Εξάλλου νωρίτερα φέτος, οι επιστήμονες δημοσίευσαν το σχεδόν πλήρες γονιδίωμα του «Ότζι», της νεολιθικής μούμιας που βρέθηκε στις Άλπεις το 1991. Και σ’ αυτή την περίπτωση, η γενετική ανάλυση παραπέμπει σε πολύ πιθανή Μεσογειακή καταγωγή.

TO DNA ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΗΡΕΑΣΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Αποκάλυψη: To DNA των Ελλήνων δεν έχει επηρεασθεί από τους Τούρκους!

Μελέτη επιστημόνων αποκαλύπτει πως το DNA των Ελλήνων δεν έχει επηρεασθεί από τους Σλάβους, ούτε από τους Τούρκους παρά τα 400 χρόνια σκλαβιάς!

Ο καθηγητής του Τομέα Γενετικής, Ανάπτυξης και Μοριακής Βιολογίας του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, και η ερευνητική του ομάδα συμμετέχουν σε διεθνή ερευνητικά δίκτυα, των οποίων απώτερος στόχος είναι να ιχνηλατηθεί η βιολογική ιστορία των ευρωπαϊκών πληθυσμών. Ο συντονισμός της συγκεκριμένη έρευνας, η οποία αφορά στη γενετική σύσταση των Ελλήνων -και άλλων λαών- έγινε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ των ΗΠΑ, την ερευνητική ομάδα του κ. Τριανταφυλλίδη και το Πανεπιστήμιο της Παβίας της Ιταλίας.

Η υπογραφή των Ελλήνων αποκαλύπτεται στη Νότια Ιταλία.

Ο Κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρεται στην έρευνα και στα κύρια συμπεράσματα της:

«Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι το εξής: Από τη Νότια Βαλκανική, δηλαδή, από τις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας ξεκίνησε η μετακίνηση των εποίκων, ακολουθώντας την κοιλάδα του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη και έφτασαν στις βόρειες περιοχές. Οι Έλληνες δηλαδή, ξεκίνησαν και πήγαν στην Ευρώπη από τη Μακεδονία και άλλες περιοχές και μετέφεραν με τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη».

OYΣΙΑ ΙΧΩΡ

Το χρωματόσωμα Υ μεταβιβάζεται από πατέρα σε γιο και έτσι μας βοηθάει στην ανίχνευση της πατρικής καταγωγής ενός άντρα ή γενικότερα των αντρών ενός πληθυσμού. Τον τελευταίο καιρό Γάλλοι βιολόγοι αποφάνθηκαν ότι στό DNA (γενετική σύσταση) των Ελλήνων υπάρχουν κάποια χρωματοσώματα που τους καθιστούν διαφορετικούς (θα μπορούσε να ήταν ο Ιχώρ)

Η ουσία Ιχώρ αναφέρεται από τον Όμηρο, τον Πλάτωνα, τον Απολλώνιο τον Ρόδιο, τον Ιουλιανό,τον Αριστοτέλη,τον Πυθαγόρα κ.α. Ο Όμηρος αναφέρει: (ιλιάς Ε 340 και Οδύσσεια 405). “ρέε δ’ άμβροτον αίμα θείο, ιχώρ, οις περ τε ρέει μαχάρεσση θεοίσιν”.

Πρόκειται σύμφωνα με αναφορές για μία ζωογόνο ουσία που είναι αθάνατη, άφθαρτη, δεν υπόκειται στους νόμους σύνθεσης και αποσύνθεσης, έχει την ιδιότητα να πυρακτώνεται, να παρέχει τεράστια δύναμη και δύναται να κληροδοτηθεί από τον πατέρα……

Μάλιστα πρόσφατες έρευνες μιας νέας σχετικά επιστήμης, της Αστρογενετικής, έδειξαν ότι οι Έλληνες «… είχαν και έχουν τα ισχυρότερα, ακεραιότητα και μη επιδεχόμενων επιρροών, αλλοιώσεων και μεταλλαξιακών επιδράσεων, αναπαραγωγικά, μνημειακά, νοητικά, φυλετικά βιοκύτταρα όντα κα ιόντα που συγκρατούν τον γενετικό κώδικα». Φυσικά δεν κάνουν λόγο για την ουσία αυτή για ευνόητους λόγους.

