Ο κομήτης ISON μοιάζει με φτερωτό διαστημόπλοιο

Advertisements

Γραφικό της Nasa δείχνει πως τα αστέρια νετρονίων περιέχουν περισσότερη μάζα από τη Γη με μέγεθος σφαίρας ισάξιας του Μανχάταν

Με μία πρώτη ματιά μπορεί να μοιάζει με σκηνή από ταινία του Hollywood δείχνοντας την επικείμενη καταστροφή της πόλης από μία γιγάντια βολίδα (πρωτότυπο σενάριο)

Στην πραγματικότητα αυτή είναι η πρόσφατη προσπάθεια της διαστημικής υπηρεσίας να εξηγήσει τα περίπλοκα αστρονομικά φαινόμενα στους μαθητές. Ένα αστέρι νετρονίων, το πιο κοντινό αντικείμενο σε μία μαύρη τρύπα που μπορεί να παρατηρηθεί άμεσα από αστρονόμους συγκριτικά με μία δορυφορική εικόνα του Μανχάταν.

Τα αστέρια νετρονίων, περιέχουν περισσότερη μάζα από τον ήλιο σε μία σφαίρα με εύρος 10 με 15 μίλια. Το αστέρι νετρονίων είναι τόσο πυκνό στη Γη που ένα κουταλάκι του γλυκού ζυγίζει ένα δισεκατομμύριο τόνους.

Οι ερευνητές της Nasa απεκάλυψαν ένα μοναδικό άστρο που επισημάνθηκε τον Οκτώβριο του 2010 όταν εξερράγη απελευθερώνοντας τεράστια ποσότητα ακτινοβολίας Χ που τροφοδοτήθηκε από ένα μπαράζ θερμοπυρηνικών εκρήξεων στην επιφάνεια του αστεριού. Η ομάδα ελπίζει πως το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση του τι ακριβώς συμβαίνει όταν πεθαίνει ένα άστρο.

Dailymail / Μετάφραση epistimonikos

Εντυπωσιακές εικόνες του ηλίου που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια των ηλιακών καταιγίδων της περασμένης εβδομάδας

Αυτή τη βδομάδα συνέβησαν τεράστιες εκρήξεις στον ήλιο και η NASA κατέγραψε φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης.

Ο ήλιος έχει συλληφθεί στο απόγειο της δόξας του με όλη την δραστηριότητα να είναι ορατή στην επιφάνεια. Το παρατηρητήριο της NASA διαθέτει τη δυνατότητα να διαφοροποιεί τα επίπεδα θερμοκρασίας του ηλίου λαμβάνοντας εκπληκτικές καλειδοσκοπικές εικόνες.

Οι γιγάντιες ηλιακές εκρήξεις προκαλούν αναταράξεις στο γεωμαγνητικό πεδίο, αλλά δεν έχουν αναφερθεί προβλήματα με τα ηλεκτρικά συστήματα.

Παράλληλα τα χρώματα και οι σχηματισμοί στο βόρειο σέλας παραμένουν εντυπωσιακοί και άκρως εκπληκτικοί.

Dailymail / Μετάφραση epistimonikos

Βρέθηκε ο δίδυμος αδελφός της Γης

Το διαστημικό τηλεσκόπιο της NASA εντόπισε τον δίδυμο αδελφό της Γης σε τροχιά γύρω από ένα μακρινό άστρο παρόμοιο με τον ήλιο.

Το εύρημα αυτό σύμφωνα με επιστήμονες αποτελεί την ανακάλυψη του αιώνα καθώς πρώτη φορά ένας πλανήτης τέτοιου μεγέθους έχει ανιχνευθεί ενώ παράλληλα αποτελεί σημαντικό ορόσημο για το τηλεσκόπιο Kepler της NASA.

Πρόκειται για την 1η φορά που εντοπίζεται πλανήτης αυτού του μεγέθους σε άλλο ηλιακό σύστημα. Σύμφωνα με τους ερευνητές η ανακάλυψη εξωπλανητών (ο τεχνικός όρος ανακάλυψης πλανητών εκτός του ηλιακού μας συστήματος) αυξάνει τις πιθανότητες να βρεθεί ζωή σε άλλους κόσμους.

