Υπήρξε ένας επιπλέον πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα;

 

Μία προσομοίωση σε υπολογιστή έχει δείξει πως το ηλιακό μας σύστημα δε θα μπορούσε να σχηματιστεί χωρίς έναν επιπλέον πλανήτη. Αν η θεωρία αληθεύει, τι συνέβη σε αυτόν τον πλανήτη;

Μία νέα μελέτη βασισμένη σε προσομοίωση υπολογιστή έδειξε πως από το ηλιακό μας σύστημα απουσιάζει ένας πλανήτης. Στην πραγματικότητα, δίχως αυτόν, θα ήταν απίθανο να έχει σχηματιστεί σύμφωνα με τις εκθέσεις του physorg.com.

Η εντυπωσιακή ανακάλυψη δείχνει πως ο Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας δεν ήταν οι μόνοι πλανήτες γίγαντες αερίων κατά τη διάρκεια δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος. Έπρεπε να υπάρχει και ένας 5ος γίγαντας, παρόμοιος με τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα σε τροχιά σχεδόν 15 φορές μεγαλύτερη σε σύγκριση με αυτή της Γης από τον ήλιο.

Ο DavidNesvorny από το Νοτιοδυτικό Ινστιτούτο Ερευνών του Κολοράντο, κατέληξε σε συμπέρασμα έπειτα από 6000 προσομοιώσεις σε υπολογιστή. Σχεδόν σε όλες τις προσομοιώσεις οι γίγαντες αεριών αλληλοκαταστρέφονταν. Στις λίγες δε που επιβίωναν οι γίγαντες,  μερικοί βραχώδεις πλανήτες όπως η Γη καταστρέφονταν. Μετά την προσθήκη του 5ου πλανήτη, ο Nesvorny ήταν σε θέση να βελτιώσει σημαντικά τις πιθανότητες σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Το ερώτημα όμως παραμένει: Αν από το ηλιακό μας σύστημα, λείπει ένας πλανήτης, τι του συνέβη;

Οι προσομοιώσεις εξηγούν τη μοίρα του 5ου πλανήτη. Στις περισσότερες από τις καλύτερες προσομοιώσεις, οι 5 γίγαντες αερίων ξεκίνησαν όλοι μαζί ενωμένοι σε μία μονάδα. Αλλά σύντομα οι ελαφρύτεροι πλανήτες , Ποσειδώνας και Ουρανός, εκδιώχθηκαν σε μία μεγαλύτερη τροχιά από τον Δία και τον Κρόνο και έτσι ο 5ος πλανήτης εκτινάχθηκε τελείως από το ηλιακό σύστημα μετά την στενή του επαφή με το Δία.

Εάν αυτό όντως συνέβη τότε κάπου εκεί έξω μπορεί να υπάρχει ένας γίγαντας αερίων που προέρχεται από το ηλιακό μας σύστημα και περιφέρεται άσκοπα στο χώρο. Το σενάριο αυτό ενισχύεται από τις πρόσφατες ανακαλύψεις της ελεύθερης διακύμανσης των πλανητών στο διαστρικό διάστημα που πιθανόν εκδιώχθηκαν από τα ηλιακά τους συστήματα. Με λίγη τύχη και έρευνα, ίσως κάποια μέρα ανακαλύψουμε τον δικό μας 5ο γίγαντα με τον ίδιο τρόπο.

mnn / Μετάφραση epistimonikos

Advertisements

Βρετανική έρευνα: Δύο ποτήρια κρασί τη βδομάδα περιορίζουν το άσθμα

Οι ειδικοί ισχυρίζονται πως με 2 ποτήρια κρασί τη βδομάδα, μειώνεται ο κίνδυνος του άσθματος. Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως όσοι καταναλώνουν αλκοόλ με μέτρο είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν την ασθένεια σε σύγκριση με εκείνους που ξεπερνούν τα όρια. Ωστόσο έχουν επίσης ανακαλύψει πως οι σκληροί πότες , αντιμετωπίζουν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο.