Σούπερ – υδροφοβικό μέταλλο που αυτοκαθαρίζεται

Επιστήμονες στις ΗΠΑ κατάφεραν να δημιουργήσουν μεταλλικές επιφάνειες τόσο υδροφοβικές, που όταν πέφτουν πάνω τους σταγόνες νερού, αυτές αναπηδούν και απομακρύνονται.

Με αυτό τον τρόπο, το μέταλλο αυτοκαθαρίζεται (καθώς οι σταγόνες, προτού απομακρυνθούν, παίρνουν μαζί τους τη σκόνη), δεν πιάνει πάγο, ούτε σκουριάζει στον ίδιο βαθμό.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Οπτικής του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον καθηγητή φυσικής Τσουνλέι Γκούο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό εφαρμοσμένης φυσικής «Journal of Applied Physics», σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποίησαν τη βοήθεια ενός ισχυρού λέιζερ για να διαμορφώσουν κατάλληλα μικρά τμήματα μεταλλικών επιφανειών από τιτάνιο, πλατίνα και ορείχαλκο.

Αν καταστεί εφικτό η ίδια τεχνική να εφαρμοστεί όχι μόνο στο εργαστήριο, αλλά σε μεγάλη κλίμακα, τότε θα είναι δυνατό να παραχθούν νέα υλικά κάθε είδους, από ηλιακούς συλλέκτες έως είδη μπάνιου, τα οποία δεν θα σκουριάζουν, ούτε θα λερώνονται εύκολα.

Η νέα μελέτη εντάσσεται σε μια ολοένα εντεινόμενη προσπάθεια των επιστημόνων και μηχανικών σε όλο τον κόσμο να ανακαλύψουν νέα σούπερ-υδροφοβικά (ή γενικότερα υγροφοβικά) υλικά. Πολλές πρόοδοι έχουν γίνει μέχρι σήμερα σε αυτό το πεδίο.

Η νέα τεχνική, όπως είπε ο Τσουνλέι Γκούο, «κάνει το υλικό τόσο έντονα υδροφοβικό, που οι σταγόνες του νερού αναπηδούν, μετά προσγειώνονται πάλι στην επιφάνεια του υλικού, στη συνέχεια αναπηδούν ξανά, ώσπου τελικά απλώς κυλάνε μακριά».

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Το «μυστικό» βρίσκεται στη δημιουργία με το λέιζερ μικροσκοπικών παράλληλων αυλακώσεων στο μέταλλο, οι οποίες απέχουν μεταξύ τους ελάχιστα. Αυτές οι αυλακώσεις καλύπτονται από πολύπλοκες νανοδομές που δίνουν τελικά στην επιφάνεια τις μοναδικές υδροφοβικές ιδιότητές της.

Το νέο υλικό είναι ακόμη πιο «γλιστερό» και από το Τεφλόν, ένα υγροφοβικό υλικό γνωστό από την χρήση του σε αντικολλητικά σκεύη κουζίνας. Όμως για να γλιστρήσουν οι σταγόνες του νερού από μια επιφάνεια Τεφλόν, αυτή πρέπει να έχει κλίση σχεδόν 70 μοιρών, ενώ για τα νέα μεταλλικά υλικά δεν χρειάζεται κλίση μεγαλύτερη των τεσσάρων μοιρών.

Ακόμη το νέο υλικό έχει εντυπωσιακές ιδιότητες αυτοκαθαρισμού. Οι ερευνητές σκέπασαν με σκόνη μια υδροφοβική μεταλλική επιφάνεια και διαπίστωσαν ότι αρκούσαν δέκα έως 15 σταγόνες νερού (αφότου αναπήδησαν) για να την αφήσουν τελείως καθαρή και στεγνή.

Για να έχει όμως πρακτικές εφαρμογές η τεχνική δημιουργίας του υδροφοβικού μετάλλου, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πρέπει να γίνει πιο γρήγορη και πιο φτηνή. Προς το παρόν, για την υδροφοβική διαμόρφωση ενός μετάλλου με επιφάνεια μιας τετραγωνικής ίντσας χρειάζεται μία ώρα. Πάντως, δεν αναμένεται ότι σύντομα θα γίνει δυνατή η βιομηχανική αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας.