Παρά το γεγονός πως ο πλανήτης Kepler-20f έχει παχιά ατμόσφαιρα με υδρατμούς, η επιφάνειά του πιστεύεται πως είναι πολλή καυτή για να φιλοξενήσει ζωή.

Ένας 2ος πλανήτης στο ίδιο ηλιακό σύστημα, ο Kepler-20e είναι ελαφρώς μικρότερος από τη Γη και ακόμα πιο θερμός. Και οι 2 κόσμοι ολοκληρώνουν έναν κύκλο γύρω από το άστρο τους με «έτη» που διαρκούν μόλις 9 και 16 ημέρες αντίστοιχα.

Ο Dr. Francois Fressin, ένας από τους αστρονόμους από το κέντρο αστροφυσικής Harvard-Smithsonian του Cambridge στις ΗΠΑ δήλωσε «είναι η πρώτη φορά που η ανθρωπότητα κατάφερε να ανακαλύψει ένα αντικείμενο παρόμοιο με τον δικό μας πλανήτη γύρω από ένα αστέρι, οπότε ίσως καταφέρουμε να εντοπίσουμε και άλλα τέτοια παρόμοια. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα σημαντικό ορόσημο. Πιστεύω πως σε 10 ή 100 χρόνια, οι πολίτες αυτού του κόσμου θα κοιτάζουν στο παρελθόν και θα αναρωτιούνται πότε βρέθηκε ο πρώτος παρόμοιος σε μέγεθος πλανήτης με τη Γη. Είναι πολύ συναρπαστικό.»

Το μητρικό άστρο kepler-20 απέχει 945 έτη φωτός μακριά ούτε βρίσκεται εντός των κατοικήσιμων ζωνών όπου οι θερμοκρασίες είναι αρκετά ζεστές για να επιτρέπουν το επιφανειακό νερό αυξάνοντας τις πιθανότητες για ζωή.

Νωρίτερα αυτό τον μήνα το τηλεσκόπιο kepler ανακάλυψε τον -22b, έναν πλανήτη διπλάσιο της Γης που βρίσκεται στη μέση της κατοικήσιμης ζώνης τους. Αλλά οι επιστήμονες λένε πως ίσως να μην είναι κατάλληλος για ζωή. «θα μπορούσε να χωρέσουν 13 Γαίες μέσα στον -22» ανέφερε ο Δρ. Fressin. «το πιο πιθανό είναι να έχουμε έναν μίνι Ποσειδώνα, που δεν είναι κατάλληλος για ζωή. Ακριβώς επειδή ένας πλανήτης βρίσκεται σε κατοικήσιμη ζώνη, δεν πάει να πει πως είναι και κατοικήσιμος.»

Οι αστρονόμοι ξοδεύουν χρόνια ερευνών επιβεβαιώνοντας πως τα σήματα που ανιχνεύονται προέρχονται από πλανήτες. «Προσομοιώνουμε όλες τις πιθανές εναλλακτικές διαμορφώσεις και προσπαθούμε να ποσοτικοποιήσουμε την πιθανότητα πως ένα ψεύτικο σήμα θα προκύψει. Επιβεβαιώσαμε πως τα σήματα προέρχονταν από πλανήτη στο μέγεθος της Γης.»

Και οι 2 πλανήτες πιστεύεται πως είναι βραχώδεις , με συνθέσεις σιδήρου και πυριτίου και είναι αρκετά ζεστοί. Ο -20f διαθέτει θερμοκρασίες 426 βαθμών κελσίου και ο -20e, 726 βαθμούς.

Το ηλιακό αυτό σύστημα δεν είναι τεράστιο όπως το δικό μας. Στο δικό μας υπάρχουν μικροί, βραχώδεις κόσμοι κοντά στον ήλιο και προς τα έξω γίγαντες αερίων, ενώ οι πλανήτες του Kepler οργανώνονται σε εναλλασσόμενο μέγεθος, μεγάλοι, μικροί, μεγάλοι, μικροί.