Ερευνητές από την κλινική του νοσοκομείου της Κοπεγχάγης μελέτησαν 40000 ανθρώπους ηλικίας 12 με 41 για οκτώ χρόνια. Διαπίστωσαν πως πάνω από το 6% αυτών που έπιναν σπάνια, ανέπτυξαν άσθμα μέσα σε εκείνη την προθεσμία, ακολουθούμενοι από 4.5% σκληρούς πότες. Εκείνοι που έμεναν μέσα στο όριο των 6 μονάδων ανά βδομάδα που ισοδυναμεί με τρία ποτήρια κρασί ή μπύρας είχαν το χαμηλότερο κίνδυνο με λιγότερο από 4% πιθανότητα για ανάπτυξη άσθματος.

«Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας, ενώ μία μέτρια μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης άσθματος. Εξετάζοντας όλους τους παράγοντες που συνδέονται με το άσθμα μπορούμε να καταλάβουμε περισσότερα για το πώς προκύπτει και πώς να αποτραπεί» δήλωσε η SofieLieberothπου παρουσίασε τα ευρήματα της ευρωπαϊκής πνευμονολογικής εταιρίας στο Άμστερνταμ.

Η LeanneMetcalf, υπεύθυνη ερευνών στο Ηνωμένο Βασίλειο για το άσθμα τόνισε «η επίδραση του αλκοόλ για το άσθμα έχει μελετηθεί από τους επιστήμονες με ανάμεικτα αποτελέσματα. Μερικές μελέτες έχουν αναφέρει πως το αλκοόλ έχει ευεργετική δράση στο άσθμα αλλά πολλοί αναφέρουν επιδείνωση των συμπτωμάτων. Γνωρίζουμε επίσης πως η μέτρια κατανάλωση μπορεί να είναι ευεργετική για την πρόληψη κάποιων συνθηκών υγιεινής. Η μελέτη αυτή είναι πολύτιμη καθώς έχει γίνει πολύ λίγη έρευνα για το αν το αλκοόλ επηρεάζει την ανάπτυξη άσθματος. Είναι πολύ νωρίς ωστόσο για να πούμε αν οι άνθρωποι πρέπει να αλλάξουν τη συνήθεια κατανάλωσης βάσει αυτής της έρευνας.»

Dailymail / Μετάφραση epistimonikos

Αρχαία Ελληνικά και ο εγκέφαλος

Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού της Φιλολογίας Eric Havelock η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα, το αρχαίο ελληνικό αλφάβητο προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, λόγω ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του. Στον συνεδριακό τόμο των τετρακοσίων σελίδων «Alphabet and the Brain, έκδοση Springer του 1988» παρουσιάζονται τα συμπεράσματα πλήθους κορυφαίων επιστημόνων φιλολόγων, γλωσσολόγων και άλλων ειδικοτήτων πλην Ελλήνων αντιστοίχων ειδικοτήτων. Επιμελητές της έκδοσης ήταν ο Καθηγητής της Ιατρικής Charles Lumsden του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ο Διευθυντής του Κέντρου Θεωρίας της Επικοινωνίας “Marchal McLuhan” Derrick De Kerckhove. Tα επιστημονικά αποτελέσματα τα οποία υποστηρίζουν την θεωρία του Havelock είναι τα εξής:

1.Η περιοχή Broca, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο, λόγω του ελληνικού αλφαβήτου διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.

2.Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.

3.Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου από την οποία προέκυψε η ανάγκη επικοινωνίας των πολιτών δια της λειτουργίας του θεάτρου.

Οι δημοσιευμένες έρευνες της επιστημονικής ομάδας του Ιωάννη Τσέγκου παρουσιάζονται στο βιβλίο «Η εκδίκηση των τόνων». Σε αυτές, αλλά και σε νεώτερες έρευνες 1999-2010, απέδειξαν ότι οι μετρήσιμοι δείκτες της Λεκτικής Νοημοσύνης και της Αφαιρετικής Σκέψης με αποδεκτές τεχνικές επιταχύνθηκαν σε ομάδα 25 μη-δυσλεξικών παιδιών.