Πηγή

Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη

Τα Ομηρικά έπη, πριν απ’ όλα, δίδαξαν την Ελληνική γλώσσα, σε τέτοιο μάλιστα σημείο εξοχότητας, ώστε να αποτελούν κορυφαία λογοτεχνικά αριστουργήματα. Υπήρξαν ένα ευαγγέλιο για τον ελληνικό λαό, ένα ευαγγέλιο απαλλαγμένο γενικά από στοιχεία μαγείας, μεταφυσικής ή δεισιδαιμονίας. Επιπλέον μέσα από αυτά οι Ελληνες διδάχθηκαν πρότυπα τιμής, ευγενούς ανατροφής και ορθής γλώσσας.

Τα Ομηρικά έπη δίδαξαν επίσης ιστορία -την ιστορία των αρχών της μινωικής και της μυκηναϊκής εποχής- ενώ αποτελούν τον προάγγελο μιας νέας εποχής, δίνοντας στον αναδυόμενο ελληνικό λαό το στέρεο εκείνο θεμέλιο, πάνω στο οποίο οικοδόμησε έναν καινούριο πολιτισμό, παρέχοντας του ταυτόχρονα πρότυπα ορθής συμπεριφοράς, περηφάνια κι αξιοπρέπεια.

ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

H παλαιά αντίληψη, ότι η αναζήτηση επιστημονικού γνωστικού περιεχομένου στα Ομηρικά έπη είναι άσκοπη, αποδεικνύεται από τα πράγματα ανυπόστατη. Είναι γεγονός ότι σε ένα επικό ποίημα υπάρχουν πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα στη σωστή απόδοση εννοιών, πραγμάτων και γεγονότων, ενώ η ανάμιξη του παλαιού με το νέο είναι αναπόφευκτη. Όμως υπάρχουν περιγραφές, οι οποίες για ένα ειδικό επιστήμονα ή τεχνικό, είναι αναμφίβολα εξαιρετικά αποκαλυπτικές.

Το επιστημονικό περιεχόμενο των Ομηρικών επών καταγράφεται από τον Κ. Ζέγγελη ήδη το 1911. Σήμερα όμως, μετά από ένα αιώνα και με δεδομένη την πρόοδο των επιστημών που συντελέστηκε σ’ αυτό το διάστημα, είναι βέβαιο ότι τα επιστημονικά στοιχεία που περιέχονται στα έπη είναι πολύ περισσότερα από όσα αναφέρονται.

Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι τα πελώρια αυτά μνημεία της ανθρωπότητας πρέπει, τουλάχιστον κάθε εκατό χρόνια, να επανεξετάζονται από τους επί μέρους ειδικούς, με τη βεβαιότητα ότι θα ανακαλυφθεί καινούρια γνώση!

Όπως μάλιστα αποδεικνύεται στη συνέχεια, δεν πρόκειται για απλές καταγραφές που υπαινίσσονται την ύπαρξη επιστημονικής γνώσης, αλλά σχεδόν για ουσιαστική επιβεβαίωση ότι οι Έλληνες της ομηρικής εποχής ήταν κάτοχοι προηγμένης τεχνολογικής γνώσης. Οι υπάρχουσες περιγραφές επιτρέπουν όχι μόνο τη διαπίστωση αυτή, αλλά καθιστούν δυνατή την ανακατασκευή των εξεταζομένων στοιχείων, ώστε να μπορούν να μελετηθούν πειραματικά για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με την απόδοση και τις δυνατότητες τους.

Η παρούσα έρευνα ασχολείται με τα αμυντικά όπλα των Ελλήνων και συγκεκριμένα με δύο περιγραφές ασπίδων, οι οποίες εμφανίζουν στοιχεία μιας τεχνογνωσίας που αγγίζει τα επίπεδα της σύγχρονης τεχνολογικής γνώσης! Τα παραδείγματα αυτά βρίσκονται στο κατ’ εξοχήν πολεμικό έπος, την Ιλιάδα.

