ΔΟΚΤΩΡ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ : ΤΟ ΑΠΟΣΤΑΤΙΚΟ DNA (ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ) Η ΠΟΡΝΗ ΒΑΒΥΛΩΝ

10537853_1507040902863435_6523158908023849858_nΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΦΗ
Δόκτωρ Ε. Λαμπράκης : Ενθυμίστε ότι, πολλοί από σας ακούτε την λέξη πόρνη Βαβυλών, η πόρνη Βαβυλών. Τι ήτανε η πόρνη Βαβυλών ; καταρχήν η Βαβυλών ήτανε μια πραγματική πόλη. Ένας πολιτισμός ο οποίος ανεπτύχθει θα έλεγα εδώ και 5000 με 6000 χρόνια στην περιοχή της Μεσοποταμίας έτσι την λένε και σήμερα και οι Εγγλέζοι οι φίλοι μας και οι Άραβες οι φίλοι μας την λένε Μεσοποταμία γιατί είναι ανάμεσα σε δύο ποταμούς, ο Ευφράτης και ο Τίγρης και σήμερα έτσι τους λένε, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Προσπάθησαν με κάθε τρόπο να αλλάξουν τους συμβολισμούς, την γλώσσα. Καταρχήν να σας πω κάτι πολύ σημαντικό, ξέρετε πως διαβάζεται η πρωτο-Ελληνική γραφή ; Η πρωτο-Ελληνική γραφή διαβάζεται από δεξιά προς τα αριστερά και από κάτω προς τα πάνω. Αρχίζουμε λοιπόν τώρα να ξετυλίγουμε λίγο το κουβάρι, γιατί και ποιος άλλαξε την γραφή την Ελληνική ; Πριν από, νομίζω μία ή δύο ημέρες ανακοινώθηκε στο ιντερνέτ ότι βρέθηκε μία πλάκα, που νομίζετε ; στο Μίσιγκαν των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία φέρει Ελληνική γραφή και χρονολογήθηκε ξέρετε πόσο 2657 π.χ. που σημαίνει περίπου 500 χρόνια από σήμερα, νομίζω υπάρχει σε κάποια από τις ιστοσελίδες τις δικές μας αυτή, φανταστείτε τώρα τι μας διδάσκουν στο σχολείο ότι το Ελληνικό αλφάβητο μας το φέρανε οι Φοίνικες λέει περίπου το 1100 π.χ. τώρα έρχεται μία πλάκα η οποία είναι γραμμένη μετά την αποστασία διότι είναι γραμμένη με τον καινούριο τρόπο γραφής. Ο πρωτο-Ελληνικός τρόπος γραφής σας είπα διαβάζεται από δεξιά προς τα αριστερά και από κάτω προς τα πάνω. Αρχίζουμε λοιπόν να τοποθετούμε σιγά σιγά, που ακριβώς και πως έγινε η αποστασία.
Αν ρώταγα κάποιον από σας ή όλους μαζί να μου πουν την ιστορία του Νώε ή του Μαθουσάλα και τους ρώταγα κατόπιν, ήταν Εβραίοι αυτοί οι άνθρωποι ; θα απαντούσατε ναι, διότι έχει περάσει μέσα στον εκπαιδευτικό κώδικα όλων των λαών ότι ο Νώε, ο Μαθουσάλας και όλοι αυτοί που ονομάζουν οι πατέρες , οι προπάτορες ότι ήσαν όλοι Εβραίοι. Αυτό λοιπόν, δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψεύδος από αυτό. Η Εβραϊκή θρησκεία ως θρησκεία οριοθετήθηκε μόλις το 1250 π.χ., δεν υπήρχε Εβραϊκή θρησκεία πριν, έτσι ; είναι ακριβώς τα κείμενα σας είπα προηγουμένως που υπάρχουν και τα οποία θα τεθούν στην διάθεση του Ελληνισμού συντόμως, χρονολογούνται ακριβώς το 1250 π.χ. Δηλαδή τυχαίνει ακριβώς την ίδια χρονολογία που δημιουργήθηκε η Εβραϊκή θρησκεία να περιγράφεται και το πώς ακριβώς έγινε η αποστασία, επομένως θα ανατρέξουμε ιστορικά τι έγινε πριν από εκεί για να αντιληφθούμε την ιδιαιτερότητα των Ελλήνων.

ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ & ΟΙ ΘΕΟΤΗΤΕΣ

Θέλω να παρατηρήσετε τις σημαίες των χωρών, όλων των Αραβικών χωρών της Τουρκίας, της Κίνας, της Μογγολίας, τι θα διαπιστώσετε ; ακόμα και της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ξέρετε ότι το μισοφέγγαρο με ένα αστέρι στην μέση είναι το σήμα όλων των Αραβικών χωρών. Των Εμιράτων, της Σαουδικής Αραβίας, της Περσίας, της Τουρκίας, της Κίνας, της Μαλαισίας, της Ινδονησίας και ένα αστέρι στην μέση. Ξέρετε τι είναι αυτό ; Αυτό είναι ο εξής συμβολισμός το μεν μισοφέγγαρο είναι το σπίτι του Γιακβέ, το δε αστέρι στην μέση είναι η Αφροδίτη. Εγώ τώρα θέλω να αποσυμβολίσουμε λιγάκι μαζί αν θέλετε τι ακριβώς σημαίνουν αυτά για να καταλάβετε. Η Αφροδίτη η θεά της ομορφιάς υποτίθεται ότι συνεργάστηκε με το μισοφέγγαρο για την αλλοίωση του DNA στον πλανήτη. Αυτό το οποίο δημιουργήθηκε λοιπόν από την συνεργασία της Αφροδίτης και του μισοφέγγαρου το Γιακβέ δηλαδή, μία μυθική προσωπικότητα η οποία ουσιαστικά ίδρυσε την Βαβυλώνα, το όνομά του ήταν Νιμρώντ. Ο Νιμρώντ λοιπόν ο οποίος ίδρυσε τις πέντε μεγάλες πολιτείες στην περιοχή της Βαβυλωνίας. Όταν απέθανε ο πατέρας του ενυμφέυθει την μητέρα του η οποία ονομαζόταν Σεμίραμις, το όνομά της το πραγματικό ήταν Σεμίραμις αλλά επειδή την εποχή εκείνη ακριβώς έγινε η αποστασία δηλαδή εκεί ακριβώς άρχισαν τα γενετικά πειράματα για την αλλαγή του DNA των ανθρώπων έχουμε τώρα την Σεμίραμις την οποία την λέμε Αστάρτη. Η ίδια τον εαυτό της τον ονόμασε Αστάρτη στα Ελληνικά ενώ στην δική τους γλώσσα την ονόμασε Ιστάρ αλλά την προφέρουνε Ίστερ, Ίστερ το προφέρουν. Έκανε ένα γιο που λεγότανε Σαμσέζ. Ο Σαμσέζ λοιπόν, έκανε γιο τώρα ο Νιμρόντ με την Σεμίραμις έκανε τον Σαμσέζ και στον οποίον άρεσαν, λέει ότι, ήλθε, κατέβηκε, λέει ο Σαμσέζ με ένα αυγό από τον πλανήτη Αφροδίτη. Το αυγό λοιπόν κατέβηκε λέει από την Αφροδίτη και γονιμοποίησε την Ιστάρ και έτσι δημιουργήθηκε ο Σαμσέζ.
Για τους φίλους μας του Εβραίους να τους πληροφορήσουμε παρόλο που δεν θέλουνε να το παραδεχτούν, την εποχή που εγεννήθει ο Χριστός εντός εισαγωγικών, όταν δηλαδή άρχισε ο χριστιανισμός όλοι οι Εβραίοι την εποχή εκείνη ελάτρευαν τον Σαμσέζ, ο Νιμρόντ ο πατήρ, ο Νιμρόντ απεικονίζεται στην Βαβυλωνιακή θρησκειολογία σαν, πήρε το όνομα Μολόχ, είναι ο γνωστός Μινώταυρος της Κρήτης.

Ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ & ΤΟ ΓΕΝΕΤΙΚΟ DNA

Ακούτε λοιπόν τώρα και τον μύθο του Μινωταύρου. Ο Μίνωας ο οποίος είναι ο Έλλην ο προ της αποστασίας δεν παραδέχθηκε την κυριαρχία του Μινωταύρου και τον έκλεισε στον λαβύρινθο, δηλαδή δεν αποδέχθηκε ποτέ ο Ελληνισμός τον καινούριο άρχοντα του πλανήτη ο οποίος ήταν η συνεργασία του Νιμρόντ, της Ιστάρ, του Γιακβέ τον οποίον με μεγάλη ευκολία αποδέχτηκαν οι Εβραίοι. Αυτή λοιπόν ήταν, αυτή ήταν η θεότητα που ελάτρευαν οι Εβραίοι, και εάν δείτε ιδιαίτερα στην Ασκελόν στο Ισραήλ, η Ασκελόν ήταν μία από τις πολύ αρχαίες πόλεις του Ισραήλ. Όλα τα ειδώλια τα οποία βρίσκουν έχουν να κάνουν με την κεφαλή του ταύρου ή με το σώμα της κουκουβάγιας που αντιπροσωπεύει την θεά Αθηνά.
Θέλω όμως να σας πάω λίγο πίσω στο όνομα Ίστερ, τα κόκκινα αυγά. Ο Σαμσέζ λοιπόν ήταν ένα παιδί το οποίο του άρεσαν πάπα πολύ τα κουνέλια και ενώ κυνηγούσε κουνέλια, λέει, μία μέρα ένα αγριογούρουνο τον σκότωσε. Ο μύθος λοιπόν αυτός, ακούστε, Ίστερ είναι η μαμά τα κουνέλια άρεσαν στον Σαμσέζ και με αυγό κατέβηκε από την Αφροδίτη. Είναι αυτά τα οποία χρησιμοποιούμε για το Πάσχα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος λοιπόν όταν δημιούργησε την Χριστιανική θρησκεία, γιατί ο Μέγας Κωνσταντίνος την δημιούργησε, πνευματικά μεν την δημιούργησε ο Παύλος αλλά νομοτυπικά την δημιούργησε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Ο μέγας Κωνσταντίνος λοιπόν τους τρεις πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού το Πάσχα εορταζόταν από τους Εβραίους και τους Χριστιανούς την ίδια ακριβώς ημέρα διότι υποτίθεται όταν έφυγαν οι Εβραίοι από την Αίγυπτο που πέρασε ο άγγελος σφάξαν το αρνί και βάλαν το αίμα πάνω από τις πόρτες για να μην πάμε στην ιστορία και χαθούμε να επανέλθουμε λοιπόν να δούμε ακριβώς από πού και πως έχει καταληφθεί ο Ελληνισμός. Ο μύθος λοιπόν του Μινωταύρου μας παραπέμπει στην πόρνη Βαβυλών. Το όνομα πόρνη Βαβυλών το έδωσε η ίδια η Εσθήρ την οποία την ονόμασε, το Ίστερ δηλαδή, όχι Εσθήρ, Ιστάρ αλλά το Εσθήρ το εβραϊκό από εκεί προέρχεται και το οποίον είναι η Αστάρτη δηλαδή η Αφροδίτη. Ο θεός Μολόχ λοιπόν ο οποίος είναι ο Νιμρόντ και ο οποίος είναι ο μεγάλος άρχων που δημιουργήθηκε από την γενετική παρέμβαση στο DNA στην Βαβυλωνία. Επειδή ήταν ένας πολύ πολεμικός θεός εντέλει βρήκε τον μάστορά του υποτίθεται και ο μάστοράς του δεν ήταν άλλος από τους Ολυμπίους. Αυτός είναι ο συμβολισμός, όταν έγινε λοιπόν η μάχη των Τιτάνων με τους Ολυμπίους, των αποσταστών με τους Ολυμπίους ο Νιμρόντ κόπηκε κομμάτια και η Ισθάρ μάζεψε όλα τα κομμάτια και ξανάφτιαξε τον Νιμρόντ εκτός από ένα, και αυτό το ένα ήταν το γενετήσιο όργανο του Νιμρόντ. Χάθηκε λοιπόν λέει, προσέξτε τι λέει, ότι χάθηκε η δυνατότητα να συνεχίσει υποτίθεται η παρέμβαση στο DNA. Αυτό είναι ο αποσυμβολισμός του μύθου. Μην ξεχνάτε τον ίδιο μύθο έχουμε και στην Αίγυπτο Όσιρης και Ίσις, μην ξεχνάτε τον ίδιο μύθο έχουμε και στην Ελλάδα ο Ησίοδος. Ο Δίας, λέει, τι έκανε, απέκοψε το γενετικό όργανο του Κρόνου. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι έχουμε τον Δία από την Ελληνική ιστορία-μυθολογία κόβει το γενετικό όργανο του Κρόνου και έχουμε και την Ιστάρ στην Βαβυλωνία που έχασε το γενετικό όργανο του Νιμρόντ. Εδώ λοιπόν οριοθετείται, για να μην υπάρξει σύγχυση στο μυαλό των συν-Ελλήνων που μας ακούν, εδώ τώρα αρχίζουμε και οριοθετούμε σιγά σιγά που άρχισε και πως δημιουργήθηκε αυτή η παρέμβασης στο γενετικό DNA.