Οι πλανήτες του Kepler-20 δε θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί στις τρέχουσες θέσεις τους. Αντιθέτως ο σχηματισμός τους θα έγινε πιο μακριά από το άστρο τους και στη συνέχεια να μετακινήθηκαν προς τα μέσα πιθανώς μέσω αλληλεπιδράσεων με το δίσκο του υλικού από το οποίο όλοι πλανήτες σε τροχιά σχηματίζονται.

Ο Kepler εντοπίζει αντικείμενα που προκαλούν ενδιαφέρον εξετάζοντας για αστέρια που εξασθενούν όταν οι πλανήτες περνούν από μπροστά τους. Για να επιβεβαιώσουν τη διέλευση πλανήτη, οι αστρονόμοι αναζητούν το αστέρι που ταλαντεύεται καθώς είναι βαρυτικά ρυμουλκούμενο σε τροχιά γύρω από το συνοδό του

Dailymail / Μετάφραση epistimonikos

Υπήρξε ένας επιπλέον πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα;

 

Μία προσομοίωση σε υπολογιστή έχει δείξει πως το ηλιακό μας σύστημα δε θα μπορούσε να σχηματιστεί χωρίς έναν επιπλέον πλανήτη. Αν η θεωρία αληθεύει, τι συνέβη σε αυτόν τον πλανήτη;

Μία νέα μελέτη βασισμένη σε προσομοίωση υπολογιστή έδειξε πως από το ηλιακό μας σύστημα απουσιάζει ένας πλανήτης. Στην πραγματικότητα, δίχως αυτόν, θα ήταν απίθανο να έχει σχηματιστεί σύμφωνα με τις εκθέσεις του physorg.com.

Η εντυπωσιακή ανακάλυψη δείχνει πως ο Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας δεν ήταν οι μόνοι πλανήτες γίγαντες αερίων κατά τη διάρκεια δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος. Έπρεπε να υπάρχει και ένας 5ος γίγαντας, παρόμοιος με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα σε τροχιά σχεδόν 15 φορές μεγαλύτερη σε σύγκριση με αυτή της Γης από τον ήλιο.

Ο DavidNesvorny από το Νοτιοδυτικό Ινστιτούτο Ερευνών του Κολοράντο, κατέληξε σε συμπέρασμα έπειτα από 6000 προσομοιώσεις σε υπολογιστή. Σχεδόν σε όλες τις προσομοιώσεις οι γίγαντες αεριών αλληλοκαταστρέφονταν. Στις λίγες δε που επιβίωναν οι γίγαντες,  μερικοί βραχώδεις πλανήτες όπως η Γη καταστρέφονταν. Μετά την προσθήκη του 5ου πλανήτη, ο Nesvorny ήταν σε θέση να βελτιώσει σημαντικά τις πιθανότητες σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Το ερώτημα όμως παραμένει: Αν από το ηλιακό μας σύστημα, λείπει ένας πλανήτης, τι του συνέβη;

Οι προσομοιώσεις εξηγούν τη μοίρα του 5ου πλανήτη. Στις περισσότερες από τις καλύτερες προσομοιώσεις, οι 5 γίγαντες αερίων ξεκίνησαν όλοι μαζί ενωμένοι σε μία μονάδα. Αλλά σύντομα οι ελαφρύτεροι πλανήτες , Ποσειδώνας και Ουρανός, εκδιώχθηκαν σε μία μεγαλύτερη τροχιά από τον Δία και τον Κρόνο και έτσι ο 5ος πλανήτης εκτινάχθηκε τελείως από το ηλιακό σύστημα μετά την στενή του επαφή με το Δία.