Ή Ιλιάδα, ως υπέροχο “λογοτεχνικό μνημείο, φαίνεται να έχει συσσωρεύσει τις πολιτιστικές προσπάθειες πολλών γενεών μέσα σε πολλούς αιώνες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι δεν εμφανίστηκε κατά το τέλος ή το απόγειο του ελληνικού πολιτισμού, αλλά μάλλον κατά το ξεκίνημα του.

Ο Όμηρος εμφανίζεται ως κήρυκας ή προάγγελος του πνευματικού πολιτισμού της Ελλάδας, της Ευρώπης και της Δύσης γενικότερα – ένας κήρυκας με ανάστημα τόσο γιγάντιο που ακόμα και σήμερα μας επισκιάζει. Η Ιλιάδα είναι ένα πολεμικό αφήγημα: οι συγκρούσεις ανάμεσα σε πρόσωπα και εμπολέμους είναι τρομακτικές.

Αντίστοιχα το τεχνολογικό περιεχόμενο της είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς τα επινοήματα, τα τεχνάσματα αλλά και η βαθιά γνώση τεχνικών μεθόδων, που σχεδόν ακουμπούν τα σύνορα της σύγχρονης τεχνολογίας, βρίσκονται εκεί σε αφθονία.

ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ!

Τα εν λόγω παραδείγματα αφορούν στις ασπίδες του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου. Και οι δύο είναι κατασκευές πολύστρωτες (laminatedstructures), αποτελούνται δηλαδή από επάλληλα ελάσματα ή στρώσεις υλικών με διαφορετικές ιδιότητες, κατάλληλα συνδεδεμένες μεταξύ τους, με τρόπο που τελικά οι ιδιότητες της κατασκευής είναι εξαιρετικά αναβαθμισμένες έναντι μιας κατασκευής, φτιαγμένης από ένα και μοναδικό υλικό. Τέτοιες κατασκευές χρησιμοποιούνται σήμερα κατά κόρον στις σύγχρονες βιομηχανικές αλλά και αεροδιαστημικές κατασκευές.

Όμως η λειτουργία κάθε μιας από τις ασπίδες αυτές στηρίζεται σε διαφορετική αρχή της μηχανικής επιστήμης.

Για να μελετηθεί κάθε ασπίδα ως πολύστρωτη κατασκευή, απαιτήθηκε η ανάπτυξη ενός θεωρητικού μοντέλου. Ειδικά για την ασπίδα του Αίαντα, τα απαιτούμενα υλικά δεν ήταν απαγορευτικά από οικονομική άποψη, όπως για την ασπίδα του Αχιλλέα. Έτσι μπόρεσε να κατασκευαστεί και το φυσικό μοντέλο, δηλαδή μια πλήρης σειρά δοκιμίων, η συμπεριφορά των οποίων δοκιμάστηκε πειραματικά!

Η ανάπτυξη των μοντέλων βασίστηκε σε μια σειρά παραδοχών, οι οποίες όμως ήταν απόλυτα ρεαλιστικές. Π.χ., ότι οι επάλληλες στρώσεις ήταν ισοπαχείς, ότι το συνολικό βάρος της ασπίδας δεν ξεπερνούσε τις δυνατότητες του ανθρώπου που τη χρησιμοποιούσε, έστω κι αν ήταν ημίθεος, ότι η κινητική ενέργεια του δόρατος, τη στιγμή που κτυπούσε την ασπίδα, ήταν όση περίπου και του ακοντιστή που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στο αντίστοιχο άθλημα κ.λπ.

Τα κείμενα της Ιλιάδας είναι, όπως θα δούμε, εξαιρετικά διαφωτιστικά και παρέχουν επαρκή δεδομένα, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως σημείο εκκίνησης για την αριθμητική προσομοίωση του κάθε όπλου και της συμπεριφοράς του: Ένα δόρυ με αιχμή από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο του κασσιτέρου) έκρουσε την ασπίδα. Αν και η ακριβής γεωμετρία της ασπίδας και του δόρατος δεν είναι επακριβώς γνωστή, από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτουν σημαντικά στοιχεία, καθώς σχηματικές και ζωγραφικές αναπαραστάσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά εύγλωττες.