ΙΑΠΕΤΟΣ
ΝΩΕ, ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ, ΟΜΗΡΟΣ, ΗΣΙΟΔΟΣ

Θυμάστε ότι ο Νώε μας λένε οι Εβραίοι, ο οποίος βεβαίως και δεν ήταν Εβραίος γιατί ο Νώε για μας ήταν ο Δευκαλίων. Δεν μπορεί να υπήρξε και Νώε και Δευκαλίων, έτσι δεν είναι ; ή ο ένας ή ο άλλος υπήρξε. Να πάρουμε όμως των Εβραίων την άποψη, λένε λοιπόν ότι ο Νώε είχε τρία παιδιά τον Σεθ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ. Το Ιάπετ που παραπέμπει ; Ακριβώς ! κάποιος λοιπόν μας λέει ψέματα έτσι ; ή ο Ησίοδος μας λέει ψέματα ή η Παλαιά Διαθήκη μας λέει ψέματα. Είναι δυνατόν τώρα να έχουμε ένα εβραϊκό όνομα με το όνομα Ιαπετός ; δεν έχουμε. Προσέξτε όμως τι λέει, ότι ο Χαμ, ακούτε τους συμβολισμούς, κάποια στιγμή είδε τον πατέρα του γυμνό στην σκηνή, έκανε ματάκι λέει ο Χαμ, και ενώ έκανε, φώναξε τα άλλα αδέλφια του να δουν τον πατέρα του, δεν ξέρουμε γιατί ήταν γυμνός, δεν χρειάζεται και να μάθουμε, λοιπόν εφώναξε λέει τον Σεθ και τον Ιάφεθ, Ιαπετό οι οποίοι για να μην ντροπιάσουν τον πατέρα τους πήρανε λέει χλαμύδες και πηγαίνοντας πίσω πίσω, μπήκαν στην σκηνή και σκέπασαν τον Νώε ούτως ώστε να μην, τι έκανε τώρα ο Χαμ ; Ο Χαμ πήρε την κατάρα του Νώε να είναι συνεχώς κυνηγημένος και λέει η εβραϊκή λοιπόν ας την πούμε ιστορία, μέσω της Παλαιάς Διαθήκης ότι ο Χαμ είναι εκείνος ο οποίος είναι προπάτορας όλων των Αφρικανικών χωρών γι’ αυτό λέει η Αφρική σήμερα δεν είναι προηγμένη και υπάρχει τέτοια μεγάλη πείνα, και όλη αυτή, αυτή είναι η δικαιολογία. Από την άλλη μεριά ο Ιαπετός είναι εκείνος ο οποίος έδωσε λέει έδωσε την αρχή και εδημιούργησε τα γένη των Κινέζων, των Μογγόλων, των Ινδών, των Αράβων, καταλάβατε ; τι σημαίνει εδώ ; ότι κατά την διάρκεια που έγινε αυτή η παρέμβαση η γενετική άλλοι με συνωμότησαν και εγίναν αποστάτες άλλοι δε δεν είναι αποστάτες.
Κοιτάξτε υποτίθεται ότι ο κατακλυσμός έγινε πριν από 9000 τάδε χρόνια, δηλαδή γύρω στα 7500 χιλιάδες χρόνια π.χ. Να σκεφτείτε ότι η Αθήνα προϋπήρχε αυτής της εποχής. Η Αθήνα προϋπήρχε του κατακλυσμού σαν Αθήνα. Τα πρώτα δείγματα πολιτισμού στην Αθήνα, καταρχήν η Αθήνα ονομάζετο Κρανεαί. Ο Κραναός ήταν ο πρώτος και ο υιός του Κραναού ήτανε ο Ερεχθεύς και κατόπιν ήτανε ο Κάδμος ;
Αυτό δεν είναι αλήθεια, η ακρόπολης των Αθηνών έγινε εξ αρχής, θα πάμε μία άλλη φορά να συζητήσουμε το θέμα Αθήνα. Θέλω σήμερα να δούμε πως και που έγινε η αποστασία για να καταλάβουνε οι Έλληνες ότι εάν πριν από 6, 7000 χρόνια, καταρχήν έχουν την γραφή όπως είναι η σημερινή γραφή το παραμύθι περί φοινικικής γραφής τελειώνει !!! το δεύτερο, μπορούνε να μας φέρουν οι Εβραίοι το πρώτο δείγμα της Παλαιάς Διαθήκης γραπτό μνημείο ; Ξέρετε ότι ο Ησίοδος εντέλει αποφάσισε η επιστημονική κοινότητα ότι ήταν προ του Ομήρου. Εάν λοιπόν ο Ησίοδος έγραψε «Έργα και ημέρε», «Θεογονία», «Ασπίς Ηρακλέους», κτλ. εάν τα έγραψε το 1200 ή το 1250 π.χ. αντιλαμβάνεστε ότι η αποστασία έγινε την εποχή που έγινε ο Ησίοδος, γραπτό μνημείο όμως που να ονομάζεται «Παλαιά Διαθήκη» δεν υπάρχει. Όταν οι Πτολεμαίοι αποφάσισαν να κάνουν την βίβλο των Εβδομήκοντα δεν υπήρχε γραπτό. Τώρα όμως πρέπει να σας πω ότι γραπτό υπάρχει και όταν διαβαστεί αυτό το γραπτό δεν θα έχουν που να κρυφτούν οι Εβραίοι. Ότι έχει διδαχτεί η ανθρωπότητα εδώ και 5000 χρόνια καταρρίπτεται. Αντιλαμβάνεστε ότι όταν αυτά τα γραπτά ‘ρθουν στο φως και σας διαβεβαιώ ότι θα ΄ρθουν στο φως και όχι στο απώτερο μέλλον αλλά στο εγγύς μέλλον θα αντιληφθείτε το μέγεθος της αποστασίας αλλά και το μέγεθος και την μεγαλοσύνη του Ελληνισμού.

ΟΙ ΘΕΙΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο λόγος που τα είπα αυτά σήμερα είναι γιατί θέλω να αρχίσουν οι αγαπητοί μας συν-Έλληνες και οι συν-Ελληνήδες να αντιλαμβάνονται την ιδιαιτερότητα με την οποία είναι προικισμένοι από τις θείες δυνάμεις. Ότι βλέπουν στον πλανήτη, ότι αντιπαράθεση βλέπουν γίνεται μέσα στο αποστατικό στρατόπεδο με απώτερο σκοπό άλλος λίγο άλλος πολύ να έχει το ανθρώπινο γένος σκλαβωμένο. Άλλος μεν θέλει όλο τον πλανήτη να έχει πλέον μία θρησκεία, έναν αρχηγό, η δε Δευτέρα ομάδα θέλει να διατηρήσειτις εθνικές του ταυτότητες αλλά να υπακούνε όλοι σε κάποια συγκεκριμένη αρχή. Επομένως ο Έλληνας τώρα ο οποίος φιλοκαλεί. Το κάλος και η αρμονία είναι τα πρώτα χαρακτηριστικά ακολουθεί ελευθερία δικαιοσύνη και ισηγορία, αυτά λοιπόν είναι αδύνατον να τα αποδεχθεί η ανθρώπινη κοινότητα όπως είναι σήμερα μετά την αποστασία. Ισηγορία, Ελευθερία, Αρετή και Δικαιοσύνη είναι έννοιες αυτονόητες στην ανθρώπινη υπόσταση του Έλληνα οι οποίες είναι υπέρ των δυνάμεων του θείου. Όταν ο Θέογνης λέει στον Δία, «Ζευ
φίλε θαυμάζω σε», και όταν ο Προμηθέας λέει στον Δία, «Δεν πρόκειται ποτέ να υποχωρήσω και να κάνω αυτό που μου λες γιατί η Δικαιοσύνη προστάζει κάτι άλλο». Λέει ο Προμηθέας, ο Τιτάνας Προμηθέας, λέει στον Δία τον θεό των θεών με τον οποίο συναλλάσσεται ευθέως και του λέει δεν είσαι δίκαιος αυτήν τη στιγμή εγώ πιστεύω ότι είμαι δίκαιος και κάνε με ότι θέλεις έχεις την δύναμη μπορείς να με βάλεις εκεί αλλά η στάση αυτή του Προμηθέα εντέλει αναγκάζει τις θείες δυνάμεις να στείλουν τον Ηρακλή να απελευθερώσει τον Προμηθέα. Διότι εγνώριζαν δηλαδή οι θείες δυνάμεις ότι πραγματικά είχε δίκιο ο Προμηθέας. Ο Προμηθέας λοιπόν είναι εκείνος ο οποίος οριοθετεί και σηματοδοτεί την εποχή της αποστασίας. Όλη η διαδικασία έγινε στην πόρνη Βαβυλώνα και ο συμβολισμός του μισοφέγγαρου με την Αφροδίτη στην μέση, το Ιστάρ δηλαδή, το παρέλαβε ο Μέγας Κωνσταντίνος και έτσι το ονομάζουν τώρα όλοι οι Δυτικοί λαοί το Πάσχα το λένε Ίστερ έχουμε τα κουνέλια και τα αυγά. Είναι καθαρά παγανιστικές συνήθειες δεν έχουν να κάνουν τίποτα με την ανάσταση του Χριστού.
Σιγά σιγά κάθε φορά που ασχολούμαστε με τα θέματα θα αρχίσει ο Έλληνας να αντιλαμβάνεται το μέγεθος πραγματικά της απάτης που υπάρχει σε όλο τον πλανήτη. Ξεκινώντας από το αξιόγραφο έναντι του χρεογράφου, από το Ίστερ το οποίο είναι παγανιστική λατρεία της θεάς Ιστάρ δηλαδή της Αφροδίτης και η οποία δεν έχει καμία σχέση με τον χριστιανισμό καταλαβαίνετε το μέγεθος της απάτης που υπάρχει μεταξύ αυτών των δύο και τι διακινείται στις ανθρώπινες κοινωνίες για τα προηγούμενα 6, 7000 χιλιάδες χρόνια. Ότι έχουμε ακούσει, ότι έχουμε διδαχθεί δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια. Τελικά σας είπα στον πλανήτη είμαστε εμείς και αυτοί.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Εμείς τώρα παραδείγματος χάριν να πάρουμε τους πολιτικούς εντός εισαγωγικών τους δικούς μας, πέραν του γεγονότος ότι είναι αποστατικό DNA δεν έχουνε καμία επαφή με τον Ελληνισμό, γιατί ; όχι από δικό τους σφάλμα, δεν το διδάχτηκαν, που είναι το σφάλμα ; ότι ο νους, έχουν διάνοια. Η διάνοια τι είναι, ο νους του Διός. Ο νους του Διός λοιπόν είναι προίκα όλων των ανθρώπων ιδιαιτέρως δε των Ελλήνων. Έχουν υποχρέωση να ερευνήσουν εάν αυτά που υπηρετούν έχουν σχέση με την αλήθεια. Έχουν υποχρέωση ο Βενιζέλος, ο Σαμαράς και οποιοσδήποτε άλλος Στουρνάρας ή Χαρδούβελης πως τον λένε, να πουν ότι δεν χρωστάτε αξιόγραφο, δεν πήρατε ποτέ αξιόγραφο, χρεόγραφο σας δανείσανε, άρα λοιπόν δεν χρωστάτε τίποτα. Όταν σας ζητάνε να δώσετε τα νησιά σας, τα σπίτια σας, να δώσετε τις ακτές σας, όταν σας ζητάνε να πουλήσετε τα κτήρια, ακόμα και τις Θερμοπύλες. Και τις Θερμοπύλες θέλουν να πουλήσουν, είναι επειδή τα 100 φασόλια είναι μόνο 100. Που θα βρεις τα δύο να του τα δώσεις πίσω ; Επειδή δεν σου έδωσε ποτέ αξιόγραφο αλλά σου έδωσε πάντα χρεόγραφο να του δώσεις και εσύ ένα άλλο χρεόγραφο ή να συνεργαστείς με εκείνους οι οποίοι θέλουν να επαναφέρουν την ροή ούτως ώστε τα χρήματα, και δεν εννοώ μόνο τα λεφτά εννοώ ότι χρησιμοποιεί ο άνθρωπος να είναι αξιόγραφο και όχι χρεόγραφο. Αυτή η κίνηση είναι που έγινε στο Μονακό από τους 57.
Με αρχηγό την Ελβετία έχουν συνυπογράψει 157 χώρες. Αυτές οι 157 χώρες είναι εκείνες οι οποίες αντιμάχονται την Νέα τάξη πραγμάτων. Θυμάστε ότι σας είπα στο αποστατικό στρατόπεδο έχουμε δύο φατρίες. Η μία θέλει ένα αρχηγό και όλους σκλάβους η άλλη θέλει διατήρηση των εθνικών ταυτοτήτων. Η μία θέλει, τι ακριβώς θέλει ;
ΕΙ – Ε.Ν.D. ΟΜΙΛΙΑ ΔΟΚΤΩΡ Ε. ΛΑΜΠΡΑΚΗ & ΑΝΤΩΝΗ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟ 18.7.2014 ART FM RADIO CYPRUS

ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΣΗ: ΒΙΚΥ ΔΡΟΣΟΥ, ΜΑΡΙΑ ΓΚΟΝΤΖΗ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΤΣΙΚΟΥ, ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΑΓΕΝΑ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ & ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ: ΑΔΡΙΑΝΟΣ ΜΠΕΖΟΥΓΛΩΦ
ΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΕΙ-ΕΝD ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ

Advertisements

Απίστευτα προηγμένη τεχνολογία στα Ομηρικά Έπη

Τα Ομηρικά έπη, πριν απ’ όλα, δίδαξαν την Ελληνική γλώσσα, σε τέτοιο μάλιστα σημείο εξοχότητας, ώστε να αποτελούν κορυφαία λογοτεχνικά αριστουργήματα. Υπήρξαν ένα ευαγγέλιο για τον ελληνικό λαό, ένα ευαγγέλιο απαλλαγμένο γενικά από στοιχεία μαγείας, μεταφυσικής ή δεισιδαιμονίας. Επιπλέον μέσα από αυτά οι Ελληνες διδάχθηκαν πρότυπα τιμής, ευγενούς ανατροφής και ορθής γλώσσας.

Τα Ομηρικά έπη δίδαξαν επίσης ιστορία -την ιστορία των αρχών της μινωικής και της μυκηναϊκής εποχής- ενώ αποτελούν τον προάγγελο μιας νέας εποχής, δίνοντας στον αναδυόμενο ελληνικό λαό το στέρεο εκείνο θεμέλιο, πάνω στο οποίο οικοδόμησε έναν καινούριο πολιτισμό, παρέχοντας του ταυτόχρονα πρότυπα ορθής συμπεριφοράς, περηφάνια κι αξιοπρέπεια.

ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

H παλαιά αντίληψη, ότι η αναζήτηση επιστημονικού γνωστικού περιεχομένου στα Ομηρικά έπη είναι άσκοπη, αποδεικνύεται από τα πράγματα ανυπόστατη. Είναι γεγονός ότι σε ένα επικό ποίημα υπάρχουν πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα στη σωστή απόδοση εννοιών, πραγμάτων και γεγονότων, ενώ η ανάμιξη του παλαιού με το νέο είναι αναπόφευκτη. Όμως υπάρχουν περιγραφές, οι οποίες για ένα ειδικό επιστήμονα ή τεχνικό, είναι αναμφίβολα εξαιρετικά αποκαλυπτικές.

Το επιστημονικό περιεχόμενο των Ομηρικών επών καταγράφεται από τον Κ. Ζέγγελη ήδη το 1911. Σήμερα όμως, μετά από ένα αιώνα και με δεδομένη την πρόοδο των επιστημών που συντελέστηκε σ’ αυτό το διάστημα, είναι βέβαιο ότι τα επιστημονικά στοιχεία που περιέχονται στα έπη είναι πολύ περισσότερα από όσα αναφέρονται.

Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι τα πελώρια αυτά μνημεία της ανθρωπότητας πρέπει, τουλάχιστον κάθε εκατό χρόνια, να επανεξετάζονται από τους επί μέρους ειδικούς, με τη βεβαιότητα ότι θα ανακαλυφθεί καινούρια γνώση!

Όπως μάλιστα αποδεικνύεται στη συνέχεια, δεν πρόκειται για απλές καταγραφές που υπαινίσσονται την ύπαρξη επιστημονικής γνώσης, αλλά σχεδόν για ουσιαστική επιβεβαίωση ότι οι Έλληνες της ομηρικής εποχής ήταν κάτοχοι προηγμένης τεχνολογικής γνώσης. Οι υπάρχουσες περιγραφές επιτρέπουν όχι μόνο τη διαπίστωση αυτή, αλλά καθιστούν δυνατή την ανακατασκευή των εξεταζομένων στοιχείων, ώστε να μπορούν να μελετηθούν πειραματικά για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με την απόδοση και τις δυνατότητες τους.

Η παρούσα έρευνα ασχολείται με τα αμυντικά όπλα των Ελλήνων και συγκεκριμένα με δύο περιγραφές ασπίδων, οι οποίες εμφανίζουν στοιχεία μιας τεχνογνωσίας που αγγίζει τα επίπεδα της σύγχρονης τεχνολογικής γνώσης! Τα παραδείγματα αυτά βρίσκονται στο κατ’ εξοχήν πολεμικό έπος, την Ιλιάδα.

Ή Ιλιάδα, ως υπέροχο “λογοτεχνικό μνημείο, φαίνεται να έχει συσσωρεύσει τις πολιτιστικές προσπάθειες πολλών γενεών μέσα σε πολλούς αιώνες. Το αξιοσημείωτο είναι ότι δεν εμφανίστηκε κατά το τέλος ή το απόγειο του ελληνικού πολιτισμού, αλλά μάλλον κατά το ξεκίνημα του.

Ο Όμηρος εμφανίζεται ως κήρυκας ή προάγγελος του πνευματικού πολιτισμού της Ελλάδας, της Ευρώπης και της Δύσης γενικότερα – ένας κήρυκας με ανάστημα τόσο γιγάντιο που ακόμα και σήμερα μας επισκιάζει. Η Ιλιάδα είναι ένα πολεμικό αφήγημα: οι συγκρούσεις ανάμεσα σε πρόσωπα και εμπολέμους είναι τρομακτικές.

Αντίστοιχα το τεχνολογικό περιεχόμενο της είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς τα επινοήματα, τα τεχνάσματα αλλά και η βαθιά γνώση τεχνικών μεθόδων, που σχεδόν ακουμπούν τα σύνορα της σύγχρονης τεχνολογίας, βρίσκονται εκεί σε αφθονία.

ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΙΚΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ!

Τα εν λόγω παραδείγματα αφορούν στις ασπίδες του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου. Και οι δύο είναι κατασκευές πολύστρωτες (laminatedstructures), αποτελούνται δηλαδή από επάλληλα ελάσματα ή στρώσεις υλικών με διαφορετικές ιδιότητες, κατάλληλα συνδεδεμένες μεταξύ τους, με τρόπο που τελικά οι ιδιότητες της κατασκευής είναι εξαιρετικά αναβαθμισμένες έναντι μιας κατασκευής, φτιαγμένης από ένα και μοναδικό υλικό. Τέτοιες κατασκευές χρησιμοποιούνται σήμερα κατά κόρον στις σύγχρονες βιομηχανικές αλλά και αεροδιαστημικές κατασκευές.

Όμως η λειτουργία κάθε μιας από τις ασπίδες αυτές στηρίζεται σε διαφορετική αρχή της μηχανικής επιστήμης.

Για να μελετηθεί κάθε ασπίδα ως πολύστρωτη κατασκευή, απαιτήθηκε η ανάπτυξη ενός θεωρητικού μοντέλου. Ειδικά για την ασπίδα του Αίαντα, τα απαιτούμενα υλικά δεν ήταν απαγορευτικά από οικονομική άποψη, όπως για την ασπίδα του Αχιλλέα. Έτσι μπόρεσε να κατασκευαστεί και το φυσικό μοντέλο, δηλαδή μια πλήρης σειρά δοκιμίων, η συμπεριφορά των οποίων δοκιμάστηκε πειραματικά!

Η ανάπτυξη των μοντέλων βασίστηκε σε μια σειρά παραδοχών, οι οποίες όμως ήταν απόλυτα ρεαλιστικές. Π.χ., ότι οι επάλληλες στρώσεις ήταν ισοπαχείς, ότι το συνολικό βάρος της ασπίδας δεν ξεπερνούσε τις δυνατότητες του ανθρώπου που τη χρησιμοποιούσε, έστω κι αν ήταν ημίθεος, ότι η κινητική ενέργεια του δόρατος, τη στιγμή που κτυπούσε την ασπίδα, ήταν όση περίπου και του ακοντιστή που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στο αντίστοιχο άθλημα κ.λπ.

Τα κείμενα της Ιλιάδας είναι, όπως θα δούμε, εξαιρετικά διαφωτιστικά και παρέχουν επαρκή δεδομένα, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως σημείο εκκίνησης για την αριθμητική προσομοίωση του κάθε όπλου και της συμπεριφοράς του: Ένα δόρυ με αιχμή από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο του κασσιτέρου) έκρουσε την ασπίδα. Αν και η ακριβής γεωμετρία της ασπίδας και του δόρατος δεν είναι επακριβώς γνωστή, από τα αρχαιολογικά ευρήματα προκύπτουν σημαντικά στοιχεία, καθώς σχηματικές και ζωγραφικές αναπαραστάσεις μπορούν να είναι εξαιρετικά εύγλωττες.

Οι ακριβείς ιδιότητες των σχετικών υλικών προσδιορίστηκαν σχετικά εύκολα, είτε μέσα από την αντιστοιχία προς σύγχρονα υλικά με ανάλο γη σύνθεση και μεθόδους παραγωγής είτε μέσα από πειραματικό προσδιορισμό.

Τέλος, η διερεύνηση των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς των ασπίδων έγινε με την αριθμητική επίλυση του προβλήματος της δυναμικής επαφής ανάμεσα σ’ αυτές και το δόρυ. Το πρόβλημα αυτό συγκεντρώνει την προσοχή των ερευνητών κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες, καθώς αφορά στην κρούση βλημάτων με μεγάλες ταχύτητες, τον σχεδιασμό και ανάλυση πυρηνικών όπλων, την ασφάλεια πυρηνικών αντιδραστήρων, την ταχεία διαμόρφωση μετάλλων και πολλά άλλα, οδήγησε δε στην ανάπτυξη νέων, προηγμένων αλγορίθμων και κωδίκων υπολογιστών.

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ

Οι πληροφορίες που δίνονται στην Ιλιάδα για την ασπίδα του Αχιλλέα, εκτός από τη μακρά περιγραφή των εξωτερικών της παραστάσεων, είναι οι εξής:

α) Η πρώτη περιγραφή ρομπότ στην ιστορία (άποψη του Isaac Asimov για τα χρυσά κορίτσια που βοηθούσαν τον Ήφαιστο, 1412-422):

Και τες φυσούνες μάκρυνεν απ’ την φωτιά και όλα \ Εσύναξε τα σύνεργα σ’ εν’ αργυρό λαρνάκι, \ Και με σφουγγάρι εκάθαρε το πρόσωπο, τα χέρια,\ Τον τράχηλον τον δυνατόν, τα δασερά του στήθη. \ Χιτώνα ενδύθη, εφούχτωσε σκήπτρο παχύ κι εβγήκε \ χωλαίνοντας και ανάλαφρα τον κύριον εστηρίζαν \ θεράπαινες ολόχρυσες, σαν ζωντανά κοράσια. \ Δύναμιν έχουν και φωνήν, νουν έχουν εις τες φρένες, \και τεχνουργήματ’ έμαθαν από τους αθανάτους. \ Εκείνες τον επρόσεχαν. Κι εσυρθη αυτός πλησίον \ στη Θέτιδα κι εκάθησε σ’ ένα θρονί ωραίο.