Η διδασκαλία στα παιδιά αυτά καθώς και οι μετρήσεις των δεικτών άρχισαν από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίστηκαν μέχρι και τα 12 χρόνια τους. Οι ίδιοι δείκτες επιβραδύνθηκαν στην ισάριθμη ομάδα μη-δυσλεξικών παιδιών τα οποία δεν διδάχθηκαν εβδομαδιαίως και εξωσχολικώς επί δίωρο την Αρχαία Γλώσσα. Ας σημειωθεί ότι οι δύο ομάδες διδάχθηκαν τα ίδια προγραμματισμένα μαθήματα στο κανονικό ωράριο η δε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με γενικώς αποδεκτό πρότυπο. Ωστόσο, η Αυστραλή Πανεπιστημιακή ερευνήτρια Kate Chanock έκανε ένα βήμα παράλληλο ως προς τον Ιωάννη Τσέγκο διότι στο έργο της «Help for a dyslexic learner from an unlikely source: the study of Ancient Greek, Literacy 2006» περιγράφει πως κατέστησε ένα αγγλομαθή δυσλεξικό σε μη-δυσλεξικό με τα Αρχαία Ελληνικά! Εν τούτοις, από φέτος, τα μεν παιδιά της Αγγλίας του Δημοτικού στην περιοχή της Οξφόρδης, με επιστημονική πρόταση, επιπροσθέτως των μαθημάτων τους θα μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά, τα δε αντίστοιχης ηλικίας Ελληνόπουλα, μόνον με πολιτική απόφαση, δεν θα διδάσκονται την Αρχαία Γλώσσα ενώ θα έπρεπε, αλλά Αγγλικά!!

φαιναρέτη

Ελληνίδα επιστήμονας εφηύρε ουσία που αναπλάθει φυσικά τα δόντια

Η δρ. Αμαλία Αγγελή επικεφαλής του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου του Λιντς της Βρετανίας, εφηύρε υγρή ουσία που αναπλάθει φυσικά τα δόντια!

Το πεπτίδιο Ρ11-4Ο, «αναγεννά» οργανικά την αδαμαντίνη, και καθιστά τον οδοντιατρικό τροχό ξεπερασμένη τεχνολογία.

Όπως ανακοίνωσε η ίδια η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας:

«Πρόκειται για ένα διάλυμα μιας μικρής πρωτεΐνης, του πεπτιδίου Ρ11-4, το οποίο έχει τη δυνατότητα να μετατρέπεται σε τζελ στις συγκεκριμένες συνθήκες που υπάρχουν μέσα στους πόρους του σμάλτου των δοντιών όταν αυτά διαβρώνονται. Το τζελ αυτό αποτελεί για την ακρίβεια έναν μικροσκοπικό ιστό από πάρα πολύ μικρά ινίδια, τα οποία έχουν την ικανότητα να έλκουν στην επιφάνειά τους ιόντα ασβεστίου.

Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τη δημιουργία κρυστάλλων φωσφορικού ασβεστίου, που είναι ουσιαστικά η αδαμαντίνη στο δόντι μας.

Τα ακινητοποιημένα αυτά ιόντα ασβεστίου επάνω στον ιστό που δημιουργεί το πεπτίδιο έλκουν φωσφορικά ιόντα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κρύσταλλοι φωσφορικού ασβεστίου οι οποίοι μεγαλώνουν και ξαναγεμίζουν τους μικροπόρους. Ταυτόχρονα, ο συγκεκριμένος ιστός διαλύεται και φεύγει τελείως έξω από το δόντι, το οποίο τελικά αναδομείται με το φυσικό του υλικό που είχε προηγουμένως χάσει».
«Αυτό που δεν περιμέναμε να δούμε και πραγματικά μας εξέπληξε ήταν το γεγονός ότι η διαδικασία της αναδόμησης του δοντιού συνεχιζόταν για μήνες μετά την εφαρμογή της θεραπείας. Κάτι τέτοιο, παρ΄ όλα αυτά, δεν έδειξε να αλλοιώνει το σχήμα ή το μέγεθος του δοντιού. Επιπλέον, η εφαρμογή του διαλύματος δεν απαιτεί κάποιον περιορισμό από πλευράς του ασθενούς. Τώρα βρίσκονται σε εξέλιξη διάφορες μελέτες για να δούμε ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος εκτέλεσης της θεραπείας, προκειμένου να έχουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα».