Οι ακριβείς ιδιότητες των σχετικών υλικών προσδιορίστηκαν σχετικά εύκολα, είτε μέσα από την αντιστοιχία προς σύγχρονα υλικά με ανάλο γη σύνθεση και μεθόδους παραγωγής είτε μέσα από πειραματικό προσδιορισμό.

Τέλος, η διερεύνηση των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς των ασπίδων έγινε με την αριθμητική επίλυση του προβλήματος της δυναμικής επαφής ανάμεσα σ’ αυτές και το δόρυ. Το πρόβλημα αυτό συγκεντρώνει την προσοχή των ερευνητών κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, καθώς αφορά στην κρούση βλημάτων με μεγάλες ταχύτητες, τον σχεδιασμό και ανάλυση πυρηνικών όπλων, την ασφάλεια πυρηνικών αντιδραστήρων, την ταχεία διαμόρφωση μετάλλων και πολλά άλλα, οδήγησε δε στην ανάπτυξη νέων, προηγμένων αλγορίθμων και κωδίκων υπολογιστών.

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ

Οι πληροφορίες που δίνονται στην Ιλιάδα για την ασπίδα του Αχιλλέα, εκτός από τη μακρά περιγραφή των εξωτερικών της παραστάσεων, είναι οι εξής:

α) Η πρώτη περιγραφή ρομπότ στην ιστορία (άποψη του Isaac Asimov για τα χρυσά κορίτσια που βοηθούσαν τον Ήφαιστο, 1412-422):

Και τες φυσούνες μάκρυνεν απ’ την φωτιά και όλα \ Εσύναξε τα σύνεργα σ’ εν’ αργυρό λαρνάκι, \ Και με σφουγγάρι εκάθαρε το πρόσωπο, τα χέρια,\ Τον τράχηλον τον δυνατόν, τα δασερά του στήθη. \ Χιτώνα ενδύθη, εφούχτωσε σκήπτρο παχύ κι εβγήκε \ χωλαίνοντας και ανάλαφρα τον κύριον εστηρίζαν \ θεράπαινες ολόχρυσες, σαν ζωντανά κοράσια. \ Δύναμιν έχουν και φωνήν, νουν έχουν εις τες φρένες, \και τεχνουργήματ’ έμαθαν από τους αθανάτους. \ Εκείνες τον επρόσεχαν. Κι εσυρθη αυτός πλησίον \ στη Θέτιδα κι εκάθησε σ’ ένα θρονί ωραίο.

β) Η πρώτη περιγραφή πλήρως αυτοματοποιημένου εργαστηρίου (Σ 468-473):

Είπε και αυτού την άφησε και πήγε στες φυσούνες, \ στο πυρ τες στρέφει και γοργά να εργάζονται προστάζει. \ Φυσούνες είκοσι φυσούν στες κάψες τους και βγάζουν \ ευκολοφύσητην πνοήν σφοδρήν ή μετρημένην, \ πότε με βία πότε σιγά να υπηρετούν, ως θέλει \ ο Ήφαιστος, ώστ’ εύκολα το έργο να τελειώσει.

γ) Οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες της ασπίδας (1474-481):

Σκληρόνχαλκόν, κασσίτερον, πολύτιμο χρυ σάφι \ και ασήμι βάζει στη φωτιά, κατόπιν μέγ’ αμόνι \ εις τον κορμόν τοποθετεί και στο δεξί του χέρι \ σφύραν αδρανεί δυνατήνκαι το διλάβι στ’ άλλο. \ Κι έπλασε πρώτα δυνατήν ασπίδα και μεγάλην \ όληνμε τέχνηνκαι τριπλόν λαμπρόν τριγύρω κύκλον \ με πέντε διπλές έγινεν η ασπίδα και σ’ εκείνην \ λογιών εικόνες έπλαθε με την σοφήν του γνώσιν.

δ) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αινεία {Υ 261-272):

Κι από το σώμα του μακράν την κράτησε ο Πηλείδης \ Φοβούμενος μην εύκολα τη σπάσει πέρα ως πέρα \Του Αινείου τομακρόσκιον κοντάρι του ανδρειωμένουζ \ Και δεν εννόησε ο μωρός ότι τα δοξασμένα \ Των θεών δώρ’ από θνητούς ευκόλως δεν νικούνται, \ Μηδέ ποσώς υποχωρούν και τότε την ασπίδα \ Δεν έσπασε το δυνατό κοντάρι του ανδρειωμένου. \ Ότι την φύλαξε ο χρυσός, δώρο του Ηφαίστου θείον \ δύο δίπλες εδιαπέρασεν και τρεις ήσαν ακόμη, \ Τι πέντε δίπλες ο χωλός τεχνίτης είχε στρώσει, \ δύο χάλκινες και μέσαθε του κασσιτέρου δύο, \μιανχρυσήν, που κράτησε το φράξινο κοντάρι.