β) Η πρώτη περιγραφή πλήρως αυτοματοποιημένου εργαστηρίου (Σ 468-473):

Είπε και αυτού την άφησε και πήγε στες φυσούνες, \ στο πυρ τες στρέφει και γοργά να εργάζονται προστάζει. \ Φυσούνες είκοσι φυσούν στες κάψες τους και βγάζουν \ ευκολοφύσητην πνοήν σφοδρήν ή μετρημένην, \ πότε με βία πότε σιγά να υπηρετούν, ως θέλει \ ο Ήφαιστος, ώστ’ εύκολα το έργο να τελειώσει.

γ) Οι κατασκευαστικές λεπτομέρειες της ασπίδας (1474-481):

Σκληρόνχαλκόν, κασσίτερον, πολύτιμο χρυ σάφι \ και ασήμι βάζει στη φωτιά, κατόπιν μέγ’ αμόνι \ εις τον κορμόν τοποθετεί και στο δεξί του χέρι \ σφύραν αδρανεί δυνατήνκαι το διλάβι στ’ άλλο. \ Κι έπλασε πρώτα δυνατήν ασπίδα και μεγάλην \ όληνμε τέχνηνκαι τριπλόν λαμπρόν τριγύρω κύκλον \ με πέντε διπλές έγινεν η ασπίδα και σ’ εκείνην \ λογιών εικόνες έπλαθε με την σοφήν του γνώσιν.

δ) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αινεία {Υ 261-272):

Κι από το σώμα του μακράν την κράτησε ο Πηλείδης \ Φοβούμενος μην εύκολα τη σπάσει πέρα ως πέρα \Του Αινείου τομακρόσκιον κοντάρι του ανδρειωμένουζ \ Και δεν εννόησε ο μωρός ότι τα δοξασμένα \ Των θεών δώρ’ από θνητούς ευκόλως δεν νικούνται, \ Μηδέ ποσώς υποχωρούν και τότε την ασπίδα \ Δεν έσπασε το δυνατό κοντάρι του ανδρειωμένου. \ Ότι την φύλαξε ο χρυσός, δώρο του Ηφαίστου θείον \ δύο δίπλες εδιαπέρασεν και τρεις ήσαν ακόμη, \ Τι πέντε δίπλες ο χωλός τεχνίτης είχε στρώσει, \ δύο χάλκινες και μέσαθε του κασσιτέρου δύο, \μιανχρυσήν, που κράτησε το φράξινο κοντάρι.

ε) Η συμπεριφορά της ασπίδας στη μονομαχία με τον Αστεροπαίο (Φ 161-164):

Εις τες φοβέρες σήκωσεν ο θείος Αχιλλέας \την λόγχην και τες δύο του ο Αστεροπαίος ήρως, \ Ότι του ερχόταν βολικά και με τα δύο του χέρια. \ Με τηνμιανλόγχη κτύπησε τον κύκλον της ασπίδος, \ αλλά την κράτησε ο χρυσός, το δώρημα το θείο.

Όπως λοιπόν προκύπτει, η ασπίδα αποτελείται από δύο εξωτερικά ελάσματα από σκληρό μπρούντζο (ορείχαλκο κασσίτερου), δύο ελάσματα κασσίτερου και ένα κεντρικό έλασμα από (μαλακό) χρυσό. Πρόκειται δηλαδή για υλικά με πολύ διαφορετικές -μηχανικές και άλλες- ιδιότητες, γεγονός που επιτρέπει την αναστολή διάδοσης της διάτρησης μέσα στα υλικά της ασπίδας. Αυτό το «εμπόδισμα» του τρυπήματος επι τυγχάνεται κατά κύριο λόγο μέσα από την απορ ρόφηση της κρουστικής ενέργειας του δόρατος, από την πλαστική παραμόρφωση του κεντρικού ελάσματος από χρυσό!

Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΑ

Στην Ιλιάδα υπάρχουν οι ακόλουθες περιγραφές για την ασπίδα του Αίαντα του Τελαμώνιου από τη μονομαχία του με τον Έκτορα (Η 219-232, 244-248, 258-267):

Και ο Αίας επροχώρησε μ’ ασπίδα ωσάν πύργον, \ χάλκινην μ’ επτά δέρματα, που του έκαμε ο Τυχίος \ των σκυτοτόμων έξοχος, εγκάτοικος στην Ύλην, \ λαμπρήν την ετεχνούργησεν εφτά-διπληνμε δέρμα \ δυνατών ταύρων, κι έβαλεν δίπλαν χαλκού ογδόην. \ Αυτήν στα στήθη επρόβαλεν ο Τελαμώνιος Αίας. \ Κι εστάθη εμπρός στον Έκτορα και τούπε με φοβέρες: \ «Ω Έκτωρ, θα γνωρίσεις συ, μόνος με μόνον τώρα, \ αν άλλοι εδώ των Δαναών ευρίσκονται ανδρει ωμένοι, \ έξω από τον λεοντόκαρδον Πηλείδην ανδροφόνον, \ Αλλ’ αυτός μένει στα κυρτά θαλασσοπόρο πλοία, \ Αφού στον πρώτον αρχηγόν Ατρείδην εχολώθη. \ Αλλ’ εμείς είμεθ’ αρκετοί με σε να μετρηθούμε \ Και πάμπολλοι, αλλ’ άρχισε πρώτος εσύ την μάχην».

[Ο Έκτορας]
είπε και το μακρόσκιον ετίναξε κοντάρι. \ Και την φρικτήν του Αίαντος εκτύπησεν ασπίδα \ Και τον χαλκόν που όγδοος επτά σκεπάζει δίπλες. \Τες έξι δίπλες έσχισε κι εστάθη στην εβδόμην \ Της λόγχης ο σκληρός χαλκός και ο Έκτωρ πρώτος έκρουσε στηνμέσην την ασπίδα, \ και η λόγχη δεν την έσπασε, ώστ’ εκυρτώθ’ η άκρη \ τότε πηδώντας έμπηξε την λόγχην στην ασπίδα \ του Έκτορος και απ’ την ορμήν τον έκοφεν ο Αίας, \ και τονλαιμόν του λάβωσε η λόγχη κι έσταξ’ αίμα. \ Και όμως ο Έκτωρ μ’ όλ’ αυτά την μάχην δεν αφήνει. \ Τραβιέται οπίσω κι απ’ την γην με το τρανό του χέρι \ Πέτραν σηκώνει ολόμαυρην, μεγάλην και τραχείαν \ Του Αίαντος την φοβερήν επτάδιπλην ασπίδα \ Μ’ αυτήν κτυπά στον ομφαλόν κι εβρόντησε ο χαλκός της.

Η ασπίδα του Αίαντα περιγράφεται ως αποτελούμενη από επτά επάλληλα στρώματα από βόειο δέρμα και ένα όγδοο εξωτερικό από σκληρό ορείχαλκο. Αναφέρεται και ο κατασκευαστής της, ο Τυχίος από την Ύλη, που ήταν ονομαστός τεχνίτης του δέρματος.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μηχανισμός λειτουργίας της ασπίδας βασίζεται στην τριβή. Κατά την κρούση του δόρατος, η ασπίδα παρα μορφώνεται και η τριβή ανάμεσα στα στρώματα του δέρματος απορροφά την ενέργεια της κρούσης. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη ικανού αριθμού στρώσεων και, όπως αποδείχθηκε, οι επτά στρώσεις αποτελούν τον ελάχιστο (και ιδανικό) αριθμό, που κάνει την ασπίδα άτρωτη κάτω από τις δοσμένες συνθήκες (Εικ. 4). Το γεγονός αυτό, που επίσης επιβεβαιώνει απόλυτα τις ομηρικές περιγραφές, επαληθεύεται με τα παρόντα αποτελέσματα τόσο αριθμητικά όσο και πειρα ματικά με βάση τα μοντέλα της προηγούμενης περίπτωσης.

Εκτός από την αριθμητική έγινε και πειραμα τική μελέτη, κατά την οποία τα μοντέλα της ασπίδας κατασκευάστηκαν και δοκιμάσθηκαν σε διάτρηση, με τη βοήθεια αεροβόλου όπλου (Εικ. 5), του οποίου το βλήμα περιείχε ενέργεια όση και το δόρυ, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Δοκιμάστηκαν διάφοροι συνδυασμοί αριθμού και πάχους στρώσεων, με ίο συνολικό πάχος της ασπίδας να παραμένει σταθερό.

Επιβεβαιώθηκε απόλυτα ότι ο αριθμός των επτά στρώσεων είναι αναγκαίος για τη μη διά τρηση της ασπίδας και επίσης η ακρίβεια της ομηρικής περιγραφής ότι η τελευταία (όγδοη) στρώση του δέρματος συγκράτησε το δόρυ».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η μέχρι κεραίας επαλήθευση των (εξαιρετικά λεπτομερειακών) περιγραφών της Ιλιάδας για την κατασκευή και τη συμπεριφορά στη μάχη των ασπίδων του Αχιλλέα και του Αίαντα του Τελαμώνιου αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό γεγονός στην περιοχή της λεγόμενης πειραματι κής αρχαιολογίας. Αποδεικνύεται ότι οι Έλληνες της εποχής εκείνης κατείχαν τεχνολογικές γνώσεις εξαιρετικά προηγμένες ακόμη και με σημε ρινά κριτήρια.

Ασφαλώς δεν υπάρχουν αποδείξεις επιστημονικής γνώσης που να στήριζε τις τεχνολογικές αυτές δυνατότητες και πάλι όμως εγείρονται ερωτηματικά που δύσκολα μπορούν να αγνοηθούν. Ιδιαίτερα εν όψει του τρόπου, με τον οποίο οι περιγραφές αυτές έχουν φτάσει μέχρι τις μέρες μας, δηλαδή προφορικά (τουλάχιστο μέχρι να εφευρεθεί η γραφή) από γενεά σε γενεά, χωρίς όμως να χάσουν την ακρίβεια και την αξιοπιστία τους.

Έτσι η ύπαρξη ενός θαυμαστού κόσμου, όχι μόνο γεμάτου με αρμονία και κάλλος αλλά και τεχνολογικά προηγμένου σε εκπληκτικό βαθμό, δεν αποτελεί προϊόν φαντα σίας ή ποιητικής έμπνευσης, αλλά φαίνεται να ήταν απόλυτα χειροπιαστή πραγματικότητα.

Του Σ.Α ΠαϊπέτηKαθηγητή Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πατρών

Πηγή

Ζέα: Ο σπόρος των θεών και του Μέγα Αλεξάνδρου

Το αρχαιότερο δημητριακό όλων των εποχών καλλιεργεί στο αγρόκτημά του στο Δίλοφο Φαρσάλων ένας Ελληνας παραγωγός, ο οποίος καλεί τους ειδικούς όχι μόνο να δοκιμάσουν αλλά και να ελέγξουν τις ιδιότητές του, που ταιριάζουν απόλυτα με αυτές που αναφέρουν ο Ομηρος και ο Ηρόδοτος! Τον περίφημο σπόρο, γνωστό ως ζέα ή ζειά, ανακάλυψαν και καλλιέργησαν πρώτοι οι αρχαίοι Ελληνες, αφού για εκείνους αποτελούσε βασικό συστατικό στην καθημερινή διατροφή τους.

Το δημητριακό που μεγάλωσε γενιές και γενιές Ελλήνων καλλιεργούνταν στη χώρα μας μέχρι και το 1928, οπότε -άγνωστο για ποιο λόγο- απαγορεύτηκε σταδιακά διά νόμου στην Ελλάδα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μόλις επέστρεψε από την οκτάχρονη εξορία του. Δείγματα του σπόρου έχουν βρεθεί σε ανασκαφές προϊστορικών οικισμών σε όλο τον ελλαδικό χώρο, με παλαιότερο αυτό της Μικράς Ασίας που χρονολογείται 12.000 χρόνια π.Χ.! Λέγεται, μάλιστα, πως ο Μέγας Αλέξανδρος φρόντιζε να προμηθεύεται λίγο πριν από τις εκστρατείες του σημαντικές ποσότητες του συγκεκριμένου δημητριακού για την παρασκευή ψωμιού αποκλειστικά και μόνο από αυτό, ώστε να κρατά την πνευματική διαύγεια των στρατιωτών του σε εξαιρετικά επίπεδα.

«Εγώ και οι συνεργάτες μου είμαστε υπερήφανοι που εδώ και τριάντα χρόνια ασχολούμαστε με την καλλιέργεια του αρχαιότερου σπόρου, της ξακουστής ζέας που έτρεφε γενιές προγόνων μας. Δεν τον φέραμε από το εξωτερικό ούτε τον βαπτίσαμε ζέα επειδή είναι δίκοκκος, όπως κάνουν άλλοι. Εμείς τον βρήκαμε από τις οικογένειές μας, καθώς τον καλλιεργούσαν από γενιά σε γενιά» αναφέρει στην «Espresso» ο κ. Γιώργος Αντωνόπουλος και προσθέτει: «Εχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για το αρχαιότερο δημητριακό, γι’ αυτό κι εμείς καλούμε τους ειδικούς να έρθουν και να ελέγξουν και τον δικό μας σπόρο, ώστε να μας πουν αν ταιριάζει με αυτόν της αρχαιότητας. Το θέμα δεν είναι να το λέμε εμείς, αλλά η επιστήμη».