Όπως δήλωσε η Ελληνίδα ερευνήτρια, η ομάδα της προσπαθεί πλέον να εφαρμόσει τις ευεργετικές ιδιότητες του πεπτιδίου Ρ11-4 και στα υπόλοιπα οστά του ανθρώπινου οργανισμού.

«Οι κρύσταλλοι φωσφορικού ασβεστίου που αναδομούν τα δόντια μας αναδομούν και τα οστά μας. Αυτό που έχουμε στα χέρια μας είναι ένα γενικό «πολυεργαλείο» με πολλές διαφορετικές εφαρμογές.

Το υγρό διάλυμα του πεπτιδίου θα εγχέεται με μια σύριγγα στο σημείο όπου χρειάζεται να πραγματοποιηθεί η αναδόμηση του οστού όπου, λόγω του χημικού περιβάλλοντος του οστού, θα δρα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και στην περίπτωση του δοντιού, αναπλάθοντας το χαμένο κόκαλο.
Οι δοκιμές που έχουν γίνει ως τώρα σε κουνέλια έχουν δείξει θεαματικά αποτελέσματα, με την ανάπλαση του οστού να πραγματοποιείται μέσα σε λίγους μήνες».

Εξωγήινη ζωή: Ένα αρχαίο Ελληνικό ερώτημα

Το μεγάλο αυτό θέμα είχε απασχολήσει τους αρχαίους Έλληνες όταν, από την εποχή της αναπτύξεως της Αστρονομίας, η ιδέα της υπάρξεως ζωής σε άλλους κόσμους άρχισε να αποκτά κάποια επιστημονική βάση. Είναι γεγονός πως πολλοί Έλληνες φιλόσοφοι, που ήταν και αστρονόμοι συγχρόνως, πίστευαν πως η Γη δεν ήταν μοναδική κατοικία λογικών όντων. Και ήταν καταπληκτική η πρωτοτυπία σκέψεως και ευφυΐα των Ελλήνων της εποχής εκείνης.

Ο Θαλής ο Μιλήσιος δίδασκε πως όλα τα άστρα, ως και η Γη, αποτελούνται από το ίδιο υλικό.
Ο Αναξίμανδρος βεβαίωνε πως οι κόσμοι μπορούσαν να δημιουργηθούν και να καταστραφούν, κάτι που διαπιστώνουμε σήμερα.
Ο Αναξαγόρας πίστευε πως η Σελήνη κατοικείται, δίδασκε μάλιστα πως «αόρατοι σπόροι ζωής», από τους οποίους προέρχονται όλα τα ζωντανά όντα υπάρχουν σε ολόκληρο το Σύμπαν. Ο Αναξαγόρας δηλαδή ήταν ο δημιουργός της θεωρίας της «πανσπερμίας» που προτάθηκε και στην εποχή μας ακόμη από πολλούς επιστήμονες που προσπαθούσαν να εξηγήσουν τον τρόπο δημιουργίας ζωής στον πλανήτη μας.
Οι Επικούριοι δίδασκαν πως στο διάστημα υπήρχαν πολλοί κατοικήσιμοι κόσμοι, παρόμοιοι με την Γη.*

Και άλλοι ακόμη Έλληνες φιλόσοφοι δίδασκαν πως υπάρχει ζωή σε άλλα άστρα, ως κάποιος Ανάξαρχος, που αναφέρει ο Πλούταρχος, ότι μιλούσε προ του Μ. Αλεξάνδρου «περί πολλών κόσμων». Τότε ο Αλέξανδρος δάκρυσε γιατί σκεπτόταν πως «επί απείρων όντων στον κόσμον, δεν ήδυνήθη ακόμη νa κατακτήσει τoν ενα καί μόνον, τoν παρόντα». Αργότερα τους Έλληνες αντέγραψαν οι Ρωμαίοι και ιδίως ο Λουκρήτιος που στο ποίημα του «Περί Φύσεως των πραγμάτων» αναφέρει: «Η Φύση δεν είναι μοναδική στον ορατό κόσμο. Πρέπει να πιστεύουμε πως σε άλλες περιοχές του διαστήματος υπάρχουν και άλλες γαίες, κατοικημένες από άλλους ανθρώπους και άλλα ζώα». Κατά περίεργο τρόπο ο Λουκρήτιος δεν καταλάβαινε την αληθινή φύση των άστρων που θεωρούσε σαν φωτεινούς γήινους ατμούς.