Εάν αυτό όντως συνέβη τότε κάπου εκεί έξω μπορεί να υπάρχει ένας γίγαντας αερίων που προέρχεται από το ηλιακό μας σύστημα και περιφέρεται άσκοπα στο χώρο. Το σενάριο αυτό ενισχύεται από τις πρόσφατες ανακαλύψεις της ελεύθερης διακύμανσης των πλανητών στο διαστρικό διάστημα που πιθανόν εκδιώχθηκαν από τα ηλιακά τους συστήματα. Με λίγη τύχη και έρευνα, ίσως κάποια μέρα ανακαλύψουμε τον δικό μας 5ο γίγαντα με τον ίδιο τρόπο.

mnn / Μετάφραση epistimonikos

Λεπτή ζώνη αντιύλης τυλίγει τον πλανήτη μας

Για πρώτη φορά Ιταλοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μια λεπτή ζώνη σωματιδίων αντιύλης, και συγκεκριμένα αντιπρωτονίων, «τυλίγει» γύρω-γύρω τον πλανήτη μας. Η ανακάλυψη έρχεται να επιβεβαιώσει τις μέχρι τώρα θεωρίες ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο μπορεί να παγιδέψει την αντιύλη.

Η επιβεβαίωση, η οποία παρουσιάστηκε στο περιοδικό αστροφυσικής «Astrophysical Journal Letters», σύμφωνα με το BBC και το «New Scientist», βασίζεται στα ευρήματα του ανιχνευτή κοσμικής ακτινοβολίας «Pamela», που εκτοξεύτηκε το 2006 πάνω σε ένα κατασκευασμένο στη Ρωσία δορυφόρο, προκειμένου να μελετήσει τα υψηλής ενέργειας σωματίδια, τα οποία καταφθάνουν στη Γη με προέλευση τον Ήλιο και το διάστημα πέρα από το ηλιακό μας σύστημα…..

Ένα μικρό μέρος από τα αντιπρωτόνια αυτής της κοσμικής ακτινοβολίας εγκλωβίζονται -εξαιτίας του μαγνητικού πεδίου που περιβάλλει τη Γη- στην εσωτερική ζώνη «Βαν Άλεν», που βρίσκεται πέριξ του πλανήτη μας και όπου τα φορτισμένα σωματίδια κινούνται κατά μήκος των γραμμών του γήινου μαγνητικού πεδίου. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρχει αρκετή αντιύλη κοντά στον πλανήτη μας, ώστε στο απώτερο μέλλον να αποτελέσει μια άκρως αποδοτική προωθητική ύλη για τα διαστημόπλοια, μια ιδέα που ήδη μελετά η NASA. Η παραγόμενη ενέργεια από την επαφή (αντίδραση) ύλης και αντιύλης είναι μεγαλύτερη και από την ενέργεια της πυρηνικής σύντηξης στα άστρα όπως ο ήλιος μας.

Τα αντιπρωτόνια -και γενικότερα η αντιύλη- εκμηδενίζονται όταν έρθουν σε επαφή με κανονική ύλη, εν προκειμένω με πρωτόνια. Όσα τέτοια σωματίδια δεν έρχονται αμέσως σε επαφή με την κανονική ύλη, παραμένουν εν ζωή για λεπτά ή και για ώρες, σχηματίζοντας έτσι μια ζώνη αντιύλης, η οποία αποτελεί «την πιο άφθονη πηγή αντιπρωτονίων κοντά στη Γη», σύμφωνα με τον ερευνητή Αλεσάντρο Μπρούνο του πανεπιστημίου του Μπάρι, έναν από τους επιστήμονες που μελέτησαν το φαινόμενο, σε συνεργασία με τον Πιερτζιόρτζιο Πικότσα του πανεπιστημίου της Ρώμης «Τορ Βεργκάτα» και άλλους ερευνητές.

Στο παρελθόν οι επιστήμονες είχαν ανακαλύψει μια άλλη μορφή αντιύλης, τα ποζιτρόνια (δηλαδή αντιηλεκτρόνια), να έχουν παγιδευτεί στις ζώνες ακτινοβολίας Βαν Άλεν και τώρα για πρώτη φορά εντοπίζονται και αντιπρωτόνια, που είναι πολύ βαρύτερα, καθώς έχουν μάζα περίπου 2.000 μεγαλύτερη από τα ποζιτρόνια.

Υπενθυμίζεται ότι άλλοι επιστήμονες, στο CERN, προσπαθούν -με τη βοήθεια ισχυρών μαγνητών- να παγιδέψουν αντιύλη για ικανό χρονικό διάστημα, ώστε να την μελετήσουν με την ησυχία τους και ήδη έχουν κάνει προόδους.