Το δημητριακό είναι γνωστό στην Ελλάδα και ως βρίλα ή όλυρα. Οι Γερμανοί το λένε emmer και οι Ιταλοί farro. Αυτό που το κάνει ξεχωριστό είναι η σχεδόν μηδενική περιεκτικότητά του σε γλουτένη σε σχέση με το σιτάρι, που δεν το καλλιεργούσαν οι αρχαίοι Ελληνες, αφού δεν υπήρχε! Πρόσφατες μελέτες απέδειξαν ότι η σύγχρονη διατροφή διαφέρει κατά πολύ σε σχέση με αυτή των αρχαίων, αφού η γλουτένη και τα παράγωγά της περιορίζουν την 100% καλή λειτουργία του εγκεφάλου! «Το θέμα με τη γλουτένη για μένα το δημιούργησαν οι εταιρείες. Οταν μεγαλώναμε εμείς ή οι πρόγονοί μας, γιατί δεν είχε γίνει καμία αναφορά γι’ αυτήν; Δυστυχώς, πιστεύω πως η γλουτένη είναι μια ορμόνη που αφορά τα σιτηρά της νέας γενιάς» εξηγεί ο Γιώργος Αντωνόπουλος.

Την υμνούσαν ο Ηρόδοτος και ο Ομηρος

Ο Ηρόδοτος ανέφερε τον 5ο αιώνα π.Χ. ότι παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από ζέα και περιφρονούσαν το σιτάρι και το κριθάρι. Ο Θεόφραστος (4ος αι. π.Χ.) διακρίνει σαφώς τη ζέα, χαρακτηρίζοντάς την το πλέον αποδοτικό μεταξύ πολλών άλλων δημητριακών. Αναφορά στην καλλιέργεια της ζειάς στη λακωνική πεδιάδα κάνει και ο κατά πολύ παλαιότερος Ομηρος: «Πυροί τε ζειαί τ’ ήδ’ εύρυφανές κρί λευκόν». Σύμφωνα με τους μεταγενέστερους Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, η ζειά είχε καλλιεργηθεί αποκλειστικά ως το μοναδικό δημητριακό στην αρχή της Ιστορίας και αυτό αποδεικνύεται και από τη χρησιμοποίησή της σε όλες τις θρησκευτικές τελετές. Ως τις αρχές του 20ού αιώνα οι Ελληνες έφτιαχναν το ψωμί τους κυρίως με ζέα… Μετά την απαγόρευσή της το 1928, η καλλιέργειά της καταργήθηκε σταδιακά και τελείως το 1932.

Εκτοτε καθιερώθηκε ως… ζωοτροφή, αν και σε σύγκριση με το σιτάρι αποτελεί μακράν πιο ωφέλιμο είδος για τον ανθρώπινο οργανισμό. Παρουσιάζει διπλάσια περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και πρωτεΐνες, 40% περισσότερο μαγνήσιο και περιέχει ουσίες που ρυθμίζουν εύκολα τη γλυκόζη στο αίμα, καθιστώντας την ιδανική επιλογή για τη δίαιτα των διαβητικών. Στη σημερινή αγορά είναι διαθέσιμη σε μορφή αναποφλοίωτου αλευριού και ζυμαρικών σχεδόν σε όλα τα βιολογικά καταστήματα παγκοσμίως.

Πηγή

Ενεργειακές Πύλες

«Αυτόματες οι πύλες μυκήθηκαν τ’ ουρανού, που τις έχουν οι `Ωρες, γιατί σ’ αυτές έχει ανατεθεί τον μεγάλο ουρανό και τον `Ολυμπο, ν’ ανοίγουν με πυκνό νέφος και να κλείνουν».
`Ομηρος, ραψωδία Ε, στίχοι 749-751