Κατά την Αναγέννηση, με την ανακάλυψη του τηλεσκοπίου, αναζωπυρώθηκε το θέμα υπάρξεως εξωγήινων και ιδίως Αρειανών, γι’ αυτό και είχε τότε τεθεί το ερώτημα: «Αν ο Άρης κατοικείται τότε οι Αρειανοί κατάγονται και αυτοί από τον Αδάμ και την Εύα;» Αυτές ήταν οι αντιλήψεις για την ύπαρξη ζωής στο Διάστημα. Όμως τι πιστεύουμε εμείς σήμερα; Για να απαντήσουμε θα εξετάσουμε τα μέλη του Ηλιακού μας Συστήματος, με τα μέσα και τις γνώσεις μας, θα επισκεφθούμε πρώτα τους κοντινούς μας κόσμους, τα μέλη του «Ηλιακού Κράτους».

Θα γνωρίσουμε χωριστά τους πλανήτες με την ταχύτητα της φαντασίας μας και θα τους ερευνήσουμε κατά σειρά αποστάσεως τους από τον ήλιο. Την μορφή του πλανητικού μας συστήματος πρώτος συνέλαβε ο Αρίσταρχος ο Σάμιος. Αυτόν αντέγραψε ο Κοπέρνικος ο οποίος διατύπωσε την θεωρία του «περί του ηλιοκεντρικού συστήματος» τον 16ον αιώνα – διαβάζοντας και αντιγράφοντας τα πρωτότυπα σχετικά ελληνικά συγγράμματα. Βεβαίως τότε ήταν γνωστοί οι 6 μόνο πλανήτες μέχρι δηλαδή και του Κρόνου. Πολύ αργότερα ανακαλύφθηκαν και οι υπόλοιποι 3 εξωτερικοί πλανήτες με μαθηματικούς υπολογισμούς και φυσικά την χρήση μεγάλων τηλεσκοπίων.

Οι 9 πλανήτες μας είναι: Ερμής και Αφροδίτη, δίχως δορυφόρους, Γη μ’ ένα δορυφόρο, Άρης με 2 δορυφόρους, Δίας με 16, Κρόνος με 17, Ουρανός με 15, Ποσειδών με 2 δορυφόρους και Πλούτων με 1 τον Χάρο. Φυσικά τα ονόματα τους είναι ονόματα Ελλήνων θεών γιατί οι αρχαίοι Έλληνες μελέτησαν με επιστημονικό τρόπο τους πλανήτες και τους έδωσαν θεϊκά ονόματα που σεβάστηκαν οι αστρονόμοι όλου του κόσμου. Ο Ερμής με επιτυχία έλαβε το όνομα αυτό επειδή βρίσκεται κοντά στον ήλιο, από τον οποίο περιμένει εντολές, όπως ο Ολύμπιος ταχυδρόμος. Το όνομα της ωραίας Αφροδίτης έπρεπε να δοθεί στον ωραιότερο και λαμπρότερο πλανήτη. Και τι περίεργο, είναι τόσο… φιλάρεσκη η Αφροδίτη ώστε πάντα είναι σκεπασμένο το σώμα της από ένα πολύ πυκνό πέπλο, αδιαπέραστο στρώμα νεφών, την ατμόσφαιρα της, που μας εμποδίζει να δούμε την επιφάνεια της, σαν να προστατεύει το σώμα της ωραίας θεάς από τα βλέμματα βέβηλων!!