ε) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αστεροπαίο (Φ 161-164):

Εις τες φοβέρες σήκωσεν ο θείος Αχιλλέας \την λόγχην και τες δύο του ο Αστεροπαίος ήρως, \ Ότι του ερχόταν βολικά και με τα δύο του χέρια. \ Με τηνμιανλόγχη κτύπησε τον κύκλον της ασπίδος, \ αλλά την κράτησε ο χρυσός, το δώρημα το θείο.

Όπως λοιπόν προκύπτει, η ασπίδα αποτελείται από δύο εξωτερικά ελάσματα από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο κασσίτερου), δύο ελάσματα κασσίτερου και ένα κεντρικό έλασμα από (μαλακό) χρυσό. Πρόκειται δηλαδή για υλικά με πολύ διαφορετικές -μηχανικές και άλλες- ιδιότητες, γεγονός που επιτρέπει την αναστολή διάδοσης της διάτρησης μέσα στα υλικά της ασπίδας. Αυτό το «εμπόδισμα» του τρυπήματος επι τυγχάνεται κατά κύριο λόγο μέσα από την απορ ρόφηση της κρουστικής ενέργειας του δόρατος, από την πλαστική παραμόρφωση του κεντρικού ελάσματος από χρυσό!

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΑ

Στην Ιλιάδα υπάρχουν οι ακόλουθες περιγραφές για την ασπίδα του Αίαντα του Τελαμώνιου από τη μονομαχία του με τον Έκτορα (Η 219-232, 244-248, 258-267):

Και ο Αίας επροχώρησε μ’ ασπίδα ωσάν πύργον, \ χάλκινην μ’ επτά δέρματα, που του έκαμε ο Τυχίος \ των σκυτοτόμων έξοχος, εγκάτοικος στην Ύλην, \ λαμπρήν την ετεχνούργησεν εφτά-διπληνμε δέρμα \ δυνατών ταύρων, κι έβαλεν δίπλαν χαλκού ογδόην. \ Αυτήν στα στήθη επρόβαλεν ο Τελαμώνιος Αίας. \ Κι εστάθη εμπρός στον Έκτορα και τούπε με φοβέρες: \ «Ω Έκτωρ, θα γνωρίσεις συ, μόνος με μόνον τώρα, \ αν άλλοι εδώ των Δαναών ευρίσκονται ανδρει ωμένοι, \ έξω από τον λεοντόκαρδον Πηλείδην ανδροφόνον, \ Αλλ’ αυτός μένει στα κυρτά θαλασσοπόρο πλοία, \ Αφού στον πρώτον αρχηγόν Ατρείδην εχολώθη. \ Αλλ’ εμείς είμεθ’ αρκετοί με σε να μετρηθούμε \ Και πάμπολλοι, αλλ’ άρχισε πρώτος εσύ την μάχην».

[Ο Έκτορας]
είπε και το μακρόσκιον ετίναξε κοντάρι. \ Και την φρικτήν του Αίαντος εκτύπησεν ασπίδα \ Και τον χαλκόν που όγδοος επτά σκεπάζει δίπλες. \Τες έξι δίπλες έσχισε κι εστάθη στην εβδόμην \ Της λόγχης ο σκληρός χαλκός και ο Έκτωρ πρώτος έκρουσε στηνμέσην την ασπίδα, \ και η λόγχη δεν την έσπασε, ώστ’ εκυρτώθ’ η άκρη \ τότε πηδώντας έμπηξε την λόγχην στην ασπίδα \ του Έκτορος και απ’ την ορμήν τον έκοφεν ο Αίας, \ και τονλαιμόν του λάβωσε η λόγχη κι έσταξ’ αίμα. \ Και όμως ο Έκτωρ μ’ όλ’ αυτά την μάχην δεν αφήνει. \ Τραβιέται οπίσω κι απ’ την γην με το τρανό του χέρι \ Πέτραν σηκώνει ολόμαυρην, μεγάλην και τραχείαν \ Του Αίαντος την φοβερήν επτάδιπλην ασπίδα \ Μ’ αυτήν κτυπά στον ομφαλόν κι εβρόντησε ο χαλκός της.