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΕΡΑ
   Τα ελληνικά ιερά βρίσκονται σε γεωμετρικές αποστάσεις μεταξύ τους. Ως προς την περίπτωση ο Αριστοτέλης αναφέρει (Πολιτικά, βιβλίον 7, παράγραφος 1331): «Οι οίκοι οι καθιερωμένοι για τη λατρεία των θεών αρμόζει όπως βρίσκονται όχι μόνο στην κατάλληλη θέση, αλλά και στην ίδια, εκτός εκείνων των οποίων τη θέση ορίζει ο Νόμος χωριστά, ή κάποιο μαντείο πυθόχρηστο. Ακόμη τα ιερά των αγροτικών περιοχών πρέπει να βρίσκονται συμμετρικά κατανεμημένα, άλλα αφιερωμένα στους θεούς, άλλα στους ήρωες».
   Οι Δελφοί απέχουν:
● 660 στάδια από την Αθήνα και την Ολυμπία.
● 1050 στάδια από το Δίον και τη Δωδώνη.
   Το `Αργος απέχει:
● 550 στάδια από την Αθήνα, τους Δελφούς και την Ολυμπία.
   Η Δωδώνη απέχει:
● 1050 στάδια από τους Δελφούς και την Ιωλκό.
● 1240 στάδια από την Ολυμπία και το Τροφώνιο `Αντρο.
● 1700 στάδια από την Αθήνα και τη Σπάρτη.
   Η Επίδαυρος απέχει:
● 850 στάδια από την `Ηλιδα και τη Λαμία.
   Οι Μυκήνες απέχουν εξίσου:
● Από τη Σπάρτη, την Ελευσίνα και το Τροφώνιο `Αντρο.
● Από τους Δελφούς και την Αθήνα.
● Από τη Δωδώνη και την Κυδωνία.
   Η Σπάρτη απέχει:
● 850 στάδια από τους Δελφούς και το Σούνιο.
● 1375 στάδια από την Ιωλκό και τη Δήλο.
● 2200 στάδια από την Πέλλα και την Ζάκρο.
   Η Αθήνα απέχει:
● 480 στάδια από τις Μυκήνες και το Τροφώνιο `Αντρο.
● 800 στάδια από τη Δήλο και τη Σπάρτη.
● 1700 στάδια από τη Δωδώνη και το `Ιλιον.
● 1765 στάδια από την Πέλλα και την Κνωσό.
   Η Ελευσίνα απέχει:
● 330 στάδια από την Κόρινθο και το Σούνιο.
● 1782 στάδια από το Ιδαίο `Αντρο και την `Εφεσο.
   Η Χαλκίδα απέχει:
● Εξίσου από την Πάτρα και τη Λάρισα.
● 986 στάδια από τη Σπάρτη και τη Δήλο.
   Η Ολυμπία απέχει:
● 850 στάδια από τη Λαμία και τα Μέγαρα.
● 1700 στάδια από την Κυδωνία και την Πάρο.
   Η Δήλος απέχει:
● 1188 στάδια από την Κόρινθο και τη Μυτιλήνη.
● 1460 στάδια από τους Δελφούς και την Αλεξάνδρεια της Τρωάδος.
   Το `Ιλιον απέχει εξίσου:
● Από το ανάκτορο του Νέστορος και την Ιθάκη.
   Το Ιδαίο `Αντρο απέχει:
● 1782 στάδια από τις Μυκήνες και την Ελευσίνα.
● 2198 στάδια από τους Δελφούς και τη Σμύρνη.
   Η Κνωσός απέχει:
● 1700 στάδια από την Επίδαυρο και τη Σπάρτη.
   Η Πέλλα απέχει:
● 1908 στάδια από την Ολυμπία και την Επίδαυρο.
   Oι Φίλιπποι απέχουν εξίσου:
● Από την Αθήνα και τη Δωδώνη.
● Από την Ολυμπία και την Πάρο.
   Τα σημαντικότερα ιερά της Ελλάδας όχι μόνο βρίσκονται σε γεωμετρικές αποστάσεις μεταξύ τους, αλλά διέπονται και από τη Χρυσή Τομή. Χρυσή Τομή ονομάζεται το σημείο που διαιρεί μία απόσταση έτσι ώστε το μικρότερο τμήμα να έχει προς το μεγαλύτερο την ίδια σχέση που έχει το μεγαλύτερο τμήμα προς όλη την απόσταση.
● Η απόσταση μεταξύ Δελφών και Δωδώνης αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Δελφών και Αθηνών.
● Η απόσταση μεταξύ Δελφών και Θηβών αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Δελφών και Αθηνών.
● Η απόσταση μεταξύ Ολυμπίας και Δελφών αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Ολυμπίας και Χαλκίδας.
● Η απόσταση μεταξύ Ολυμπίας και Χαλκίδας αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Ολυμπίας και Δήλου.
● Η απόσταση μεταξύ Επιδαύρου και Δελφών αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Επιδαύρου και Δήλου.
● Η απόσταση μεταξύ Επιδαύρου και Σπάρτης αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Επιδαύρου και Ολυμπίας.
● Η απόσταση μεταξύ Δήλου και Ελευσίνας αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Δήλου και Δελφών.
● Η απόσταση μεταξύ Κνωσού και Δήλου αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Κνωσού και Χαλκίδας.
● Η απόσταση μεταξύ Σπάρτης και Ολυμπίας αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο τμήμα της Χρυσής Τομής της απόστασης μεταξύ Σπάρτης και Αθηνών.
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
   Γύρω από τη Γη υπάρχει ένα ηλεκτρομαγνητικό πλέγμα, τα κομβικά σημεία του οποίου βρίσκονται σε γεωμετρικές αποστάσεις μεταξύ τους. Τα ελληνικά ιερά βρίσκονται σε γεωμετρικές αποστάσεις μεταξύ τους γιατί είναι χτισμένα σε κομβικά σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης.
   Τα κομβικά σημεία και οι γραμμές, οι οποίες ονομάζονται τελλουρικά ρεύματα, του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης συμπίπτουν με περιοχές, όπως:
● Περιοχές ηλεκτρομαγνητικών διαταραχών.
● Περιοχές όπου το γεωμαγνητικό πεδίο και η ηλιακή ακτινοβολία έχουν μέγιστη ή ελάχιστη ένταση.
● Περιοχές πλούσιες σε ορυκτά, μεταλλεύματα και πετρέλαιο.
● Περιοχές της ατμόσφαιρας με υψηλή ή χαμηλή βαρομετρική πίεση.
● Πλανητικές ζώνες με έντονη σεισμική δραστηριότητα.
● Κεντρικά σημεία ωκεάνιων ρευμάτων και δινών.
● Πορείες μεταναστεύσεως πτηνών, ζώων και ψαριών.
● Τόπους αναπαραγωγής ζωντανών πλασμάτων.
● Κέντρα συγκεντρώσεως ανθρώπινου πληθυσμού.
● Περιοχές αναδείξεως θρησκειών, φιλοσοφιών, επιστημών, τεχνών και κτισμάτων ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής.
   Τα κομβικά αυτά σημεία είναι ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τα οποία, σύμφωνα με τον λεξαριθμικό κώδικα της ελληνικής γλώσσας, όταν μεταβάλλονται δημιουργούν ανοίγματα στον χωροχρόνο που ονομάζονται χρονοπύλες, ή αστροπύλες, ή ενεργειακές πύλες, ή ενεργειακοί δίαυλοι:
ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΥΛΗΣ = 2368
ΤΟ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΝ ΠΕΔΙΟΝ = 2368
Τα ηλεκτρομαγνητικά αυτά πεδία μεταβάλλονται όταν ταλαντώνεται το ηλεκτρομαγνητικό πλέγμα της Γης:
ΤΟ ΔΟΝΟΥΜΕΝΟΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΝ ΠΛΕΓΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ = 2376
Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΑΣΤΡΙΚΗΣ ΠΥΛΗΣ = 2376
   Δώδεκα σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης παρουσιάζουν ιδιαίτερα ισχυρές ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές. Τα σημεία αυτά είναι:
● Στον Ειρηνικό Ωκεανό, έξω από την Ιαπωνία.
● Στη νότια περιοχή του Θιβέτ, στα σύνορα της Ινδίας και της Κίνας.
● Στη Μεσόγειο θάλασσα, ανάμεσα στη Λιβύη και στην Κρήτη.
● Στον Ατλαντικό Ωκεανό, ανάμεσα στη Φλόριντα, στη νήσο Μπαχάμες και στη νήσο Βερμούδες (το σημείο αυτό είναι γνωστό ως Τρίγωνο των Βερμούδων).
● Στον Ειρηνικό Ωκεανό, έξω από το Σαν Φραντζίσκο.
● Στον Ειρηνικό Ωκεανό, μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας.
● Στον Ινδικό Ωκεανό, δυτικά της Αυστραλίας και νότια της Ινδίας.
● Στη θαλάσσια περιοχή, νότια του ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας.
● Στον Ατλαντικό Ωκεανό, έξω από την Ουρουγουάη.
● Στον Ειρηνικό Ωκεανό, έξω από τη νήσο του Πάσχα.
● Στον Βόρειο Πόλο.
● Στον Νότιο Πόλο.
   Στα σημεία αυτά κατά καιρούς έχουν εξαφανιστεί δεκάδες πλοία και αεροπλάνα. Ας δούμε έναν κατάλογο πλοίων και αεροπλάνων που εξαφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια μόνο στο Τρίγωνο των Βερμούδων:
1975
25 Φεβρουαρίου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Piper Comanche
22 Απριλίου: Το αλιευτικό Dawn
30 Απριλίου: Το πλοιάριο Magnum, το οποίο βρέθηκε εγκαταλελειμμένο με αναμμένη τη μηχανή
2 Μαΐου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Cessna 337D
24 Ιουνίου: Το ιστιοφόρο Meridian
2 Δεκεμβρίου: Το ρυμουλκό Boundless
9 Δεκεμβρίου: Cessna 172
10 Δεκεμβρίου: Το ακτοπλοϊκό Speed Artist
18 Δεκεμβρίου: Το τάνκερ Imbros
1976
Απρίλιος: Η μηχανότρατα High Flight
4 Ιουνίου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Beech Bonanza
Οκτώβριος: Το ιστιοφόρο Sylvia L. Ossa
24 Οκτωβρίου: `Ενα Beech Bonanza
28 Δεκεμβρίου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Piper Cherokee
1977
20 Νοεμβρίου: Το πλοίο L’ Avenir
1978
22 Φεβρουαρίου: Το στρατιωτικό αεροπλάνο Ιπτάμενος Τίγρης 524
25 Μαρτίου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Aerocommander 680
27 Απριλίου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Ted Smith 601
30 Απριλίου: Cessna 172
19 Μαΐου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Cherokee Arrow 3
26 Μαΐου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Beech Queen Air
18 Ιουλίου: `Ενα αεροπλάνο τύπου Piper Navajo
Σεπτέμβριος: `Ενα Piper Chieftain
21 Σεπτεμβρίου: `Ενα αεροπλάνο Douglas DC-3
Οκτώβριος: `Ενα Piper Aztec
1979
2 Ιανουαρίου: Το ρυμουλκό King Cobre
18 Ιανουαρίου: `Ενα Beech Musketeer
2 Απριλίου: `Ενα Beech E18s
24 Απριλίου: `Ενα Cherokee Arrow
30 Ιουνίου: `Ενα Cessna 150j
4 Οκτωβρίου: `Ενα Aerocommander 500
27 Οκτωβρίου: `Ενα Piper Aztec
19 Νοεμβρίου: `Ενα Beech D50b
21 Δεκεμβρίου: `Ενα Piper Aztec
1980
Ιανουάριος: `Ενα Beech 58 Baron
12 Ιανουαρίου: Το ιστιοφόρο Sea Quest
Απρίλιος: Το ιστιοφόρο Polymer 3
Μάιος: `Ενα Ercoupe 415D
28 Οκτωβρίου: Το φορτηγό πλοίο Poet
1981
Απρίλιος: `Ενα Beech Bonanza
1982
Ιανουάριος: `Ενα Piper turbo Arrow
26 Ιουλίου: Το ιστιοφόρο Penetration
28 Σεπτεμβρίου: `Ενα Beech Η 35
20 Οκτωβρίου: `Ενα Piper Navajo
5 Νοεμβρίου: `Ενα Beech Queen Air
1983
26 Φεβρουαρίου: Το αλιευτικό Sea Lure
4 Οκτωβρίου: `Ενα Cessna T210j
Δεκέμβριος: `Ενα Cessna 340A
1984
Απρίλιος: `Ενα Cessna 402B
4/5 Νοεμβρίου: Το αλιευτικό Real Fine
22 Νοεμβρίου: Μία μηχανότρατα με 4 άτομα
1985
14 Ιανουαρίου: `Ενα Cessna 337 Skymaster
Φεβρουάριος: `Ενα Cessna Centurion
Απρίλιος: `Ενα Piper Cherokee Lance
3 Μαΐου: 6 άτομα εξαφανίστηκαν σε παραλία της Νότιας Καρολίνας
Νοέμβριος: `Ενα Piper Cherokee
1986
Απρίλιος: `Ενα Piper Navajo
4 Αυγούστου: Το αεροπλάνο Twin Otter
1987
Ιανουάριος: `Ενα Cessna 402C
Αύγουστος: `Ενα Cessna 401
Νοέμβριος: `Ενα Cessna 152
1988
Φεβρουάριος: `Ενα Beech Queen Air
1990
Ιανουάριος: `Ενα Cessna 152
Απρίλιος: `Ενα Piper Cherokee
1991
Οκτώβριος: `Ενα Piper Comanche
Νοέμβριος: `Ενα Grumman Cougar
1992
27 Οκτωβρίου: Το φορτηγό πλοίο Mae Doris
1993
Ιανουάριος: `Ενα Cessna 152
1994
Ιανουάριος: `Ενα Piper Cherokee 6
Νοέμβριος: `Ενα Piper Aztec
Δεκέμβριος: `Ενα Cherokee Warrior 2
1995
19 Δεκεμβρίου: Το αλιευτικό Fou de Bassan 3
1996
Ιανουάριος: `Ενα Aerocommander 500b
14 Οκτωβρίου: Το ιστιοφόρο Interpid
1997
Δεκέμβριος: Το ιστιοπλοϊκό σκάφος Robalo
1998
2 Ιανουαρίου: Το φορτηγό πλοίο Grumpy
Φεβρουάριος: `Ενα Piper Cherokee
1 Μαΐου: Το αλιευτικό Miss Charlotte
10 Αυγούστου: Το ιστιοφόρο Erica Lynn
Νοέμβριος: Το σκάφος Carolina
Νοέμβριος: Το ιστιοπλοϊκό Interlude
1999
15 Απριλίου: Το κότερο Miss Fernandina
23 Απριλίου: Το φορτηγό πλοίο Genesis
15 Νοεμβρίου: 2 άτομα σε ένα σκάφος 9 μέτρων
Δεκέμβριος: `Ενα Aerocommander 500
   Στα δώδεκα σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης όπου εξαφανίζονται πλοία και αεροπλάνα συχνά παρατηρείται μία φωτεινή πρασινωπή ομίχλη. Μία τέτοια φωτεινή πρασινωπή ομίχλη παρατηρήθηκε και στο πείραμα της Φιλαδέλφειας, κατά το οποίο εξαφανίστηκε και επαναϋλοποιήθηκε το πολεμικό πλοίο Eldridge. Η ιστορία σχετικά με το πείραμα της Φιλαδέλφειας ξεκινάει όταν το αμερικανικό ναυτικό έκανε πειράματα σχετικά με τη δημιουργία ενός ισχυρού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου γύρω από τα πολεμικά πλοία, ώστε οι εχθρικές τορπίλες όχι μόνο να μην έφταναν ποτέ στο μεταλλικό τους περίβλημα, αλλά και να γύριζαν από εκεί που ήρθαν. Στα πειράματα που πραγματοποίησε το αμερικανικό ναυτικό ένας τεράστιος ηλεκτρομαγνήτης, ο οποίος φορτιζόταν από τις ηλεκτρογεννήτριες του πλοίου, άλλαζε τη μαγνητική συμπεριφορά του πλοίου, παραπλανώντας τις τορπίλες. Τότε παρατηρήθηκε για πρώτη φορά μία φωτεινή πρασινωπή ομίχλη λόγω του ιονισμού των μορίων της ατμόσφαιρας από ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Ο επόμενος στόχος του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού ήταν να κάνει τα πολεμικά πλοία αόρατα από τα εχθρικά ραντάρ, με τη δημιουργία ενός ισχυρού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που θα τα εξαφάνιζε από το ορατό φάσμα του φωτός. `Ομως, το αποτέλεσμα του πειράματος, που έγινε στη ναυτική βάση της Φιλαδέλφειας το 1943 πάνω στο πλοίο Eldridge, ήταν να εξαφανιστεί το πλοίο από το λιμάνι της Φιλαδέλφειας και να επαναϋλοποιηθεί την ίδια σχεδόν στιγμή στο λιμάνι του Νόρφολκ της Βιρτζίνια, 350 χιλιόμετρα νοτιότερα. Αμέσως μετά το πλοίο ξαναεμφανίστηκε στο λιμάνι της Φιλαδέλφειας. Λίγο πριν εξαφανιστεί το πλοίο, εμφανίστηκε μία φωτεινή πρασινωπή ομίχλη, η οποία κάλυψε ολόκληρο το πλοίο. Από τα παραπάνω προκύπτει, λοιπόν, ότι τόσο η εξαφάνιση του πλοίου `Ελντριντζ, η οποία συνοδεύτηκε από μία φωτεινή πρασινωπή ομίχλη, όσο και οι εξαφανίσεις πλοίων και αεροπλάνων σε σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης που παρουσιάζουν ιδιαίτερα ισχυρές ηλεκτρομαγνητικές διαταραχές, οι οποίες επίσης συνοδεύονται από μία φωτεινή πρασινωπή ομίχλη, συνδέονται με το άνοιγμα χωροχρονικών πυλών.
   Το ότι η εξαφάνιση του πλοίου `Ελντριντζ συνδέεται με το άνοιγμα χωροχρονικής πύλης δηλώνεται και από τον λεξαριθμικό κώδικα της ελληνικής γλώσσας:
ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΕΙΣ ΤΟ ΣΚΑΦΟΣ ΕΛΝΤΡΙΝΤΖ = 3035
ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΥ = 3035
ΑΝΟΙΓΜΑ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ = 3035
   Μέσα σε έναν ενεργειακό δίαυλο η ύλη μετατρέπεται σε κύμα φωτονίων, δηλαδή ένα υλικό σώμα αποϋλοποιείται και μεταπίπτει ή σε άλλα σημεία του Σύμπαντος ή σε άλλα σημεία του χωροχρόνου ή σε παράλληλες διαστάσεις.
ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
   Σύμφωνα με την Ιλιάδα του Ομήρου, μέσω των ουράνιων διαύλων μετακινούνται οι θεοί με τα ιπτάμενα άρματά τους (ραψωδία Ε, στίχοι 749-751): «Αυτόματες οι πύλες μυκήθηκαν τ’ ουρανού, που τις έχουν οι `Ωρες, γιατί σ’ αυτές έχει ανατεθεί τον μεγάλο ουρανό και τον `Ολυμπο, ν’ ανοίγουν με πυκνό νέφος και να κλείνουν». Ως προς την περίπτωση, χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Θεόφιλου Καΐρη για αγνώστης ταυτότητας ιπτάμενα αντικείμενα που είδε τον Απρίλιο του 1822 στην περιοχή του Ολύμπου, την οποία κατέγραψε στο ημερολόγιό του: «Εφθάσαμεν εις τόπον ονομαζόμενον Μπούρσανη, όπου εμείναμε και το υπόλοιπον της νυκτός. Είδομεν δε και περίεργον βολίδος φαινόμενον, της οποίας η φαινομένη διάμετρος ήταν ως σπιθαμιαία. Διηρέθη εις δύο σφαίρας και η μεν μείζων ην λαμπρά και κυανώδης και ταχύτατη, η δε μικρά ην πυρώδης, διήρκεσε δε ως τρία δεύτερα».
   Επίσης, σύμφωνα με το Βιβλίο της Γενέσεως, μέσω των ουράνιων διαύλων οι θεοί έρχονται σε επαφή με τους ανθρώπους (Γένεσις, κεφάλαιον 28, στίχοι 10-19): «Ο Ιακώβ έφυγε από τη Βέερ Σεβά και πήγαινε προς τη Χαρράν. `Οταν έδυε ο ήλιος έφτασε σ’ έναν τόπο όπου και έμεινε για να διανυκτερεύσει. `Εβαλε ένα λιθάρι για προσκέφαλό του και κοιμήθηκε εκεί. Στον ύπνο του τη νύχτα είδε μία σκάλα, που στηριζόταν στη γη και η κορυφή της άγγιζε τον ουρανό. Πάνω της ανέβαιναν και κατέβαιναν άγγελοι του Θεού. Κι ο Κύριος στάθηκε πάνω της και του είπε, ‘‘Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός των πατέρων σου Αβραάμ και Ισαάκ. Αυτή τη χώρα που κοιμάσαι θα τη δώσω σε σένα και στους απογόνους σου. Πλήθος θα είναι οι απόγονοί σου όπως οι κόκκοι της σκόνης στη γη. Θα επεκταθείς δυτικά και ανατολικά, βόρεια και νότια, και θα ευλογηθούν στο πρόσωπό σου και μέσω των απογόνων σου όλα τα έθνη της γης. Εγώ θα είμαι μαζί σου και θα σε φυλάω όπου κι αν πηγαίνεις, και θα σε φέρω πίσω σ’ αυτήν εδώ τη χώρα. Δεν θα σε αφήσω ώσπου να πραγματοποιήσω την υπόσχεσή μου’’. Ο Ιακώβ ξύπνησε τρομαγμένος και είπε, ‘‘Αλήθεια, ο Κύριος είναι σ’ αυτόν τον τόπο κι εγώ δεν το ήξερα! Τί φοβερός τόπος! Εδώ δεν είναι παρά ο οίκος του Θεού, κι αυτή είναι η πύλη του ουρανού’’. Το πρωί που σηκώθηκε, πήρε το λιθάρι που το είχε για προσκέφαλό του, το έστησε ως ιερή στήλη, κι έχυσε λάδι πάνω στην κορυφή της. Και ονόμασε τον τόπο εκείνο Βαιθήλ (Οίκος Θεού), ενώ πρωτύτερα ονομαζόταν Λουζ».