Στον ερυθρό πλανήτη εδόθη το όνομα του θεού του πολέμου Άρη, γιατί το κόκκινο χρώμα του θυμίζει αίμα και φωτιά. Ο Δίας δικαίως έλαβε το όνομα του πατέρα των θεών – πλανητών αφού σε όγκο είναι μεγαλύτερος από όλους μαζί τους πλανήτες και η μάζα του είναι 2,5 φορές μεγαλύτερη της μάζας όλων συγχρόνως των πλανητών. Ως προς τη Γη είναι 1300 φορές μεγαλύτερός της. Απορεί κανείς πώς οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν ότι ο πλανήτης αυτός ήταν γίγας και του έδωσαν το όνομα του μεγαλυτέρου και ισχυρότερου των θεών του Ελληνικού Πανθέου – του «πατρός ανδρών τε, θεών τε». Ο Κρόνος που έρχεται μετά τον Δία πήρε το όνομα του πατέρα του Διός. Εδώ σταματούν οι Έλληνες ως «ανάδοχοι», επειδή οι τελευταίοι πλανήτες, Ουρανός, Ποσειδών και Πλούτων ήταν άγνωστοι κατά την αρχαιότητα, γιατί απλούστατα δεν τους έβλεπαν. Ως γνωστόν οι πλανή¬τες αυτοί παρατηρούνται μόνον με τηλεσκόπια.

Ουρανός ονομάσθηκε ο μετά τον Κρόνο πλανήτης γιατί, κατά την μυθολογία μας ήταν πατέρας του Κρόνου. Ο επόμενος ονομάσθηκε Ποσειδών γιατί νομιζόταν πως είναι ο τελευταίος στα βάθη του διαπλανητικού χώρου και πήρε το όνομα του θεού του υγρού στοιχείου. Αλλά όταν τέλος ανακαλύφθηκε ο έσχατος πλανήτης, του έδωσαν το όνομα του Πλούτωνα, του θεού του Άδη, όχι μόνο γιατί στην απόσταση που βρίσκεται επικρατεί βαθύ σκοτάδι, αλλά για να τιμήσουν τον αστρονόμο P. Lowell, που τον ανεκάλυψε με υπολογισμό χωρίς να τον δει ποτέ. Τα δυο μάλιστα αρχικά γράμματα του Πλούτωνα είναι τα πρώτα του ονοματεπώνυμου του P. Lowell. (Παρετηρήθη από τον Tombau-gh το 1930).

Και τώρα που γνωρίσαμε όλη την σειρά των πλανητών, έστω και κατά ένα πολύ γενικό τρόπο, ας τους επισκεφθούμε, εξετάζοντας εάν πράγματι υπάρχουν εκεί οι κατάλληλες συνθήκες δημιουργίας και συντηρήσεως ζωής. Ήδη χάρη στις τεράστιες προόδους και τα μέσα που διαθέτει η αστρονομία γνωρίζουμε τι συνθήκες υπάρχουν σε κάθε πλανήτη. Απόδειξη η κατάκτηση της Σελήνης. Οι αστροναύτες δεν μας είπαν περισσότερα από όσα γνωρίζαμε με τις απειράριθμες αστρονομικές μελέτες και παρατηρήσεις μας. Με την έρευνα των αστροναυτών είχαμε το «πείραμα», την απόδειξη πως πραγματικά δηλαδή ό,τι είχαν διαπιστώσει οι αστρονόμοι ήταν και η πραγματικότητα. Γι’ αυτό και δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος στην Αμερική για τα τεράστια έξοδα που είχαν γίνει για την κατάκτηση της Σελήνης, για να «μάθουμε ό,τι ήδη γνωρίζαμε», όπως είπαν οι πολέμιοι των διαστημικών ταξιδιών. Ασχέτως πάντως προς τις γνώμες αυτές, είναι γεγονός πως με τις έρευνες και τα όνειρα μας βυθιστήκαμε στο μέλλον για να τα κάνουμε πραγματικότητα. (…)

*Δίχως αμφιβολία πρώτοι οι Έλληνες ερεύνησαν το διάστημα, κατά «επιστημονικό» τρόπο, δίδαξαν πως υπάρχει εξωγήινη ζωή και ιδίως πως η Σελήνη κατοικείται.

Ελληνικό Αρχείο

Καταρρίφθηκε η θεωρία του Einstein;-To CERN ισχυρίζεται πως μέτρησε ταχύτητες μεγαλύτερες του φωτός!

ImageΈνας από τους βασικότερους πυλώνες της σύγχρονης φυσικής αλλά και της θεωρίας της ειδικής σχετικότητας του Albert Einstein ότι δηλαδή τίποτα δεν μπορεί να ταξιδέψει ταχύτερα από την ταχύτητα του φωτός φαίνεται πως γκρεμίστηκε σήμερα στο CERN.