Η ασπίδα του Αίαντα περιγράφεται ως αποτελούμενη από επτά επάλληλα στρώματα από βόειο δέρμα και ένα όγδοο εξωτερικό από σκληρό ορείχαλκο. Αναφέρεται και ο κατασκευαστής της, ο Τυχίος από την Ύλη, που ήταν ονομαστός τεχνίτης του δέρματος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μηχανισμός λειτουργίας της ασπίδας βασίζεται στην τριβή. Κατά την κρούση του δόρατος, η ασπίδα παρα μορφώνεται και η τριβή ανάμεσα στα στρώματα του δέρματος απορροφά την ενέργεια της κρούσης. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη ικανού αριθμού στρώσεων και, όπως αποδείχθηκε, οι επτά στρώσεις αποτελούν τον ελάχιστο (και ιδανικό) αριθμό, που κάνει την ασπίδα άτρωτη κάτω από τις δοσμένες συνθήκες (Εικ. 4). Το γεγονός αυτό, που επίσης επιβεβαιώνει απόλυτα τις ομηρικές περιγραφές, επαληθεύεται με τα παρόντα αποτελέσματα τόσο αριθμητικά όσο και πειρα ματικά με βάση τα μοντέλα της προηγούμενης περίπτωσης.

Εκτός από την αριθμητική έγινε και πειραμα τική μελέτη, κατά την οποία τα μοντέλα της ασπίδας κατασκευάστηκαν και δοκιμάσθηκαν σε διάτρηση, με τη βοήθεια αεροβόλου όπλου (Εικ. 5), του οποίου το βλήμα περιείχε ενέργεια όση και το δόρυ, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Δοκιμάστηκαν διάφοροι συνδυασμοί αριθμού και πάχους στρώσεων, με ίο συνολικό πάχος της ασπίδας να παραμένει σταθερό.

Επιβεβαιώθηκε απόλυτα ότι ο αριθμός των επτά στρώσεων είναι αναγκαίος για τη μη διά τρηση της ασπίδας και επίσης η ακρίβεια της ομηρικής περιγραφής ότι η τελευταία (όγδοη) στρώση του δέρματος συγκράτησε το δόρυ».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η μέχρι κεραίας επαλήθευση των (εξαιρετικά λεπτομερειακών) περιγραφών της Ιλιάδας για την κατασκευή και τη συμπεριφορά στη μάχη των ασπίδων του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός στην περιοχή της λεγόμενης πειραματι κής αρχαιολογίας. Αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες της εποχής εκείνης κατείχαν τεχνολογικές γνώσεις εξαιρετικά προηγμένες ακόμη και με σημε ρινά κριτήρια.

Ασφαλώς δεν υπάρχουν αποδείξεις επιστημονικής γνώσης που να στήριζε τις τεχνολογικές αυτές δυνατότητες και πάλι όμως εγείρονται ερωτηματικά που δύσκολα μπορούν να αγνοηθούν. Ιδιαίτερα εν όψει του τρόπου, με τον οποίο οι περιγραφές αυτές έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, δηλαδή προφορικά (τουλάχιστο μέχρι να εφευρεθεί η γραφή) από γενεά σε γενεά, χωρίς όμως να χάσουν την ακρίβεια και την αξιοπιστία τους.

Έτσι η ύπαρξη ενός θαυμαστού κόσμου, όχι μόνο γεμάτου με αρμονία και κάλλος αλλά και τεχνολογικά προηγμένου σε εκπληκτικό βαθμό, δεν αποτελεί προϊόν φαντα σίας ή ποιητικής έμπνευσης, αλλά φαίνεται να ήταν απόλυτα χειροπιαστή πραγματικότητα.

Του Σ.Α ΠαϊπέτηKαθηγητή Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πατρών

Πηγή