   `Οπου υπάρχουν ναοί, θέατρα, ασκληπιεία, πυραμίδες, συγκεκριμένες εκκλησίες, ιερές στήλες ή πέτρες και ιερά σπήλαια υπάρχουν κομβικά σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης. Τα ιερά χτίστηκαν σε κομβικά σημεία του ηλεκτρομαγνητικού πλέγματος της Γης, είτε μετά την επαφή ανθρώπων με θεούς σε τέτοια σημεία, όπως στην περίπτωση του Ιακώβ, είτε μετά από υπόδειξη των Μαντείων, όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά (βιβλίον 7, παράγραφος 1331), τα οποία ήταν κι αυτά χτισμένα σε τέτοια σημεία ώστε να υπάρχει επικοινωνία με τους θεούς: ΜΑΝΤΕΙΟΝ = Η ΠΥΛΗ = 526.
   `Οσον αφορά την ύπαρξη κομβικών σημείων σε ιερά σπήλαια, χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Ευαγγελιστή Ιωάννη στην ύπαρξη χρονοπύλης εντός του σπηλαίου της Πάτμου (Αποκάλυψις Ιωάννου, κεφάλαιον 4, στίχος 1): «`Υστερα απ’ αυτά, είδα πύλη ανοιχτή στον ουρανό. Και η φωνή που άκουσα προηγουμένως ν’ αντηχεί σαν σάλπιγγα απευθύνθηκε σ’ εμένα και μου είπε, ‘‘Ανέβα εδώ πάνω για να σου δείξω τί θα συμβεί στο μέλλον’’».
   Ενώ όσον αφορά την ύπαρξη κομβικών σημείων σε συγκεκριμένες εκκλησίες χαρακτηριστικά είναι τα εξής παραδείγματα: Στην κορυφή της πυραμίδας του Ταϋγέτου βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, στο οποίο εμφανίζεται γύρω στα μεσάνυχτα, μεταξύ 10 και 1, μία φωτεινή σφαίρα. Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι η πύλη του Ταϋγέτου, εντός της οποίας επιτυγχάνεται και η αθανασία του ανθρώπινου σώματος, βρίσκεται εντός της πυραμίδας και ότι Λακωνία σημαίνει κωνικός λίθος (λάας = λίθος + κώνος). Κάτω από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στον Υμηττό, υπάρχει ένα βάραθρο, το οποίο παλαιότερα φαινόταν να φωτίζεται. Το εκκλησάκι του Αγίου Παταπίου στα Γεράνεια όρη είναι χτισμένο σε ένα σπήλαιο από όπου εμφανίζονταν φώτα. Η Παναγία η Τρυπητή στο Αίγιο χτίστηκε στο σημείο όπου είχε δει ένας Γάλλος ναυτικός μέσα στη νύχτα να βγαίνει μέσα από τη γη ένα φως όταν ναυάγησε εκεί. Στη μέση του χωριού Πέτρα της Λέσβου υπάρχει ένας τεράστιος βράχος, πάνω στον οποίο είναι χτισμένο το εκκλησάκι της Παναγίας της Πέτρας. Το εκκλησάκι αυτό είναι χτισμένο πάνω σε μία τρύπα που οδηγεί βαθιά μέσα στον βράχο και χτίστηκε εκεί γιατί τις νύχτες εμφανιζόταν από το βάθος της τρύπας ένα λαμπρό φως.
Η ΑΠΟΫΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ
   Το ανθρώπινο σώμα βρισκόμενο μέσα σε έναν ενεργειακό δίαυλο μπορεί να αποϋλοποιηθεί, δηλαδή να μετατραπεί σε κύμα φωτονίων, και να μεταβεί ακαριαία ή σε άλλα σημεία του Σύμπαντος ή σε άλλα σημεία του χωροχρόνου ή σε παράλληλες διαστάσεις:
ΑΠΟΫΛΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ = 5180
Ο ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΕΙΣ ΦΩΤΟΝΙΑ Γ΄ = 5180
   Επίσης, μέσα σε έναν ενεργειακό δίαυλο μπορεί να επιτευχθεί και η αθανασία του ανθρώπινου σώματος. Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να γίνει αθάνατο όταν μετατραπεί σε κύμα φωτονίων, διότι με τη μετατροπή του σε κύμα φωτονίων μετασχηματίζεται σε ενέργεια.
   Για να επιτευχθεί η αποϋλοποίηση του ανθρώπινου σώματος μέσα σε έναν ενεργειακό δίαυλο, κατ’ αρχήν αυτό θα πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο του, σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας (12 η ώρα το μεσημέρι ή 12 η ώρα τα μεσάνυχτα) και σε συγκεκριμένες ημέρες του χρόνου: Κατά την εαρινή ισημερία (21 Μαρτίου), κατά το θερινό ηλιοστάσιο (21 Ιουνίου), κατά τη φθινοπωρινή ισημερία (23 Σεπτεμβρίου) και κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο (22 Δεκεμβρίου).
   Επίσης, για να μπορέσει να αποϋλοποιηθεί ο άνθρωπος μέσα σε έναν ενεργειακό δίαυλο θα πρέπει να ανέλθει σε υψηλότερες συχνότητες ώστε να μπορέσει να συντονιστεί με τις υψηλές συχνότητες του ενεργειακού χώρου.
   Τα άτομα από τα οποία αποτελούνται τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος δονούνται σε συχνότητες μεταξύ 62 και 68 MHZ, δηλαδή σε συχνότητες μεταξύ 62.000.000 και 68.000.000 HZ, αφού 1 MHZ είναι 1.000.000 HZ. Τα άτομα έχουν ηλεκτρικό φορτίο. `Οταν ένα ηλεκτρικό φορτίο ταλαντώνεται παράγει ηλεκτρομαγνητικό κύμα. Καθώς τα άτομα από τα οποία αποτελούνται τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος πάλλονται ταλαντώνεται το ηλεκτρικό τους φορτίο και η ταλάντωση του ηλεκτρικού τους φορτίου δημιουργεί ηλεκτρομαγνητικό πεδίο γύρω από το σώμα. Αυτή η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία που εκπέμπει το ανθρώπινο σώμα είναι η λεγόμενη αύρα ή βιοενέργεια.
   `Οταν το ανθρώπινο σώμα δονείται σε υψηλότερες συχνότητες εκπέμπει περισσότερη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία με αποτέλεσμα η αύρα να γίνεται φωτεινότερη.
   Το φωτοστέφανο των αγίων δεν είναι παρά η αύρα του σώματός τους που έχει γίνει φωτεινότερη επειδή κατάφεραν να ανέλθουν σε υψηλότερες συχνότητες. Αυτός είναι και ο λόγος που οι άγιοι είχαν φτάσει στο σημείο να θεραπεύουν, να μετεωρίζονται, να γίνονται αόρατοι, να κινούν αντικείμενα εξ αποστάσεως, να διαβάζουν τις σκέψεις των άλλων και να βλέπουν το μέλλον.
   Η μεταβολή των δονήσεων της ύλης εξηγεί όλα τα λεγόμενα παραφυσικά φαινόμενα. Για παράδειγμα, η αορατότητα επιτυγχάνεται όταν τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος δονούνται σε υψηλότερες συχνότητες. Το ίδιο και η μετεώρηση, διότι όταν τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος δονούνται σε υψηλότερες συχνότητες αραιώνει η μοριακή τους δομή με αποτέλεσμα να μειώνεται το βάρος του ανθρώπινου σώματος. Επίσης, όταν ο άνθρωπος δονεί τα κύτταρα του σώματός του σε υψηλότερες συχνότητες με αποτέλεσμα να αραιώνει η μοριακή του δομή και να μειώνεται το βάρος του μέχρι το σημείο που να γίνεται το σώμα του ελαφρύτερο από το νερό, μπορεί να περπατάει πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας. Τέλος, όταν τα άτομα από τα οποία αποτελούνται τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος δονούνται σε υψηλότερες συχνότητες, πάλλεται σε υψηλότερες συχνότητες και το ηλεκτρικό τους φορτίο. Το παλλόμενο σε υψηλότερες συχνότητες ηλεκτρικό φορτίο των ατόμων παράγει μεγαλύτερης ενέργειας ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, ικανή να δημιουργήσει ηλεκτρομαγνητικό πεδίο γύρω από ένα κοντινό υλικό σώμα. `Ετσι, το κοντινό αυτό υλικό σώμα θα κινείται με τη δύναμη του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου που θα υπάρχει γύρω του. Ακόμα και η αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη (το φαινόμενο κατά το οποίο ένας άνθρωπος απανθρακώνεται μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα χωρίς εμφανή λόγο) οφείλεται στη μεταβολή των δονήσεων της ύλης. Ο άνθρωπος μπορεί να αυταναφλεχθεί όταν τα άτομα από τα οποία αποτελούνται τα κύτταρα του σώματός του δονηθούν σε υψηλές συχνότητες, καθώς κίνηση σημαίνει θερμότητα.
   Ο Ιησούς Χριστός και ο Απολλώνιος ο Τυανέας είχαν την ικανότητα να θεραπεύουν και να ανασταίνουν νεκρούς, να εξαϋλώνονται και να γίνονται αόρατοι, να διαβάζουν τις σκέψεις των ανθρώπων (τηλεπάθεια), να κινούν εξ αποστάσεως υλικά αντικείμενα (τηλεκίνηση), να μετεωρίζονται και να βρίσκονται ταυτόχρονα σε δύο σημεία (πολυστασία). Ο Πυθαγόρας είχε την ικανότητα της πολυστασίας. Ο Ιάμβλιχος όταν προσευχόταν ανυψωνόταν δέκα πήχεις πάνω από τη γη και το σώμα του έπαιρνε μία χρυσή απόχρωση. Ο Πάτερ Παΐσιος είχε την ικανότητα της διόρασης και της αορατότητας. Ο `Αγιος Φραγκίσκος της Ασίζης (1181-1226), ο `Αγιος Θωμάς ο Ακινάτης (1225-1274), η Αγία Θηρεσία (1515-1582) και ο `Αγιος Ιωσήφ του Κοπερτίνο (1603-1663) είχαν την ικανότητα της μετεώρησης.
   Η κραδασμιακή συχνότητα των ατόμων του ανθρώπινου σώματος αλλάζει με τον διαλογισμό και την προσευχή, αφού και η προσευχή διαλογισμός είναι. Με τον συνεχή διαλογισμό ο εγκέφαλος αρχίζει να ανεβάζει σταδιακά τη συχνότητα των κραδασμών των κυττάρων του ανθρώπινου σώματος. `Οταν η συχνότητα των κραδασμών φθάσει τη συχνότητα του λευκού φωτός, ο άνθρωπος αρχίζει και βλέπει αιθερική ενέργεια. `Οταν οι συχνότητες των κραδασμών ξεπεράσουν τη συχνότητα του λευκού φωτός, ο άνθρωπος αποκτάει υπερβατικές ιδιότητες.
   Απαραίτητη προϋπόθεση για να ανέλθει ο άνθρωπος σε υψηλότερες συχνότητες όταν διαλογίζεται και προσεύχεται είναι η νηστεία (αποφυγή ζωικών τροφών) και η αποχή από οινοπνευματώδη ποτά, τσιγάρα και ναρκωτικά, ώστε να αλαφρύνει ο οργανισμός του. Οι ζωικές τροφές, τα οινοπνευματώδη ποτά, τα τσιγάρα και τα ναρκωτικά χαμηλώνουν τη βιοενέργειά του.
   `Οσον αφορά την αποφυγή ζωικών τροφών, ο Απολλώνιος ο Τυανέας έλεγε (Φιλόστρατος, Τα ες τον Τυανέα Απολλώνιον): «Η τροφή μου είναι ελαφριά και πολύ καλύτερη από την πολυτελή τροφή των άλλων. Ακριβώς αυτή η ιδιομορφία, που χαρακτηρίζει τον τρόπο της ζωής μου, φυλάσσει τις αισθήσεις μου μέσα σε απερίγραπτη καθαρότητα και δεν αφήνει τίποτα να τις θολώνει. `Ετσι μπορώ να διαβλέπω τα πάντα που συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν, σαν μέσα σε γυαλιστερό καθρέφτη».
   Αν και για να ανέλθει ο άνθρωπος σε υψηλότερες συχνότητες είναι απαραίτητο να διαλογίζεται πολλές ώρες και σε καθημερινή βάση, οι αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του διαλογισμού από τις πρώτες κι όλας στιγμές που θα αρχίσει ο άνθρωπος να διαλογίζεται είναι σημαντικές τόσο για το σώμα του όσο και για τη ψυχολογία του και είναι οι εξής: Ο εγκέφαλος εκπέμπει κύματα Α και Θ και το σώμα χαλαρώνει βαθιά. Πέφτει το επίπεδο του γαλακτικού οξέος στο αίμα από 11mg σε 7mg/100ml, πράγμα που καταδεικνύει τη μυϊκή χαλάρωση. Μειώνεται η αγωγιμότητα του δέρματος (ο δείκτης της σχετικής κατάστασης ηρεμίας ή έντασης του ανθρώπου) μέχρι και 300%. Υπάρχει πτώση της κατανάλωσης οξυγόνου κατά 16%. Χαλαρώνει και ξεκουράζεται ο καρδιακός μυς και μειώνεται ο αριθμός των αναπνοών από 16 σε 7 ανά λεπτό. Μειώνεται η πίεση του αίματος στους υπερτασικούς, σε μέσο όρο από 15-9 σε 13-8. Αυξάνεται η δραστηριότητα του αριστερού προμετωπιαίου λοβού, ο οποίος σχετίζεται με την παραγωγή θετικών και αισιόδοξων συναισθημάτων.
   Επίσης, όταν ο άνθρωπος διαλογίζεται συχνά αυξάνεται ο δείκτης ευφυίας του, έχει μειωμένους δείκτες άγχους, λιγότερους καρδιακούς παλμούς και χρειάζεται λιγότερο ύπνο για να ξεκουραστεί καθημερινά, ενώ σε περίπτωση που ξενυχτήσει, δεν χρειάζεται επιπλέον ύπνο από τον κανονικό για να συνέλθει.
ΛΕΞΑΡΙΘΜΙΚΕΣ ΙΣΟΨΗΦΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΥΣ ΔΙΑΥΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Η ΑΣΤΡΟΠΥΛΗ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ = ΥΛΙΚΗ ΤΡΟΠΗ ΕΙΣ ΦΩΤΟΝΙΑ ΓΑΜΜΑ = 3057, Η ΠΥΛΗ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ = Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΤΗΣ ΔΗΛΟΥ = Η ΥΛΙΚΗ ΤΡΟΠΗ ΕΙΣ ΦΩΤΟΝΙΑ ΓΑΜΜΑ = 3065, Η ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΤΑΫΓΕΤΟΥ = ΤΟ ΚΥΜΑ ΦΩΤΟΝΙΩΝ Γ΄ = 3414, Η ΑΣΤΡΟΠΥΛΗ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ = ΤΟ ΥΛΙΚΟΝ ΣΩΜΑ ΕΤΡΑΠΗ ΕΙΣ ΦΩΤΟΝΙΑ Γ΄ = 4434, ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΠΥΛΗΣ ΤΗΣ ΔΩΔΩΝΗΣ = Η ΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΦΩΤΟΝΙΑ Γ΄ = 4896, ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΥΚΕΙΟΥ ΑΝΤΡΟΥ = ΤΟ ΚΥΜΑ ΦΩΤΟΝΙΩΝ = 3411, ΤΟ ΚΟΡΥΚΕΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ = Ο ΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΙΑΥΛΟΣ = ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ = 1686, Η ΔΩΔΩΝΗ = ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΝ ΠΕΔΙΟΝ = 1674, Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝ = Η ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΥΛΗ = 1165, ΣΠΗΛΑΙΟΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ = Η ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΗ ΠΥΛΗ = 1127, ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΤΟΥ ΤΑΫΓΕΤΟΥ = ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΠΥΛΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ = Η ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ = 4100, ΕΝΤΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΔΙΑΥΛΩΝ = ΑΙ ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ = 2969, Ο ΔΙΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ = Η ΔΟΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ = 3324, Η ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ = ΑΙ ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ = 3332, Η ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΤΡΟΙΖΗΝΟΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ = ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΝ ΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΓΗ = 2568, Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΙΑΥΛΟΥ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ = ΑΙ ΤΑΛΑΝΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ = 4842, ΑΙ ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ = Η ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ = 4211, Η ΔΟΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟΥ ΠΛΕΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ = ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ = 4203, Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΠΥΛΗΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ = Η ΕΙΚΟΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ = 3384, Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΠΥΛΗΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ = ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ = 4576, Ο ΑΣΤΡΙΚΟΣ ΔΙΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ = Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΣΤΡΙΚΟΥ ΔΙΑΥΛΟΥ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ = ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΚΟΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΜΑΡΤΙΟΥ = 4944, Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΙΑΥΛΟΥ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ = Η ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ = Η ΕΙΚΟΣΤΗ ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ = 3843, Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΔΕΛΦΙΚΗΣ ΠΥΛΗΣ = ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΜΑΡΤΙΟΥ = 2822.
«Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία.
Τα μεγάλα προστατεύονται από τη δημόσια δυσπιστία».
Μάρσαλ ΜακΛούαν