Οι επιστήμονες που εργάζονται στο μεγαλύτερο επιταχυντή σωματιδιακής φυσικής ανακοίνωσαν σήμερα πως μπόρεσαν και μέτρησαν την ταχύτητα κάποιων νετρίνο και διαπίστωσαν πως αυτά κινούνταν με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Ότι η περίφημη θεωρεία της ειδικής σχετικότητας του Einstein δηλαδή το E = mc2 δεν ισχύει!

«Το αίσθημα που έχουν οι περισσότεροι εδώ είναι ότι δεν μπορεί να είναι σωστό, δεν μπορεί να είναι αληθινό», λέει ο James Gillies εκπρόσωπος του CERN που βρίσκεται έξω από τη Γενεύη.

Ο ίδιος πρόσθεσε μιλώντας στο Associated Press ότι όλες οι μετρήσεις μέχρι στιγμής ΄έχουν καταπλήξει τους ερευνητές και όλοι ζητούν από άλλους συναδέλφους τους να διασταυρώσουν και να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία αυτά.

«Καλούν την ευρύτερη επιστημονική κοινότητα να κοιτάξει τι έχουμε κάνει εδώ και πραγματικά να αναλύσουν με κάθε λεπτομέρεια τα αποτελέσματα των πειραμάτων αλλά και οποιανδήποτε στον κόσμο να μπορέσει να επαναλάβει τις μετρήσεις μας»¨είπε ακόμη ο Gillies.

Μάλιστά επιστήμονες στο «ανταγωνιστικό» επιταχυντή Fermilab στο Σικάγο έχουν ήδη δηλώσει ότι θα πραγματοποιήσουν το πείραμα του CERN με τα ίδια δεδομένα.

«Είναι ένα πραγματικό σοκ», εξηγεί ο Stephen Parke ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στο Fermilab ο οποίος δεν έχει κάποια συνεργασία με το CERN «πρόκειται σίγουρα να μας προκαλέσει προβλήματα, καμία αμφιβολία για αυτό, εάν είναι αλήθεια».

Η επιστημονική κοινότητα εξέφρασε πάντως τον σκεπτικισμό της για το εύρημα του CERN. Ο επικεφαλής του τμήματος φυσικής του πανεπιστημίου του Maryland Drew Baden αποκάλεσε την είδηση αυτή κάτι σαν «το ιπτάμενο χαλί» δηλαδή κάτι που είναι τόσο απίστευτο για να γίνει πιστευτό.

Η ομάδα όμως του CERN επιμένει πως μια ακτίνα νετρίνων «ταξίδεψε» στον επιταχυντή 60 νανοδευτερόλεπτα γρηγορότερα από την απόλυτη ταχύτητα του φωτός ήτοι 299,792 χλμ. το δευτερόλεπτο. Ακόμη και εάν σε αυτό συνυπολογισθεί ένα στατιστικό λάθος των 10 νανοδευτερολέπτων η συγκεκριμένη ακτίνα των  νετρίνων εξακολουθούν να είναι γρηγορότερα από το φως.
Οι επιστήμονες του CERN πάντως κοιτούν προς την πλευρά των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας ώστε να διασταυρώσουν τα ευρήματά τους.

«Το Fermilab του Σικάγο θα μπορούσε να διεξάγει ένα παρόμοιο πείραμα» λέει στο AP ο Έλληνας επιστήμονας Σταύρος Κατσανέβας ο οποίος έχει τη θέση του υποδιευθυντού στο  Γαλλικό Ινστιτούτο πυρηνικής και σωματιδιακής φυσικής και έρευνας. Το γαλλικό ινστιτούτο συνεργάστηκε με το ιταλικό εργαστήριο Gran Sasso National Laboratory για την πραγματοποίηση του πειράματος στο CERN.
O Σ. Κατσανέβας είπε ακόμη ότι βοήθεια μπορεί να προσφέρει και το ανάλογο πείραμα T2K στην Ιαπωνία αν και προς το παρών είναι εκτός λειτουργίας εξαιτίας του πρόσφατου σεισμού της 11ης Μαρτίου.

defencenet