Γνωρίζετε ότι σήμερα μιλάμε την Ομηρική γλώσσα;

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα». Γιώργος Σεφέρης

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα; Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρομε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.
Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.

Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.

Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.λπ.

Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις τηλέφωνο, τηλεόραση, τηλεπικοινωνία, τηλεβόλο, τηλεπάθεια κ.λπ.

Λάας ή λας έλεγαν την πέτρα. Εμείς λέμε λατομείο, λαξεύω.

Πέδον στον Όμηρο σημαίνει έδαφος, τώρα λέμε στρατόπεδο, πεδινός.

Το κρεβάτι λέγεται λέχος, εμείς αποκαλούμε λεχώνα τη γυναίκα που μόλις γέννησε και μένει στο κρεβάτι.

Πόρο έλεγαν τη διάβαση, το πέρασμα, σήμερα χρησιμοποιούμε τη λέξη πορεία. Επίσης αποκαλούμε εύπορο κάποιον που έχει χρήματα, γιατί έχει εύκολες διαβάσεις, μπορεί δηλαδή να περάσει όπου θέλει, και άπορο αυτόν που δεν έχει πόρους, το φτωχό.

Φρην είναι η λογική. Από αυτή τη λέξη προέρχονται το φρενοκομείο, ο φρενοβλαβής, ο εξωφρενικός, ο άφρων κ.λπ.

Δόρπος, λεγόταν το δείπνο, σήμερα η λέξη είναι επιδόρπιο.

Λώπος είναι στον Όμηρο το ένδυμα. Τώρα αυτόν που μας έκλεψε (μας έγδυσε το σπίτι) το λέμε λωποδύτη.

Ύλη ονόμαζαν ένα τόπο με δένδρα, εμείς λέμε υλοτόμος.

Άρουρα ήταν το χωράφι, όλοι ξέρουμε τον αρουραίο.

Το θυμό τον αποκαλούσαν χόλο. Από τη λέξη αυτή πήρε το όνομα της η χολή, με την έννοια της πίκρας. Λέμε επίσης αυτός είναι χολωμένος.

Νόστος σημαίνει επιστροφή στην πατρίδα. Η λέξη παρέμεινε ως παλινόστηση ή νοσταλγία.

Άλγος στον Όμηρο είναι ο σωματικός πόνος, από αυτό προέρχεται το αναλγητικό.

Το βάρος το αποκαλούσαν άχθος, σήμερα λέμε αχθοφόρος.

Ο ρύπος, δηλαδή η ακαθαρσία, εξακολουθεί και λέγεται έτσι – ρύπανση.

Από τη λέξη αιδώς (ντροπή) προήλθε ο αναιδής.

Πέδη, σημαίνει δέσιμο και τώρα λέμε πέδιλο. Επίσης χρησιμοποιούμε τη λέξη χειροπέδες.

Από το φάος, το φως προέρχεται η φράση «φαεινές ιδέες».

Άγχω, σημαίνει σφίγγω το λαιμό, σήμερα λέμε αγχόνη. Επίσης άγχος είναι η αγωνία από κάποιο σφίξιμο ή από πίεση.

Βρύχια στον Όμηρο είναι τα βαθιά νερά, εξού και τo υποβρύχιο.

Φερνή έλεγαν την προίκα. Από εκεί επικράτησε την καλά προικισμένη να τη λέμε «πολύφερνη νύφη».

Το γεύμα στο οποίο ο κάθε παρευρισκόμενος έφερνε μαζί του το φαγητό του λεγόταν έρανος. Η λέξη παρέμεινε, με τη διαφορά ότι σήμερα δεν συνεισφέρουμε φαγητό, αλλά χρήματα.

Υπάρχουν λέξεις, από τα χρόνια του Ομήρου, που ενώ η πρώτη τους μορφή μεταβλήθηκε – η χειρ έγινε χέρι, το ύδωρ νερό, η ναυς έγινε πλοίο, στη σύνθεση διατηρήθηκε η πρώτη μορφή της λέξεως.

Από τη λέξη χειρ έχομε: χειρουργός, χειριστής, χειροτονία, χειραφέτηση, χειρονομία, χειροδικώ κ.τ.λ.

Από το ύδωρ έχομε τις λέξεις: ύδρευση, υδραγωγείο, υδραυλικός, υδροφόρος, υδρογόνο, υδροκέφαλος, αφυδάτωση, ενυδρείο, κ.τ.λ.

Από τη λέξη ναυς έχομε: ναυπηγός, ναύαρχος, ναυμαχία, ναυτικός, ναυαγός, ναυτιλία, ναύσταθμος, ναυτοδικείο, ναυαγοσώστης, ναυτία, κ.τ.λ.


Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα παραδείγματα προκύπτει ότι:

* Δεν υπάρχουν αρχαίες και νέες Ελληνικές λέξεις, αλλά μόνο Ελληνικές.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ενιαία και ουσιαστικά αδιαίρετη χρονικά.

Από την εποχή του Ομήρου μέχρι σήμερα προστέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα μόνο ελάχιστες λέξεις. (Αντίθετα, δημιουργήθηκε μεγάλος αριθμός από σύνθετες λέξεις, τα συστατικά των οποίων συνιστούν πρωτότυπες ή παράγωγες λέξεις της αρχαίας ελληνικής).

Η γνώση της ετυμολογίας και των εννοιών των λέξεων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι μιλάμε τη γλώσσα της ομηρικής ποίησης, μια γλώσσα που, σημειωτέον, δεν ανακάλυψε ο Όμηρος αλλά προϋπήρχε χιλιετηρίδες πριν από αυτόν.

Φίλοι μου, προσθέστε και εσείς τις δικές σας γνώσεις που σχετικά με το υπό πραγμάτευση θέμα.

Η γνώση των εννοιών των λέξεων συμβάλλει στην καλύτερη μεταξύ μας επικοινωνία.

infokids